રામાયણ (દક્ષિણી પાઠ) · અધ્યાય 2.15

રામાયણ, અયોધ્યાકાણ્ડ, 15
સ રામો રથમ્ આસ્થાય સમ્પ્રહૃષ્ટસુહૃજ્જનઃ ।
અપશ્યન્ નગરં શ્રીમાન્ નાનાજનસમાકુલમ્

સ ગૃહૈર્ અભ્રસંકાશૈઃ પાણ્ડુરૈર્ ઉપશોભિતમ્ ।
રાજમાર્ગં યયૌ રામો મધ્યેનાગરુધૂપિતમ્

શોભમાનમ્ અસંબાધં તં રાજપથમ્ ઉત્તમમ્ ।
સંવૃતં વિવિધૈઃ પણ્યૈર્ ભક્ષ્યૈર્ ઉચ્ચાવચૈર્ અપિ

આશીર્વાદાન્ બહૂઞ્ શૃણ્વન્ સુહૃદ્ભિઃ સમુદીરિતાન્ ।
યથાર્હં ચાપિ સમ્પૂજ્ય સર્વાન્ એવ નરાન્ યયૌ

પિતામહૈર્ આચરિતં તથૈવ પ્રપિતામહૈઃ ।
અદ્યોપાદાય તં માર્ગમ્ અભિષિક્તો ઽનુપાલય

યથા સ્મ લાલિતાઃ પિત્રા યથા પૂર્વૈઃ પિતામહૈઃ ।
તતઃ સુખતરં સર્વે રામે વત્સ્યામ રાજનિ

અલમ્ અદ્ય હિ ભુક્તેન પરમાર્થૈર્ અલં ચ નઃ ।
યથા પશ્યામ નિર્યાન્તં રામં રાજ્યે પ્રતિષ્ઠિતમ્

અતો હિ ન પ્રિયતરં નાન્યત્ કિંચિદ્ ભવિષ્યતિ ।
યથાભિષેકો રામસ્ય રાજ્યેનામિતતેજસઃ

એતાશ્ ચાન્યાશ્ ચ સુહૃદામ્ ઉદાસીનઃ કથાઃ શુભાઃ ।
આત્મસંપૂજનીઃ શૃણ્વન્ યયૌ રામો મહાપથમ્

ન હિ તસ્માન્ મનઃ કશ્ચિચ્ ચક્ષુષી વા નરોત્તમાત્ ।
નરઃ શક્નોત્ય્ અપાક્રષ્ટુમ્ અતિક્રાન્તે ઽપિ રાઘવે

સર્વેષાં સ હિ ધર્માત્મા વર્ણાનાં કુરુતે દયામ્ ।
ચતુર્ણાં હિ વયઃસ્થાનાં તેન તે તમ્ અનુવ્રતાઃ

સ રાજકુલમ્ આસાદ્ય મહેન્દ્રભવનોપમમ્ ।
રાજપુત્રઃ પિતુર્ વેશ્મ પ્રવિવેશ શ્રિયા જ્વલન્

સ સર્વાઃ સમતિક્રમ્ય કક્ષ્યા દશરથાત્મજઃ ।
સંનિવર્ત્ય જનં સર્વં શુદ્ધાન્તઃપુરમ્ અભ્યગાત્

તતઃ પ્રવિષ્ટે પિતુર્ અન્તિકં તદા જનઃ સ સર્વો મુદિતો નૃપાત્મજે ।
પ્રતીક્ષતે તસ્ય પુનઃ સ્મ નિર્ગમં યથોદયં ચન્દ્રમસઃ સરિત્પતિઃ