રામાયણ · અધ્યાય 1.051

સ દૃષ્ટ્વા પરમપ્રીતો વિશ્વામિત્રો મહાબલઃ
પ્રણતો વિનયાદ્ વીરો વસિષ્ઠં જપતાં વરમ્

સ્વાગતં તવ ચેત્ય્ ઉક્તો વસિષ્ઠેન મહાત્મના
આસનં ચાસ્ય ભગવાન્ વસિષ્ઠો વ્યાદિદેશ હ

ઉપવિષ્ટાય ચ તદા વિશ્વામિત્રાય ધીમતે
યથાન્યાયં મુનિવરઃ ફલમૂલમ્ ઉપાહરત્

પ્રતિગૃહ્ય ચ તાં પૂજાં વસિષ્ઠાદ્ રાજસત્તમઃ
તપોઽગ્નિહોત્રશિષ્યેષુ કુશલં પર્યપૃચ્છત

વિશ્વામિત્રો મહાતેજા વનસ્પતિગણે તથા
સર્વત્ર કુશલં ચાહ વસિષ્ઠો રાજસત્તમમ્

સુખોપવિષ્ટં રાજાનં વિશ્વામિત્રં મહાતપાઃ
પપ્રચ્છ જપતાં શ્રેષ્ઠો વસિષ્ઠો બ્રહ્મણઃ સુતઃ

કચ્ચિત્ તે કુશલં રાજન્ કચ્ચિદ્ ધર્મેણ રઞ્જયન્
પ્રજાઃ પાલયસે રાજન્ રાજવૃત્તેન ધાર્મિક

કચ્ચિત્ તે સુભૃતા ભૃત્યાઃ કચ્ચિત્ તિષ્ઠન્તિ શાસને
કચ્ચિત્ તે વિજિતાઃ સર્વે રિપવો રિપુસૂદન

કચ્ચિદ્ બલે ચ કોશે ચ મિત્રેષુ ચ પરંતપ
કુશલં તે નરવ્યાઘ્ર પુત્રપૌત્રે તથાનઘ

સર્વત્ર કુશલં રાજા વસિષ્ઠં પ્રત્યુદાહરત્
વિશ્વામિત્રો મહાતેજા વસિષ્ઠં વિનયાન્વિતઃ

કૃત્વોભૌ સુચિરં કાલં ધર્મિષ્ઠૌ તાઃ કથાઃ શુભાઃ
મુદા પરમયા યુક્તૌ પ્રીયેતાં તૌ પરસ્પરમ્

તતો વસિષ્ઠો ભગવાન્ કથાન્તે રઘુનન્દન
વિશ્વામિત્રમ્ ઇદં વાક્યમ્ ઉવાચ પ્રહસન્ન્ ઇવ

આતિથ્યં કર્તુમ્ ઇચ્છામિ બલસ્યાસ્ય મહાબલ
તવ ચૈવાપ્રમેયસ્ય યથાર્હં સંપ્રતીચ્છ મે

સત્ક્રિયાં તુ ભવાન્ એતાં પ્રતીચ્છતુ મયોદ્યતામ્
રાજંસ્ ત્વમ્ અતિથિશ્રેષ્ઠઃ પૂજનીયઃ પ્રયત્નતઃ

એવમ્ ઉક્તો વસિષ્ઠેન વિશ્વામિત્રો મહામતિઃ
કૃતમ્ ઇત્ય્ અબ્રવીદ્ રાજા પૂજાવાક્યેન મે ત્વયા

ફલમૂલેન ભગવન્ વિદ્યતે યત્ તવાશ્રમે
પાદ્યેનાચમનીયેન ભગવદ્દર્શનેન ચ

સર્વથા ચ મહાપ્રાજ્ઞ પૂજાર્હેણ સુપૂજિતઃ
ગમિષ્યામિ નમસ્ તે ઽસ્તુ મૈત્રેણેક્ષસ્વ ચક્ષુષા

એવં બ્રુવન્તં રાજાનં વસિષ્ઠઃ પુનર્ એવ હિ
ન્યમન્ત્રયત ધર્માત્મા પુનઃ પુનર્ ઉદારધીઃ

બાઢમ્ ઇત્ય્ એવ ગાધેયો વસિષ્ઠં પ્રત્યુવાચ હ
યથા પ્રિયં ભગવતસ્ તથાસ્તુ મુનિસત્તમ

એવમ્ ઉક્તો મહાતેજા વસિષ્ઠો જપતાં વરઃ
આજુહાવ તતઃ પ્રીતઃ કલ્માષીં ધૂતકલ્મષઃ

એહ્ય્ એહિ શબલે ક્ષિપ્રં શૃણુ ચાપિ વચો મમ
સબલસ્યાસ્ય રાજર્ષેઃ કર્તું વ્યવસિતો ઽસ્મ્ય્ અહમ્
ભોજનેન મહાર્હેણ સત્કારં સંવિધત્સ્વ મે

યસ્ય યસ્ય યથાકામં ષડ્રસેષ્વ્ અભિપૂજિતમ્
તત્ સર્વં કામધુગ્ દિવ્યે અભિવર્ષકૃતે મમ

રસેનાન્નેન પાનેન લેહ્યચોષ્યેણ સંયુતમ્
અન્નાનાં નિચયં સર્વં સૃજસ્વ શબલે ત્વર