રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.7

રામસ્ તુ સહસૌમિત્રિઃ સુતીક્ષ્ણેનાભિપૂજિતઃ
પરિણામ્ય નિશાં તત્ર પ્રભાતે પ્રત્યબુધ્યત ॥

ઉત્થાય તુ યથાકાલં રાઘવઃ સહ સીતયા
ઉપાસ્પૃશત્ સુશીતેન જલેનોત્પલગન્ધિના ॥

અથ તે ઽગ્નિં સુરાંશ્ ચૈવ વૈદેહી રામલક્ષ્મણૌ
કાલ્યં વિધિવદ્ અભ્યર્ચ્ય તપસ્વિશરણે વને ॥

ઉદયન્તં દિનકરં દૃષ્ટ્વા વિગતકલ્મષાઃ
સુતીક્ષ્ણમ્ અભિગમ્યેદં શ્લક્ષ્ણં વચનમ્ અબ્રુવન્ ॥

સુખોષિતાઃ સ્મ ભગવંસ્ ત્વયા પૂજ્યેન પૂજિતાઃ
આપૃચ્છામઃ પ્રયાસ્યામો મુનયસ્ ત્વરયન્તિ નઃ ॥

ત્વરામહે વયં દ્રષ્ટું કૃત્સ્નમ્ આશ્રમમણ્ડલમ્
ઋષીણાં પુણ્યશીલાનાં દણ્ડકારણ્યવાસિનામ્ ॥

અભ્યનુજ્ઞાતુમ્ ઇચ્છામઃ સહૈભિર્ મુનિપુંગવૈઃ
ધર્મનિત્યૈસ્ તપોદાન્તૈર્ વિશિખૈર્ ઇવ પાવકૈઃ ॥

અવિષહ્યાતપો યાવત્ સૂર્યો નાતિવિરાજતે
અમાર્ગેણાગતાં લક્ષ્મીં પ્રાપ્યેવાન્વયવર્જિતઃ ॥

તાવદ્ ઇચ્છામહે ગન્તુમ્ ઇત્ય્ ઉક્ત્વા ચરણૌ મુનેઃ
વવન્દે સહસૌમિત્રિઃ સીતયા સહ રાઘવઃ ॥

તૌ સંસ્પૃશન્તૌ ચરણાવ્ ઉત્થાપ્ય મુનિપુંગવઃ
ગાઢમ્ આલિઙ્ગ્ય સસ્નેહમ્ ઇદં વચનમ્ અબ્રવીત્ ॥

અરિષ્ટં ગચ્છ પન્થાનં રામ સૌમિત્રિણા સહ
સીતયા ચાનયા સાર્ધં છાયયેવાનુવૃત્તયા ॥

પશ્યાશ્રમપદં રમ્યં દણ્ડકારણ્યવાસિનામ્
એષાં તપસ્વિનાં વીર તપસા ભાવિતાત્મનામ્ ॥

સુપ્રાજ્યફલમૂલાનિ પુષ્પિતાનિ વનાનિ ચ
પ્રશાન્તમૃગયૂથાનિ શાન્તપક્ષિગણાનિ ચ ॥

ફુલ્લપઙ્કજષણ્ડાનિ પ્રસન્નસલિલાનિ ચ
કારણ્ડવવિકીર્ણાનિ તટાકાનિ સરાંસિ ચ ॥

દ્રક્ષ્યસે દૃષ્ટિરમ્યાણિ ગિરિપ્રસ્રવણાનિ ચ
રમણીયાન્ય્ અરણ્યાનિ મયૂરાભિરુતાનિ ચ ॥

ગમ્યતાં વત્સ સૌમિત્રે ભવાન્ અપિ ચ ગચ્છતુ
આગન્તવ્યં ચ તે દૃષ્ટ્વા પુનર્ એવાશ્રમં મમ ॥

એવમ્ ઉક્તસ્ તથેત્ય્ ઉક્ત્વા કાકુત્સ્થઃ સહલક્ષ્મણઃ
પ્રદક્ષિણં મુનિં કૃત્વા પ્રસ્થાતુમ્ ઉપચક્રમે ॥

તતઃ શુભતરે તૂણી ધનુષી ચાયતેક્ષણા
દદૌ સીતા તયોર્ ભ્રાત્રોઃ ખડ્ગૌ ચ વિમલૌ તતઃ ॥

આબધ્ય ચ શુભે તૂણી ચાપૌ ચાદાય સસ્વનૌ
નિષ્ક્રાન્તાવ્ આશ્રમાદ્ ગન્તુમ્ ઉભૌ તૌ રામલક્ષ્મણૌ ॥