રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.61

તપ્યમાનં તથા રામં સીતાહરણકર્શિતમ્
લોકાનામ્ અભવે યુક્તં સંવર્તકમ્ ઇવાનલમ્ ॥

વીક્ષમાણં ધનુઃ સજ્યં નિઃશ્વસન્તં મુહુર્ મુહુઃ
હન્તુકામં પશું રુદ્રં ક્રુદ્ધં દક્ષક્રતૌ યથા ॥

અદૃષ્ટપૂર્વં સંક્રુદ્ધં દૃષ્ટ્વા રામં સ લક્ષ્મણઃ
અબ્રવીત્ પ્રાઞ્જલિર્ વાક્યં મુખેન પરિશુષ્યતા ॥

પુરા ભૂત્વા મૃદુર્ દાન્તઃ સર્વભૂતહિતે રતઃ
ન ક્રોધવશમ્ આપન્નઃ પ્રકૃતિં હાતુમ્ અર્હસિ ॥

ચન્દ્રે લક્ષ્મીઃ પ્રભા સૂર્યે ગતિર્ વાયૌ ભુવિ ક્ષમા
એતચ્ ચ નિયતં સર્વં ત્વયિ ચાનુત્તમં યશઃ ॥

ન તુ જાનામિ કસ્યાયં ભગ્નઃ સાંગ્રામિકો રથઃ
કેન વા કસ્ય વા હેતોઃ સાયુધઃ સપરિચ્છદઃ ॥

ખુરનેમિક્ષતશ્ ચાયં સિક્તો રુધિરબિન્દુભિઃ
દેશો નિવૃત્તસંગ્રામઃ સુઘોરઃ પાર્થિવાત્મજ ॥

એકસ્ય તુ વિમર્દો ઽયં ન દ્વયોર્ વદતાં વર
ન હિ વૃત્તં હિ પશ્યામિ બલસ્ય મહતઃ પદમ્ ॥

નૈકસ્ય તુ કૃતે લોકાન્ વિનાશયિતુમ્ અર્હસિ
યુક્તદણ્ડા હિ મૃદવઃ પ્રશાન્તા વસુધાધિપાઃ ॥

સદા ત્વં સર્વભૂતાનાં શરણ્યઃ પરમા ગતિઃ
કો નુ દારપ્રણાશં તે સાધુ મન્યેત રાઘવ ॥

સરિતઃ સાગરાઃ શૈલા દેવગન્ધર્વદાનવાઃ
નાલં તે વિપ્રિયં કર્તું દીક્ષિતસ્યેવ સાધવઃ ॥

યેન રાજન્ હૃતા સીતા તમ્ અન્વેષિતુમ્ અર્હસિ
મદ્દ્વિતીયો ધનુષ્પાણિઃ સહાયૈઃ પરમર્ષિભિઃ ॥

સમુદ્રં ચ વિચેષ્યામઃ પર્વતાંશ્ ચ વનાનિ ચ
ગુહાશ્ ચ વિવિધા ઘોરા નલિનીઃ પાર્વતીશ્ ચ હ ॥

દેવગન્ધર્વલોકાંશ્ ચ વિચેષ્યામઃ સમાહિતાઃ
યાવન્ નાધિગમિષ્યામસ્ તવ ભાર્યાપહારિણમ્ ॥

ન ચેત્ સામ્ના પ્રદાસ્યન્તિ પત્નીં તે ત્રિદશેશ્વરાઃ
કોસલેન્દ્ર તતઃ પશ્ચાત્ પ્રાપ્તકાલં કરિષ્યસિ ॥

શીલેન સામ્ના વિનયેન સીતાં નયેન ન પ્રાપ્સ્યસિ ચેન્ નરેન્દ્ર
તતઃ સમુત્સાદય હેમપુઙ્ખૈર્ મહેન્દ્રવજ્રપ્રતિમૈઃ શરૌઘૈઃ ॥