રામાયણ · અધ્યાય 2.049

ઉષિત્વા રજનીં તત્ર રાજપુત્રાવ્ અરિંદમૌ
મહર્ષિમ્ અભિવાદ્યાથ જગ્મતુસ્ તં ગિરિં પ્રતિ

પ્રસ્થિતાંશ્ ચૈવ તાન્ પ્રેક્ષ્ય પિતા પુત્રાન્ ઇવાન્વગાત્
તતઃ પ્રચક્રમે વક્તું વચનં સ મહામુનિઃ

અથાસાદ્ય તુ કાલિન્દીં શીઘ્રસ્રોતસમાપગામ્
તત્ર યૂયં પ્લવં કૃત્વા તરતાંશુમતીં નદીમ્

તતો ન્યગ્રોધમ્ આસાદ્ય મહાન્તં હરિતચ્છદમ્
વિવૃદ્ધં બહુભિર્ વૃક્ષૈઃ શ્યામં સિદ્ધોપસેવિતમ્

ક્રોશમાત્રં તતો ગત્વા નીલં દ્રક્ષ્યથ કાનનમ્
પલાશબદરીમિશ્રં રામ વંશૈશ્ ચ યામુનૈઃ

સ પન્થાશ્ ચિત્રકૂટસ્ય ગતઃ સુબહુશો મયા
રમ્યો માર્દવયુક્તશ્ ચ વનદાવૈર્ વિવર્જિતઃ
ઇતિ પન્થાનમ્ આવેદ્ય મહર્ષિઃ સ ન્યવર્તત

ઉપાવૃત્તે મુનૌ તસ્મિન્ રામો લક્ષ્મણમ્ અબ્રવીત્
કૃતપુણ્યાઃ સ્મ સૌમિત્રે મુનિર્ યન્ નો ઽનુકમ્પતે

ઇતિ તૌ પુરુષવ્યાઘ્રૌ મન્ત્રયિત્વા મનસ્વિનૌ
સીતામ્ એવાગ્રતઃ કૃત્વા કાલિન્દીં જગ્મતુર્ નદીમ્

તૌ કાષ્ઠસંઘાટમ્ અથો ચક્રતુઃ સુમહાપ્લવમ્
ચકાર લક્ષ્મણશ્ છિત્ત્વા સીતાયાઃ સુખમાનસં

તત્ર શ્રિયમ્ ઇવાચિન્ત્યાં રામો દાશરથિઃ પ્રિયામ્
ઈષત્સંલજ્જમાનાં તામ્ અધ્યારોપયત પ્લવમ્

તતઃ પ્લવેનાંશુમતીં શીઘ્રગામ્ ઊર્મિમાલિનીમ્
તીરજૈર્ બહુભિર્ વૃક્ષૈઃ સંતેરુર્ યમુનાં નદીમ્

તે તીર્ણાઃ પ્લવમ્ ઉત્સૃજ્ય પ્રસ્થાય યમુનાવનાત્
શ્યામં ન્યગ્રોધમ્ આસેદુઃ શીતલં હરિતચ્છદમ્

કૌસલ્યાં ચૈવ પશ્યેયં સુમિત્રાં ચ યશસ્વિનીમ્
ઇતિ સીતાઞ્જલિં કૃત્વા પર્યગછદ્ વનસ્પતિમ્

ક્રોશમાત્રં તતો ગત્વા ભ્રાતરૌ રામલક્ષ્મણૌ
બહૂન્ મેધ્યાન્ મૃગાન્ હત્વા ચેરતુર્ યમુનાવને

વિહૃત્ય તે બર્હિણપૂગનાદિતે શુભે વને વારણવાનરાયુતે
સમં નદીવપ્રમ્ ઉપેત્ય સંમતં નિવાસમ્ આજગ્મુર્ અદીનદર્શનઃ