રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.70

તૌ કબન્ધેન તં માર્ગં પમ્પાયા દર્શિતં વને
આતસ્થતુર્ દિશં ગૃહ્ય પ્રતીચીં નૃવરાત્મજૌ ॥

તૌ શૈલેષ્વ્ આચિતાનેકાન્ ક્ષૌદ્રકલ્પફલદ્રુમાન્
વીક્ષન્તૌ જગ્મતુર્ દ્રષ્ટું સુગ્રીવં રામલક્ષ્મણૌ ॥

કૃત્વા ચ શૈલપૃષ્ઠે તુ તૌ વાસં રઘુનન્દનૌ
પમ્પાયાઃ પશ્ચિમં તીરં રાઘવાવ્ ઉપતસ્થતુઃ ॥

તૌ પુષ્કરિણ્યાઃ પમ્પાયાસ્ તીરમ્ આસાદ્ય પશ્ચિમમ્
અપશ્યતાં તતસ્ તત્ર શબર્યા રમ્યમ્ આશ્રમમ્ ॥

તૌ તમ્ આશ્રમમ્ આસાદ્ય દ્રુમૈર્ બહુભિર્ આવૃતમ્
સુરમ્યમ્ અભિવીક્ષન્તૌ શબરીમ્ અભ્યુપેયતુઃ ॥

તૌ તુ દૃષ્ટ્વા તદા સિદ્ધા સમુત્થાય કૃતાઞ્જલિઃ
પાદૌ જગ્રાહ રામસ્ય લક્ષ્મણસ્ય ચ ધીમતઃ ॥

તામ્ ઉવાચ તતો રામઃ શ્રમણીં સંશિતવ્રતામ્
કચ્ચિત્ તે નિર્જિતા વિઘ્નાઃ કચ્ચિત્ તે વર્ધતે તપઃ ॥

કચ્ચિત્ તે નિયતઃ કોપ આહારશ્ ચ તપોધને
કચ્ચિત્ તે નિયમાઃ પ્રાપ્તાઃ કચ્ચિત્ તે મનસઃ સુખમ્
કચ્ચિત્ તે ગુરુશુશ્રૂષા સફલા ચારુભાષિણિ ॥

રામેણ તાપસી પૃષ્ટા સા સિદ્ધા સિદ્ધસંમતા
શશંસ શબરી વૃદ્ધા રામાય પ્રત્યુપસ્થિતા ॥

ચિત્રકૂટં ત્વયિ પ્રાપ્તે વિમાનૈર્ અતુલપ્રભૈઃ
ઇતસ્ તે દિવમ્ આરૂઢા યાન્ અહં પર્યચારિષમ્ ॥

તૈશ્ ચાહમ્ ઉક્તા ધર્મજ્ઞૈર્ મહાભાગૈર્ મહર્ષિભિઃ
આગમિષ્યતિ તે રામઃ સુપુણ્યમ્ ઇમમ્ આશ્રમમ્ ॥

સ તે પ્રતિગ્રહીતવ્યઃ સૌમિત્રિસહિતો ઽતિથિઃ
તં ચ દૃષ્ટ્વા વરાંલ્ લોકાન્ અક્ષયાંસ્ ત્વં ગમિષ્યસિ ॥

મયા તુ વિવિધં વન્યં સંચિતં પુરુષર્ષભ
તવાર્થે પુરુષવ્યાઘ્ર પમ્પાયાસ્ તીરસમ્ભવમ્ ॥

એવમ્ ઉક્તઃ સ ધર્માત્મા શબર્યા શબરીમ્ ઇદમ્
રાઘવઃ પ્રાહ વિજાને તાં નિત્યમ્ અબહિષ્કૃતામ્ ॥

દનોઃ સકાશાત્ તત્ત્વેન પ્રભાવં તે મહાત્મનઃ
શ્રુતં પ્રત્યક્ષમ્ ઇચ્છામિ સંદ્રષ્ટું યદિ મન્યસે ॥

એતત્ તુ વચનં શ્રુત્વા રામવક્ત્રાદ્ વિનિઃસૃતમ્
શબરી દર્શયામાસ તાવ્ ઉભૌ તદ્ વનં મહત્ ॥

પશ્ય મેઘઘનપ્રખ્યં મૃગપક્ષિસમાકુલમ્
મતંગવનમ્ ઇત્ય્ એવ વિશ્રુતં રઘુનન્દન ॥

ઇહ તે ભાવિતાત્માનો ગુરવો મે મહાદ્યુતે
જુહવાંશ્ચક્રિરે તીર્થં મન્ત્રવન્ મન્ત્રપૂજિતમ્ ॥

ઇયં પ્રત્યક્સ્થલી વેદી યત્ર તે મે સુસત્કૃતાઃ
પુષ્પોપહારં કુર્વન્તિ શ્રમાદ્ ઉદ્વેપિભિઃ કરૈઃ ॥

તેષાં તપઃપ્રભાવેન પશ્યાદ્યાપિ રઘૂત્તમ
દ્યોતયન્તિ દિશઃ સર્વાઃ શ્રિયા વેદ્યો ઽતુલપ્રભાઃ ॥

અશક્નુવદ્ભિસ્ તૈર્ ગન્તુમ્ ઉપવાસશ્રમાલસૈઃ
ચિન્તિતે ઽભ્યાગતાન્ પશ્ય સમેતાન્ સપ્ત સાગરાન્ ॥

કૃતાભિષેકૈસ્ તૈર્ ન્યસ્તા વલ્કલાઃ પાદપેષ્વ્ ઇહ
અદ્યાપિ ન વિશુષ્યન્તિ પ્રદેશે રઘુનન્દન ॥

કૃત્સ્નં વનમ્ ઇદં દૃષ્ટં શ્રોતવ્યં ચ શ્રુતં ત્વયા
તદ્ ઇચ્છામ્ય્ અભ્યનુજ્ઞાતા ત્યક્તુમ્ એતત્ કલેવરમ્ ॥

તેષામ્ ઇચ્છામ્ય્ અહં ગન્તું સમીપં ભાવિતાત્મનામ્
મુનીનામ્ આશ્રમો યેષામ્ અહં ચ પરિચારિણી ॥

ધર્મિષ્ઠં તુ વચઃ શ્રુત્વા રાઘવઃ સહલક્ષ્મણઃ
અનુજાનામિ ગચ્છેતિ પ્રહૃષ્ટવદનો ઽબ્રવીત્ ॥

અનુજ્ઞાતા તુ રામેણ હુત્વાત્માનં હુતાશને
જ્વલત્પાવકસંકાશા સ્વર્ગમ્ એવ જગામ સા ॥

યત્ર તે સુકૃતાત્માનો વિહરન્તિ મહર્ષયઃ
તત્ પુણ્યં શબરી સ્થાનં જગામાત્મસમાધિના ॥