રામાયણ · અધ્યાય 1.011

તતઃ કાલે બહુતિથે કસ્મિંશ્ ચિત્ સુમનોહરે
વસન્તે સમનુપ્રાપ્તે રાજ્ઞો યષ્ટું મનો ઽભવત્

તતઃ પ્રસાદ્ય શિરસા તં વિપ્રં દેવવર્ણિનમ્
યજ્ઞાય વરયામ્ આસ સંતાનાર્થં કુલસ્ય વૈ

તથેતિ ચ સ રાજાનમ્ ઉવાચ ચ સુસત્કૃતઃ
સંભારાઃ સંભ્રિયન્તાં તે તુરગશ્ ચ વિમુચ્યતામ્

તતો રાજાબ્રવીદ્ વાક્યં સુમન્ત્રં મન્ત્રિસત્તમમ્
સુમન્ત્રાવાહય ક્ષિપ્રમ્ ઋત્વિજો બ્રહ્મવાદિનઃ

તતઃ સુમન્ત્રસ્ ત્વરિતં ગત્વા ત્વરિતવિક્રમઃ
સમાનયત્ સ તાન્ વિપ્રાન્ સમસ્તાન્ વેદપારગાન્

સુયજ્ઞં વામદેવં ચ જાબાલિમ્ અથ કાશ્યપમ્
પુરોહિતં વસિષ્ઠં ચ યે ચાન્યે દ્વિજસત્તમાઃ

તાન્ પૂજયિત્વા ધર્માત્મા રાજા દશરથસ્ તદા
ઇદં ધર્માર્થસહિતં શ્લક્ષ્ણં વચનમ્ અબ્રવીત્

મમ લાલપ્યમાનસ્ય પુત્રાર્થં નાસ્તિ વૈ સુખમ્
તદર્થં હયમેધેન યક્ષ્યામીતિ મતિર્ મમ

તદ્ અહં યષ્ટુમ્ ઇચ્છામિ શાસ્ત્રદૃષ્ટેન કર્મણા
ઋષિપુત્રપ્રભાવેન કામાન્ પ્રાપ્સ્યામિ ચાપ્ય્ અહમ્

તતઃ સાધ્વ્ ઇતિ તદ્ વાક્યં બ્રાહ્મણાઃ પ્રત્યપૂજયન્
વસિષ્ઠપ્રમુખાઃ સર્વે પાર્થિવસ્ય મુખાચ્ ચ્યુતમ્

ઋશ્યશૃઙ્ગપુરોગાશ્ ચ પ્રત્યૂચુર્ નૃપતિં તદા
સંભારાઃ સંભ્રિયન્તાં તે તુરગશ્ ચ વિમુચ્યતામ્

સર્વથા પ્રાપ્યસે પુત્રાંશ્ ચતુરો ઽમિતવિક્રમાન્
યસ્ય તે ધાર્મિકી બુદ્ધિર્ ઇયં પુત્રાર્થમ્ આગતા

તતઃ પ્રીતો ઽભવદ્ રાજા શ્રુત્વા તદ્ દ્વિજભાષિતમ્
અમાત્યાંશ્ ચાબ્રવીદ્ રાજા હર્ષેણેદં શુભાક્ષરમ્

ગુરૂણાં વચનાચ્ છીઘ્રં સંભારાઃ સંભ્રિયન્તુ મે
સમર્થાધિષ્ઠિતશ્ ચાશ્વઃ સોપાધ્યાયો વિમુચ્યતામ્

સરય્વાશ્ ચોત્તરે તીરે યજ્ઞભૂમિર્ વિધીયતામ્
શાન્તયશ્ ચાભિવર્ધન્તાં યથાકલ્પં યથાવિધિ

શક્યઃ કર્તુમ્ અયં યજ્ઞઃ સર્વેણાપિ મહીક્ષિતા
નાપરાધો ભવેત્ કષ્ટો યદ્ય્ અસ્મિન્ ક્રતુસત્તમે

છિદ્રં હિ મૃગયન્તે ઽત્ર વિદ્વાંસો બ્રહ્મરાક્ષસાઃ
વિધિહીનસ્ય યજ્ઞસ્ય સદ્યઃ કર્તા વિનશ્યતિ

તદ્ યથા વિધિપૂર્વં મે ક્રતુર્ એષ સમાપ્યતે
તથાવિધાનં ક્રિયતાં સમર્થાઃ કરણેષ્વ્ ઇહ

તથેતિ ચ તતઃ સર્વે મન્ત્રિણઃ પ્રત્યપૂજયન્
પાર્થિવેન્દ્રસ્ય તદ્ વાક્યં યથાજ્ઞપ્તમ્ અકુર્વત

તતો દ્વિજાસ્ તે ધર્મજ્ઞમ્ અસ્તુવન્ પાર્થિવર્ષભમ્
અનુજ્ઞાતાસ્ તતઃ સર્વે પુનર્ જગ્મુર્ યથાગતમ્

ગતાનાં તુ દ્વિજાતીનાં મન્ત્રિણસ્ તાન્ નરાધિપઃ
વિસર્જયિત્વા સ્વં વેશ્મ પ્રવિવેશ મહાદ્યુતિઃ