રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.44
તયા પરુષમ્ ઉક્તસ્ તુ કુપિતો રાઘવાનુજઃ
સ વિકાઙ્ક્ષન્ ભૃશં રામં પ્રતસ્થે નચિરાદ્ ઇવ ॥
તદાસાદ્ય દશગ્રીવઃ ક્ષિપ્રમ્ અન્તરમ્ આસ્થિતઃ
અભિચક્રામ વૈદેહીં પરિવ્રાજકરૂપધૃક્ ॥
શ્લક્ષ્ણકાષાયસંવીતઃ શિખી છત્ત્રી ઉપાનહી
વામે ચાંસે ઽવસજ્યાથ શુભે યષ્ટિકમણ્ડલૂ
પરિવ્રાજકરૂપેણ વૈદેહીં સમુપાગમત્ ॥
તામ્ આસસાદાતિબલો ભ્રાતૃભ્યાં રહિતાં વને
રહિતાં સૂર્યચન્દ્રાભ્યાં સંધ્યામ્ ઇવ મહત્તમઃ ॥
તામ્ અપશ્યત્ તતો બાલાં રાજપુત્રીં યશસ્વિનીમ્
રોહિણીં શશિના હીનાં ગ્રહવદ્ ભૃશદારુણઃ ॥
તમ્ ઉગ્રં પાપકર્માણં જનસ્થાનરુહા દ્રુમાઃ
સમીક્ષ્ય ન પ્રકમ્પન્તે ન પ્રવાતિ ચ મારુતઃ ॥
શીઘ્રસ્રોતાશ્ ચ તં દૃષ્ટ્વા વીક્ષન્તં રક્તલોચનમ્
સ્તિમિતં ગન્તુમ્ આરેભે ભયાદ્ ગોદાવરી નદી ॥
રામસ્ય ત્વ્ અન્તરં પ્રેપ્સુર્ દશગ્રીવસ્ તદન્તરે
ઉપતસ્થે ચ વૈદેહીં ભિક્ષુરૂપેણ રાવણઃ ॥
અભવ્યો ભવ્યરૂપેણ ભર્તારમ્ અનુશોચતીમ્
અભ્યવર્તત વૈદેહીં ચિત્રામ્ ઇવ શનૈશ્ચરઃ ॥
સ પાપો ભવ્યરૂપેણ તૃણૈઃ કૂપ ઇવાવૃતઃ
અતિષ્ઠત્ પ્રેક્ષ્ય વૈદેહીં રામપત્નીં યશસ્વિનીમ્ ॥
શુભાં રુચિરદન્તૌષ્ઠીં પૂર્ણચન્દ્રનિભાનનામ્
આસીનાં પર્ણશાલાયાં બાષ્પશોકાભિપીડિતામ્ ॥
સ તાં પદ્મપલાશાક્ષીં પીતકૌશેયવાસિનીમ્
અભ્યગચ્છત વૈદેહીં દુષ્ટચેતા નિશાચરઃ ॥
સ મન્મથશરાવિષ્ટો બ્રહ્મઘોષમ્ ઉદીરયન્
અબ્રવીત્ પ્રશ્રિતં વાક્યં રહિતે રાક્ષસાધિપઃ ॥
તામ્ ઉત્તમાં ત્રિલોકાનાં પદ્મહીનામ્ ઇવ શ્રિયમ્
વિભ્રાજમાનાં વપુષા રાવણઃ પ્રશશંસ હ ॥
કા ત્વં કાઞ્ચનવર્ણાભે પીતકૌશેયવાસિનિ
કમલાનાં શુભાં માલાં પદ્મિનીવ ચ બિભ્રતી ॥
હ્રીઃ શ્રીઃ કીર્તિઃ શુભા લક્ષ્મીર્ અપ્સરા વા શુભાનને
ભૂતિર્ વા ત્વં વરારોહે રતિર્ વા સ્વૈરચારિણી ॥
સમાઃ શિખરિણઃ સ્નિગ્ધાઃ પાણ્ડુરા દશનાસ્ તવ
વિશાલે વિમલે નેત્રે રક્તાન્તે કૃષ્ણતારકે ॥
વિશાલં જઘનં પીનમ્ ઊરૂ કરિકરોપમૌ
એતાવ્ ઉપચિતૌ વૃત્તૌ સહિતૌ સંપ્રગલ્ભિતૌ ॥
પીનોન્નતમુખૌ કાન્તૌ સ્નિગ્ધતાલફલોપમૌ
મણિપ્રવેકાભરણૌ રુચિરૌ તે પયોધરૌ ॥
