રામાયણ · અધ્યાય 1.030

અથ તાં રજનીં તત્ર કૃતાર્થૌ રામલક્ષણૌ
ઊષતુર્ મુદિતૌ વીરૌ પ્રહૃષ્ટેનાન્તરાત્મના

પ્રભાતાયાં તુ શર્વર્યાં કૃતપૌર્વાહ્ણિકક્રિયૌ
વિશ્વામિત્રમ્ ઋષીંશ્ ચાન્યાન્ સહિતાવ્ અભિજગ્મતુઃ

અભિવાદ્ય મુનિશ્રેષ્ઠં જ્વલન્તમ્ ઇવ પાવકમ્
ઊચતુર્ મધુરોદારં વાક્યં મધુરભાષિણૌ

ઇમૌ સ્વો મુનિશાર્દૂલ કિંકરૌ સમુપસ્થિતૌ
આજ્ઞાપય યથેષ્ટં વૈ શાસનં કરવાવ કિમ્

એવમ્ ઉક્તે તતસ્ તાભ્યાં સર્વ એવ મહર્ષયઃ
વિશ્વામિત્રં પુરસ્કૃત્ય રામં વચનમ્ અબ્રુવન્

મૈથિલસ્ય નરશ્રેષ્ઠ જનકસ્ય ભવિષ્યતિ
યજ્ઞઃ પરમધર્મિષ્ઠસ્ તત્ર યાસ્યામહે વયમ્

ત્વં ચૈવ નરશાર્દૂલ સહાસ્માભિર્ ગમિષ્યસિ
અદ્ભુતં ચ ધનૂરત્નં તત્ર ત્વં દ્રષ્ટુમ્ અર્હસિ

તદ્ ધિ પૂર્વં નરશ્રેષ્ઠ દત્તં સદસિ દૈવતૈઃ
અપ્રમેયબલં ઘોરં મખે પરમભાસ્વરમ્

નાસ્ય દેવા ન ગન્ધર્વા નાસુરા ન ચ રાક્ષસાઃ
કર્તુમ્ આરોપણં શક્તા ન કથં ચન માનુષાઃ

ધનુષસ્ તસ્ય વીર્યં હિ જિજ્ઞાસન્તો મહીક્ષિતઃ
ન શેકુર્ આરોપયિતું રાજપુત્રા મહાબલાઃ

તદ્ ધનુર્ નરશાર્દૂલ મૈથિલસ્ય મહાત્મનઃ
તત્ર દ્રક્ષ્યસિ કાકુત્સ્થ યજ્ઞં ચાદ્ભુતદર્શનમ્

તદ્ ધિ યજ્ઞફલં તેન મૈથિલેનોત્તમં ધનુઃ
યાચિતં નરશાર્દૂલ સુનાભં સર્વદૈવતૈઃ

એવમ્ ઉક્ત્વા મુનિવરઃ પ્રસ્થાનમ્ અકરોત્ તદા
સર્ષિસંઘઃ સકાકુત્સ્થ આમન્ત્ર્ય વનદેવતાઃ

સ્વસ્તિ વો ઽસ્તુ ગમિષ્યામિ સિદ્ધઃ સિદ્ધાશ્રમાદ્ અહમ્
ઉત્તરે જાહ્નવીતીરે હિમવન્તં શિલોચ્ચયમ્

પ્રદક્ષિણં તતઃ કૃત્વા સિદ્ધાશ્રમમ્ અનુત્તમમ્
ઉત્તરાં દિશમ્ ઉદ્દિશ્ય પ્રસ્થાતુમ્ ઉપચક્રમે

તં વ્રજન્તં મુનિવરમ્ અન્વગાદ્ અનુસારિણામ્
શકટી શતમાત્રં તુ પ્રયાણે બ્રહ્મવાદિનામ્

મૃગપક્ષિગણાશ્ ચૈવ સિદ્ધાશ્રમનિવાસિનઃ
અનુજગ્મુર્ મહાત્માનં વિશ્વામિત્રં મહામુનિમ્

તે ગત્વા દૂરમ્ અધ્વાનં લમ્બમાને દિવાકરે
વાસં ચક્રુર્ મુનિગણાઃ શોણાકૂલે સમાહિતાઃ

તે ઽસ્તં ગતે દિનકરે સ્નાત્વા હુતહુતાશનાઃ
વિશ્વામિત્રં પુરસ્કૃત્ય નિષેદુર્ અમિતૌજસઃ

રામો ઽપિ સહસૌમિત્રિર્ મુનીંસ્ તાન્ અભિપૂજ્ય ચ
અગ્રતો નિષસાદાથ વિશ્વામિત્રસ્ય ધીમતઃ

અથ રામો મહાતેજા વિશ્વામિત્રં મહામુનિમ્
પપ્રચ્છ મુનિશાર્દૂલં કૌતૂહલસમન્વિતઃ

ભગવન્ કો ન્વ્ અયં દેશઃ સમૃદ્ધવનશોભિતઃ
શ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ ભદ્રં તે વક્તુમ્ અર્હસિ તત્ત્વતઃ

ચોદિતો રામવાક્યેન કથયામ્ આસ સુવ્રતઃ
તસ્ય દેશસ્ય નિખિલમ્ ઋષિમધ્યે મહાતપાઃ