રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.6

રામસ્ તુ સહિતો ભ્રાત્રા સીતયા ચ પરંતપઃ
સુતીક્ષ્ણસ્યાશ્રમપદં જગામ સહ તૈર્ દ્વિજૈઃ ॥

સ ગત્વા દૂરમ્ અધ્વાનં નદીસ્ તીર્ત્વા બહૂદકાઃ
દદર્શ વિપુલં શૈલં મહામેઘમ્ ઇવોન્નતમ્ ॥

તતસ્ તદ્ ઇક્ષ્વાકુવરૌ સતતં વિવિધૈર્ દ્રુમૈઃ
કાનનં તૌ વિવિશતુઃ સીતયા સહ રાઘવૌ ॥

પ્રવિષ્ટસ્ તુ વનં ઘોરં બહુપુષ્પફલદ્રુમમ્
દદર્શાશ્રમમ્ એકાન્તે ચીરમાલાપરિષ્કૃતમ્ ॥

તત્ર તાપસમ્ આસીનં મલપઙ્કજટાધરમ્
રામઃ સુતીક્ષ્ણં વિધિવત્ તપોવૃદ્ધમ્ અભાષત ॥

રામો ઽહમ્ અસ્મિ ભગવન્ ભવન્તં દ્રષ્ટુમ્ આગતઃ
તન્ માભિવદ ધર્મજ્ઞ મહર્ષે સત્યવિક્રમ ॥

સ નિરીક્ષ્ય તતો વીરં રામં ધર્મભૃતાં વરમ્
સમાશ્લિષ્ય ચ બાહુભ્યામ્ ઇદં વચનમ્ અબ્રવીત્ ॥

સ્વાગતં ખલુ તે વીર રામ ધર્મભૃતાં વર
આશ્રમો ઽયં ત્વયાક્રાન્તઃ સનાથ ઇવ સામ્પ્રતમ્ ॥

પ્રતીક્ષમાણસ્ ત્વામ્ એવ નારોહે ઽહં મહાયશઃ
દેવલોકમ્ ઇતો વીર દેહં ત્યક્ત્વા મહીતલે ॥

ચિત્રકૂટમ્ ઉપાદાય રાજ્યભ્રષ્ટો ઽસિ મે શ્રુતઃ
ઇહોપયાતઃ કાકુત્સ્થો દેવરાજઃ શતક્રતુઃ
સર્વાંલ્ લોકાઞ્ જિતાન્ આહ મમ પુણ્યેન કર્મણા ॥

તેષુ દેવર્ષિજુષ્ટેષુ જિતેષુ તપસા મયા
મત્પ્રસાદાત્ સભાર્યસ્ ત્વં વિહરસ્વ સલક્ષ્મણઃ ॥

તમ્ ઉગ્રતપસં દીપ્તં મહર્ષિં સત્યવાદિનમ્
પ્રત્યુવાચાત્મવાન્ રામો બ્રહ્માણમ્ ઇવ વાસવઃ ॥

અહમ્ એવાહરિષ્યામિ સ્વયં લોકાન્ મહામુને
આવાસં ત્વ્ અહમ્ ઇચ્છામિ પ્રદિષ્ટમ્ ઇહ કાનને ॥

ભવાન્ સર્વત્ર કુશલઃ સર્વભૂતહિતે રતઃ
આખ્યાતઃ શરભઙ્ગેન ગૌતમેન મહાત્મના ॥

એવમ્ ઉક્તસ્ તુ રામેણ મહર્ષિર્ લોકવિશ્રુતઃ
અબ્રવીન્ મધુરં વાક્યં હર્ષેણ મહતાપ્લુતઃ ॥

અયમ્ એવાશ્રમો રામ ગુણવાન્ રમ્યતામ્ ઇહ
ઋષિસંઘાનુચરિતઃ સદા મૂલફલૈર્ યુતઃ ॥

ઇમમ્ આશ્રમમ્ આગમ્ય મૃગસંઘા મહાયશઃ
અટિત્વા પ્રતિગચ્છન્તિ લોભયિત્વાકુતોભયાઃ ॥

તચ્ છ્રુત્વા વચનં તસ્ય મહર્ષેર્ લક્ષ્મણાગ્રજઃ
ઉવાચ વચનં ધીરો વિકૃષ્ય સશરં ધનુઃ ॥

તાન્ અહં સુમહાભાગ મૃગસંઘાન્ સમાગતાન્
હન્યાં નિશિતધારેણ શરેણાશનિવર્ચસા ॥

ભવાંસ્ તત્રાભિષજ્યેત કિં સ્યાત્ કૃચ્છ્રતરં તતઃ
એતસ્મિન્ન્ આશ્રમે વાસં ચિરં તુ ન સમર્થયે ॥

તમ્ એવમ્ ઉક્ત્વા વરદં રામઃ સંધ્યામ્ ઉપાગમત્
અન્વાસ્ય પશ્ચિમાં સંધ્યાં તત્ર વાસમ્ અકલ્પયત્ ॥

તતઃ શુભં તાપસભોજ્યમ્ અન્નં સ્વયં સુતીક્ષ્ણઃ પુરુષર્ષભાભ્યામ્
તાભ્યાં સુસત્કૃત્ય દદૌ મહાત્મા સંધ્યાનિવૃત્તૌ રજનીં સમીક્ષ્ય ॥