રામાયણ · અધ્યાય 2.050

અથ રાત્ર્યાં વ્યતીતાયામ્ અવસુપ્તમ્ અનન્તરમ્
પ્રબોધયામ્ આસ શનૈર્ લક્ષ્મણં રઘુનન્દનઃ

સૌમિત્રે શૃણુ વન્યાનાં વલ્ગુ વ્યાહરતાં સ્વનમ્
સંપ્રતિષ્ઠામહે કાલઃ પ્રસ્થાનસ્ય પરંતપ

સ સુપ્તઃ સમયે ભ્રાત્રા લક્ષ્મણઃ પ્રતિબોધિતઃ
જહૌ નિદ્રાં ચ તન્દ્રીં ચ પ્રસક્તં ચ પથિ શ્રમમ્

તત ઉત્થાય તે સર્વે સ્પૃષ્ટ્વા નદ્યાઃ શિવં જલમ્
પન્થાનમ્ ઋષિણોદ્દિષ્ટં ચિત્રકૂટસ્ય તં યયુઃ

તતઃ સંપ્રસ્થિતઃ કાલે રામઃ સૌમિત્રિણા સહ
સીતાં કમલપત્રાક્ષીમ્ ઇદં વચનમ્ અબ્રવીત્

આદીપ્તાન્ ઇવ વૈદેહિ સર્વતઃ પુષ્પિતાન્ નગાન્
સ્વૈઃ પુષ્પૈઃ કિંશુકાન્ પશ્ય માલિનઃ શિશિરાત્યયે

પશ્ય ભલ્લાતકાન્ ફુલ્લાન્ નરૈર્ અનુપસેવિતાન્
ફલપત્રૈર્ અવનતાન્ નૂનં શક્ષ્યામિ જીવિતુમ્

પશ્ય દ્રોણપ્રમાણાનિ લમ્બમાનાનિ લક્ષ્મણ
મધૂનિ મધુકારીભિઃ સંભૃતાનિ નગે નગે

એષ ક્રોશતિ નત્યૂહસ્ તં શિખી પ્રતિકૂજતિ
રમણીયે વનોદ્દેશે પુષ્પસંસ્તરસંકટે

માતંગયૂથાનુસૃતં પક્ષિસંઘાનુનાદિતમ્
ચિત્રકૂટમ્ ઇમં પશ્ય પ્રવૃદ્ધશિખરં ગિરિમ્

તતસ્ તૌ પાદચારેણ ગચ્છન્તૌ સહ સીતયા
રમ્યમ્ આસેદતુઃ શૈલં ચિત્રકૂટં મનોરમમ્

તં તુ પર્વતમ્ આસાદ્ય નાનાપક્ષિગણાયુતમ્
અયં વાસો ભવેત્ તાવદ્ અત્ર સૌમ્ય રમેમહિ

લક્ષ્મણાનય દારૂણિ દૃઢાનિ ચ વરાણિ ચ
કુરુષ્વાવસથં સૌમ્ય વાસે મે ઽભિરતં મનઃ

તસ્ય તદ્ વચનં શ્રુત્વા સૌમિત્રિર્ વિવિધાન્ દ્રુમાન્
આજહાર તતશ્ ચક્રે પર્ણ શાલામ્ અરિં દમ

શુશ્રૂષમાણમ્ એકાગ્રમ્ ઇદં વચનમ્ અબ્રવીત્
ઐણેયં માંસમ્ આહૃત્ય શાલાં યક્ષ્યામહે વયમ્

સ લક્ષ્મણઃ કૃષ્ણમૃગં હત્વા મેધ્યં પતાપવાન્
અથ ચિક્ષેપ સૌમિત્રિઃ સમિદ્ધે જાતવેદસિ

તં તુ પક્વં સમાજ્ઞાય નિષ્ટપ્તં છિન્નશોણિતમ્
લક્ષ્મણઃ પુરુષવ્યાઘ્રમ્ અથ રાઘવમ્ અબ્રવીત્

અયં કૃષ્ણઃ સમાપ્તાઙ્ગઃ શૃતઃ કૃષ્ણ મૃગો યથા
દેવતા દેવસંકાશ યજસ્વ કુશલો હ્ય્ અસિ

રામઃ સ્નાત્વા તુ નિયતો ગુણવાઞ્ જપ્યકોવિદઃ
પાપસંશમનં રામશ્ ચકાર બલિમ્ ઉત્તમમ્

તાં વૃક્ષપર્ણચ્ છદનાં મનોજ્ઞાં યથાપ્રદેશં સુકૃતાં નિવાતામ્
વાસાય સર્વે વિવિશુઃ સમેતાઃ સભાં યથા દેવ ગણાઃ સુધર્મામ્

અનેકનાનામૃગપક્ષિસંકુલે વિચિત્રપુષ્પસ્તબલૈર્ દ્રુમૈર્ યુતે
વનોત્તમે વ્યાલમૃગાનુનાદિતે તથા વિજહ્રુઃ સુસુખં જિતેન્દ્રિયાઃ

સુરમ્યમ્ આસાદ્ય તુ ચિત્રકૂટં નદીં ચ તાં માલ્યવતીં સુતીર્થામ્
નનન્દ હૃષ્ટો મૃગપક્ષિજુષ્ટાં જહૌ ચ દુઃખં પુરવિપ્રવાસાત્