રામાયણ · અધ્યાય 1.027

પ્રતિગૃહ્ય તતો ઽસ્ત્રાણિ પ્રહૃષ્ટવદનઃ શુચિઃ
ગચ્છન્ન્ એવ ચ કાકુત્સ્થો વિશ્વામિત્રમ્ અથાબ્રવીત્

ગૃહીતાસ્ત્રો ઽસ્મિ ભગવન્ દુરાધર્ષઃ સુરૈર્ અપિ
અસ્ત્રાણાં ત્વ્ અહમ્ ઇચ્છામિ સંહારં મુનિપુંગવ

એવં બ્રુવતિ કાકુત્સ્થે વિશ્વામિત્રો મહામુનિઃ
સંહારં વ્યાજહારાથ ધૃતિમાન્ સુવ્રતઃ શુચિઃ

સત્યવન્તં સત્યકીર્તિં ધૃષ્ટં રભસમ્ એવ ચ
પ્રતિહારતરં નામ પરાઙ્મુખમ્ અવાઙ્મુખમ્

લક્ષાક્ષવિષમૌ ચૈવ દૃઢનાભસુનાભકૌ
દશાક્ષશતવક્ત્રૌ ચ દશશીર્ષશતોદરૌ

પદ્મનાભમહાનાભૌ દુન્દુનાભસુનાભકૌ
જ્યોતિષં કૃશનં ચૈવ નૈરાશ્ય વિમલાવ્ ઉભૌ

યૌગન્ધરહરિદ્રૌ ચ દૈત્યપ્રમથનૌ તથા
પિત્ર્યં સૌમનસં ચૈવ વિધૂતમકરાવ્ ઉભૌ

કરવીરકરં ચૈવ ધનધાન્યૌ ચ રાઘવ
કામરૂપં કામરુચિં મોહમ્ આવરણં તથા

જૃમ્ભકં સર્વનાભં ચ સન્તાનવરણૌ તથા
કૃશાશ્વતનયાન્ રામ ભાસ્વરાન્ કામરૂપિણઃ

પ્રતીચ્છ મમ ભદ્રં તે પાત્રભૂતો ઽસિ રાઘવ
દિવ્યભાસ્વરદેહાશ્ ચ મૂર્તિમન્તઃ સુખપ્રદાઃ

રામં પ્રાઞ્જલયો ભૂત્વાબ્રુવન્ મધુરભાષિણઃ
ઇમે સ્મ નરશાર્દૂલ શાધિ કિં કરવામ તે

ગમ્યતામ્ ઇતિ તાન્ આહ યથેષ્ટં રઘુનન્દનઃ
માનસાઃ કાર્યકાલેષુ સાહાય્યં મે કરિષ્યથ

અથ તે રામમ્ આમન્ત્ર્ય કૃત્વા ચાપિ પ્રદક્ષિણમ્
એવમ્ અસ્ત્વ્ ઇતિ કાકુત્સ્થમ્ ઉક્ત્વા જગ્મુર્ યથાગતમ્

સ ચ તાન્ રાઘવો જ્ઞાત્વા વિશ્વામિત્રં મહામુનિમ્
ગચ્છન્ન્ એવાથ મધુરં શ્લક્ષ્ણં વચનમ્ અબ્રવીત્

કિં ન્વ્ એતન્ મેઘસંકાશં પર્વતસ્યાવિદૂરતઃ
વૃક્ષષણ્ડમ્ ઇતો ભાતિ પરં કૌતૂહલં હિ મે

દર્શનીયં મૃગાકીર્ણં મનોહરમ્ અતીવ ચ
નાનાપ્રકારૈઃ શકુનૈર્ વલ્ગુભાષૈર્ અલંકૃતમ્

નિઃસૃતાઃ સ્મ મુનિશ્રેષ્ઠ કાન્તારાદ્ રોમહર્ષણાત્
અનયા ત્વ્ અવગચ્છામિ દેશસ્ય સુખવત્તયા

સર્વં મે શંસ ભગવન્ કસ્યાશ્રમપદં ત્વ્ ઇદમ્
સંપ્રાપ્તા યત્ર તે પાપા બ્રહ્મઘ્ના દુષ્ટચારિણઃ