રામાયણ · અધ્યાય 1.075

શ્રુત્વા તજ્ જામદગ્ન્યસ્ય વાક્યં દાશરથિસ્ તદા
ગૌરવાદ્ યન્ત્રિતકથઃ પિતૂ રામમ્ અથાબ્રવીત્

શ્રુતવાન્ અસ્મિ યત્ કર્મ કૃતવાન્ અસિ ભાર્ગવ
અનુરુન્ધ્યામહે બ્રહ્મન્ પિતુર્ આનૃણ્યમ્ આસ્થિતઃ

વીર્યહીનમ્ ઇવાશક્તં ક્ષત્રધર્મેણ ભાર્ગવ
અવજાનામિ મે તેજઃ પશ્ય મે ઽદ્ય પરાક્રમમ્

ઇત્ય્ ઉક્ત્વા રાઘવઃ ક્રુદ્ધો ભાર્ગવસ્ય વરાયુધમ્
શરં ચ પ્રતિસંગૃહ્ય હસ્તાલ્ લઘુપરાક્રમઃ

આરોપ્ય સ ધનૂ રામઃ શરં સજ્યં ચકાર હ
જામદગ્ન્યં તતો રામં રામઃ ક્રુદ્ધો ઽબ્રવીદ્ વચઃ

બ્રાહ્મણો ઽસીતિ પૂજ્યો મે વિશ્વામિત્રકૃતેન ચ
તસ્માચ્ છક્તો ન તે રામ મોક્તું પ્રાણહરં શરમ્

ઇમાં વા ત્વદ્ગતિં રામ તપોબલસમાર્જિતાન્
લોકાન્ અપ્રતિમાન્ વાપિ હનિષ્યામિ યદ્ ઇચ્છસિ

ન હ્ય્ અયં વૈષ્ણવો દિવ્યઃ શરઃ પરપુરંજયઃ
મોઘઃ પતતિ વીર્યેણ બલદર્પવિનાશનઃ

વરાયુધધરં રામ દ્રષ્ટું સર્ષિગણાઃ સુરાઃ
પિતામહં પુરસ્કૃત્ય સમેતાસ્ તત્ર સંઘશઃ

ગન્ધર્વાપ્સરસશ્ ચૈવ સિદ્ધચારણકિંનરાઃ
યક્ષરાક્ષસનાગાશ્ ચ તદ્ દ્રષ્ટું મહદ્ અદ્ભુતમ્

જડીકૃતે તદા લોકે રામે વરધનુર્ધરે
નિર્વીર્યો જામદગ્ન્યો ઽસૌ રમો રામમ્ ઉદૈક્ષત

તેજોભિર્ હતવીર્યત્વાજ્ જામદગ્ન્યો જડીકૃતઃ
રામં કમલ પત્રાક્ષં મન્દં મન્દમ્ ઉવાચ હ

કાશ્યપાય મયા દત્તા યદા પૂર્વં વસુંધરા
વિષયે મે ન વસ્તવ્યમ્ ઇતિ માં કાશ્યપો ઽબ્રવીત્

સો ઽહં ગુરુવચઃ કુર્વન્ પૃથિવ્યાં ન વસે નિશામ્
ઇતિ પ્રતિજ્ઞા કાકુત્સ્થ કૃતા વૈ કાશ્યપસ્ય હ

તદ્ ઇમાં ત્વં ગતિં વીર હન્તું નાર્હસિ રાઘવ
મનોજવં ગમિષ્યામિ મહેન્દ્રં પર્વતોત્તમમ્

લોકાસ્ ત્વ્ અપ્રતિમા રામ નિર્જિતાસ્ તપસા મયા
જહિ તાઞ્ શરમુખ્યેન મા ભૂત્ કાલસ્ય પર્યયઃ

અક્ષય્યં મધુહન્તારં જાનામિ ત્વાં સુરેશ્વરમ્
ધનુષો ઽસ્ય પરામર્શાત્ સ્વસ્તિ તે ઽસ્તુ પરંતપ

એતે સુરગણાઃ સર્વે નિરીક્ષન્તે સમાગતાઃ
ત્વામ્ અપ્રતિમકર્માણમ્ અપ્રતિદ્વન્દ્વમ્ આહવે

ન ચેયં મમ કાકુત્સ્થ વ્રીડા ભવિતુમ્ અર્હતિ
ત્વયા ત્રૈલોક્યનાથેન યદ્ અહં વિમુખીકૃતઃ

શરમ્ અપ્રતિમં રામ મોક્તુમ્ અર્હસિ સુવ્રત
શરમોક્ષે ગમિષ્યામિ મહેન્દ્રં પર્વતોત્તમમ્

તથા બ્રુવતિ રામે તુ જામદગ્ન્યે પ્રતાપવાન્
રામો દાશરથિઃ શ્રીમાંશ્ ચિક્ષેપ શરમ્ ઉત્તમમ્

તતો વિતિમિરાઃ સર્વા દિશા ચોપદિશસ્ તથા
સુરાઃ સર્ષિગણા રામં પ્રશશંસુર્ ઉદાયુધમ્

રામં દાશરથિં રામો જામદગ્ન્યઃ પ્રશસ્ય ચ
તતઃ પ્રદક્ષિણીકૃત્ય જગામાત્મગતિં પ્રભુઃ