રામાયણ · અધ્યાય 1.056

તતઃ સંતપ્તહૃદયઃ સ્મરન્ નિગ્રહમ્ આત્મનઃ
વિનિઃશ્વસ્ય વિનિઃશ્વસ્ય કૃતવૈરો મહાત્મના

સ દક્ષિણાં દિશં ગત્વા મહિષ્યા સહ રાઘવ
તતાપ પરમં ઘોરં વિશ્વામિત્રો મહાતપાઃ
ફલમૂલાશનો દાન્તશ્ ચચાર પરમં તપઃ

અથાસ્ય જજ્ઞિરે પુત્રાઃ સત્યધર્મપરાયણાઃ
હવિષ્પન્દો મધુષ્પન્દો દૃઢનેત્રો મહારથઃ

પૂર્ણે વર્ષસહસ્રે તુ બ્રહ્મા લોકપિતામહઃ
અબ્રવીન્ મધુરં વાક્યં વિશ્વામિત્રં તપોધનમ્

જિતા રાજર્ષિલોકાસ્ તે તપસા કુશિકાત્મજ
અનેન તપસા ત્વાં હિ રાજર્ષિર્ ઇતિ વિદ્મહે

એવમ્ ઉક્ત્વા મહાતેજા જગામ સહ દૈવતૈઃ
ત્રિવિષ્ટપં બ્રહ્મલોકં લોકાનાં પરમેશ્વરઃ

વિશ્વામિત્રો ઽપિ તચ્ છ્રુત્વા હ્રિયા કિં ચિદ્ અવાઙ્મુખઃ
દુઃખેન મહતાવિષ્ટઃ સમન્યુર્ ઇદમ્ અબ્રવીત્

તપશ્ ચ સુમહત્ તપ્તં રાજર્ષિર્ ઇતિ માં વિદુઃ
દેવાઃ સર્ષિગણાઃ સર્વે નાસ્તિ મન્યે તપઃફલમ્

એવં નિશ્ચિત્ય મનસા ભૂય એવ મહાતપાઃ
તપશ્ ચચાર કાકુત્સ્થ પરમં પરમાત્મવાન્

એતસ્મિન્ન્ એવ કાલે તુ સત્યવાદી જિતેન્દ્રિયઃ
ત્રિશઙ્કુર્ ઇતિ વિખ્યાત ઇક્ષ્વાકુ કુલનન્દનઃ

તસ્ય બુદ્ધિઃ સમુત્પન્ના યજેયમ્ ઇતિ રાઘવ
ગચ્છેયં સ્વશરીરેણ દેવાનાં પરમાં ગતિમ્

સ વસિષ્ઠં સમાહૂય કથયામ્ આસ ચિન્તિતમ્
અશક્યમ્ ઇતિ ચાપ્ય્ ઉક્તો વસિષ્ઠેન મહાત્મના

પ્રત્યાખ્યાતો વસિષ્ઠેન સ યયૌ દક્ષિણાં દિશમ્
વસિષ્ઠા દીર્ઘ તપસસ્ તપો યત્ર હિ તેપિરે

ત્રિશઙ્કુઃ સુમહાતેજાઃ શતં પરમભાસ્વરમ્
વસિષ્ઠપુત્રાન્ દદૃશે તપ્યમાનાન્ યશસ્વિનઃ

સો ઽભિગમ્ય મહાત્માનઃ સર્વાન્ એવ ગુરોઃ સુતાન્
અભિવાદ્યાનુપૂર્વ્યેણ હ્રિયા કિં ચિદ્ અવાઙ્મુખઃ
અબ્રવીત્ સુમહાતેજાઃ સર્વાન્ એવ કૃતાઞ્જલિઃ

શરણં વઃ પ્રપદ્યે ઽહં શરણ્યાઞ્ શરણાગતઃ
પ્રત્યાખ્યાતો ઽસ્મિ ભદ્રં વો વસિષ્ઠેન મહાત્મના

યષ્ટુકામો મહાયજ્ઞં તદ્ અનુજ્ઞાતુમ્ અર્થથ
ગુરુપુત્રાન્ અહં સર્વાન્ નમસ્કૃત્ય પ્રસાદયે

શિરસા પ્રણતો યાચે બ્રાહ્મણાંસ્ તપસિ સ્થિતાન્
તે માં ભવન્તઃ સિદ્ધ્યર્થં યાજયન્તુ સમાહિતાઃ
સશરીરો યથાહં હિ દેવલોકમ્ અવાપ્નુયામ્

પ્રત્યાખ્યાતો વસિષ્ઠેન ગતિમ્ અન્યાં તપોધનાઃ
ગુરુપુત્રાન્ ઋતે સર્વાન્ નાહં પશ્યામિ કાં ચન

ઇક્ષ્વાકૂણાં હિ સર્વેષાં પુરોધાઃ પરમા ગતિઃ
તસ્માદ્ અનન્તરં સર્વે ભવન્તો દૈવતં મમ