રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.9

વાક્યમ્ એતત્ તુ વૈદેહ્યા વ્યાહૃતં ભર્તૃભક્તયા
શ્રુત્વા ધર્મે સ્થિતો રામઃ પ્રત્યુવાચાથ મૈથિલીમ્ ॥

હિતમ્ ઉક્તં ત્વયા દેવિ સ્નિગ્ધયા સદૃશં વચઃ
કુલં વ્યપદિશન્ત્યા ચ ધર્મજ્ઞે જનકાત્મજે ॥

કિં તુ વક્ષ્યામ્ય્ અહં દેવિ ત્વયૈવોક્તમ્ ઇદં વચઃ
ક્ષત્રિયૈર્ ધાર્યતે ચાપો નાર્તશબ્દો ભવેદ્ ઇતિ ॥

તે ચાર્તા દણ્ડકારણ્યે મુનયઃ સંશિતવ્રતાઃ
માં સીતે સ્વયમ્ આગમ્ય શરણ્યાઃ શરણં ગતાઃ ॥

વસન્તો ધર્મનિરતા વને મૂલફલાશનાઃ
ન લભન્તે સુખં ભીતા રાક્ષસૈઃ ક્રૂરકર્મભિઃ ॥

કાલે કાલે ચ નિરતા નિયમૈર્ વિવિધૈર્ વને
ભક્ષ્યન્તે રાક્ષસૈર્ ભીમૈર્ નરમાંસોપજીવિભિઃ ॥

તે ભક્ષ્યમાણા મુનયો દણ્ડકારણ્યવાસિનઃ
અસ્માન્ અભ્યવપદ્યેતિ મામ્ ઊચુર્ દ્વિજસત્તમાઃ ॥

મયા તુ વચનં શ્રુત્વા તેષામ્ એવં મુખાચ્ ચ્યુતમ્
કૃત્વા ચરણશુશ્રૂષાં વાક્યમ્ એતદ્ ઉદાહૃતમ્ ॥

પ્રસીદન્તુ ભવન્તો મે હ્રીર્ એષા હિ મમાતુલા
યદીદૃશૈર્ અહં વિપ્રૈર્ ઉપસ્થેયૈર્ ઉપસ્થિતઃ
કિં કરોમીતિ ચ મયા વ્યાહૃતં દ્વિજસંનિધૌ ॥

સર્વૈર્ એવ સમાગમ્ય વાગ્ ઇયં સમુદાહૃતા
રાક્ષસૈર્ દણ્ડકારણ્યે બહુભિઃ કામરૂપિભિઃ
અર્દિતાઃ સ્મ ભૃશં રામ ભવાન્ નસ્ ત્રાતુમ્ અર્હતિ ॥

હોમકાલે તુ સમ્પ્રાપ્તે પર્વકાલેષુ ચાનઘ
ધર્ષયન્તિ સ્મ દુર્ધર્ષા રાક્ષસાઃ પિશિતાશનાઃ ॥

રાક્ષસૈર્ ધર્ષિતાનાં ચ તાપસાનાં તપસ્વિનામ્
ગતિં મૃગયમાણાનાં ભવાન્ નઃ પરમા ગતિઃ ॥

કામં તપઃપ્રભાવેન શક્તા હન્તું નિશાચરાન્
ચિરાર્જિતં તુ નેચ્છામસ્ તપઃ ખણ્ડયિતું વયમ્ ॥

બહુવિઘ્નં તપોનિત્યં દુશ્ચરં ચૈવ રાઘવ
તેન શાપં ન મુઞ્ચામો ભક્ષ્યમાણાશ્ ચ રાક્ષસૈઃ ॥

તદ્ અર્દ્યમાનાન્ રક્ષોભિર્ દણ્ડકારણ્યવાસિભિઃ
રક્ષ નસ્ ત્વં સહ ભ્રાત્રા ત્વન્નાથા હિ વયં વને ॥

મયા ચૈતદ્ વચઃ શ્રુત્વા કાર્ત્સ્ન્યેન પરિપાલનમ્
ઋષીણાં દણ્ડકારણ્યે સંશ્રુતં જનકાત્મજે ॥

સંશ્રુત્ય ચ ન શક્ષ્યામિ જીવમાનઃ પ્રતિશ્રવમ્
મુનીનામ્ અન્યથા કર્તું સત્યમ્ ઇષ્ટં હિ મે સદા ॥

અપ્ય્ અહં જીવિતં જહ્યાં ત્વાં વા સીતે સલક્ષ્મણામ્
ન તુ પ્રતિજ્ઞાં સંશ્રુત્ય બ્રાહ્મણેભ્યો વિશેષતઃ ॥

તદ્ અવશ્યં મયા કાર્યમ્ ઋષીણાં પરિપાલનમ્
અનુક્તેનાપિ વૈદેહિ પ્રતિજ્ઞાય તુ કિં પુનઃ ॥

મમ સ્નેહાચ્ ચ સૌહાર્દાદ્ ઇદમ્ ઉક્તં ત્વયા વચઃ
પરિતુષ્ટો ઽસ્મ્ય્ અહં સીતે ન હ્ય્ અનિષ્ટો ઽનુશિષ્યતે
સદૃશં ચાનુરૂપં ચ કુલસ્ય તવ શોભને ॥

ઇત્ય્ એવમ્ ઉક્ત્વા વચનં મહાત્મા સીતાં પ્રિયાં મૈથિલરાજપુત્રીમ્
રામો ધનુષ્માન્ સહ લક્ષ્મણેન જગામ રમ્યાણિ તપોવનાનિ ॥