ચારુસ્મિતે ચારુદતિ ચારુનેત્રે વિલાસિનિ
મનો હરસિ મે રામે નદીકૂલમ્ ઇવામ્ભસા ॥
કરાન્તમિતમધ્યાસિ સુકેશી સંહતસ્તની
નૈવ દેવી ન ગન્ધર્વી ન યક્ષી ન ચ કિંનરી ॥
નૈવંરૂપા મયા નારી દૃષ્ટપૂર્વા મહીતલે
ઇહ વાસશ્ ચ કાન્તારે ચિત્તમ્ ઉન્માદયન્તિ મે ॥
સા પ્રતિક્રામ ભદ્રં તે ન ત્વં વસ્તુમ્ ઇહાર્હસિ
રાક્ષસાનામ્ અયં વાસો ઘોરાણાં કામરૂપિણામ્ ॥
પ્રાસાદાગ્ર્યાણિ રમ્યાણિ નગરોપવનાનિ ચ
સમ્પન્નાનિ સુગન્ધીનિ યુક્તાન્ય્ આચરિતું ત્વયા ॥
વરં માલ્યં વરં પાનં વરં વસ્ત્રં ચ શોભને
ભર્તારં ચ વરં મન્યે ત્વદ્યુક્તમ્ અસિતેક્ષણે ॥
કા ત્વં ભવસિ રુદ્રાણાં મરુતાં વા શુચિસ્મિતે
વસૂનાં વા વરારોહે દેવતા પ્રતિભાસિ મે ॥
નેહ ગચ્છન્તિ ગન્ધર્વા ન દેવા ન ચ કિંનરાઃ
રાક્ષસાનામ્ અયં વાસઃ કથં નુ ત્વમ્ ઇહાગતા ॥
ઇહ શાખામૃગાઃ સિંહા દ્વીપિવ્યાઘ્રમૃગાસ્ તથા
ઋક્ષાસ્ તરક્ષવઃ કઙ્કાઃ કથં તેભ્યો ન બિભ્યસિ ॥
મદાન્વિતાનાં ઘોરાણાં કુઞ્જરાણાં તરસ્વિનામ્
કથમ્ એકા મહારણ્યે ન બિભેષિ વરાનને ॥
કાસિ કસ્ય કુતશ્ ચ ત્વં કિંનિમિત્તં ચ દણ્ડકાન્
એકા ચરસિ કલ્યાણિ ઘોરાન્ રાક્ષસસેવિતાન્ ॥
ઇતિ પ્રશસ્તા વૈદેહી રાવણેન દુરાત્મના
દ્વિજાતિવેષેણ હિ તં દૃષ્ટ્વા રાવણમ્ આગતમ્
સર્વૈર્ અતિથિસત્કારૈઃ પૂજયામાસ મૈથિલી ॥
ઉપાનીયાસનં પૂર્વં પાદ્યેનાભિનિમન્ત્ર્ય ચ
અબ્રવીત્ સિદ્ધમ્ ઇત્ય્ એવ તદા તં સૌમ્યદર્શનમ્ ॥
દ્વિજાતિવેષેણ સમીક્ષ્ય મૈથિલી તમ્ આગતં પાત્રકુસુમ્ભધારિણમ્
અશક્યમ્ ઉદ્વેષ્ટુમ્ ઉપાયદર્શનાન્ ન્યમન્ત્રયદ્ બ્રાહ્મણવદ્ યથાગતમ્ ॥
ઇયં બૃસી બ્રાહ્મણ કામમ્ આસ્યતામ્ ઇદં ચ પાદ્યં પ્રતિગૃહ્યતામ્ ઇતિ
ઇદં ચ સિદ્ધં વનજાતમ્ ઉત્તમં ત્વદર્થમ્ અવ્યગ્રમ્ ઇહોપભુજ્યતામ્ ॥
નિમન્ત્ર્યમાણઃ પ્રતિપૂર્ણભાષિણીં નરેન્દ્રપત્નીં પ્રસમીક્ષ્ય મૈથિલીમ્
પ્રહસ્ય તસ્યા હરણે ધૃતં મનઃ સમર્પયામાસ વધાય રાવણઃ ॥
તતઃ સુવેષં મૃગયાગતં પતિં પ્રતીક્ષમાણા સહલક્ષ્મણં તદા
નિરીક્ષમાણા હરિતં દદર્શ તન્ મહદ્ વનં નૈવ તુ રામલક્ષ્મણૌ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0