રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.39

આજ્ઞપ્તો રાજવદ્ વાક્યં પ્રતિકૂલં નિશાચરઃ
અબ્રવીત્ પરુષં વાક્યં મારીચો રાક્ષસાધિપમ્ ॥

કેનાયમ્ ઉપદિષ્ટસ્ તે વિનાશઃ પાપકર્મણા
સપુત્રસ્ય સરાષ્ટ્રસ્ય સામાત્યસ્ય નિશાચર ॥

કસ્ ત્વયા સુખિના રાજન્ નાભિનન્દતિ પાપકૃત્
કેનેદમ્ ઉપદિષ્ટં તે મૃત્યુદ્વારમ્ ઉપાયતઃ ॥

શત્રવસ્ તવ સુવ્યક્તં હીનવીર્યા નિશાચર
ઇચ્છન્તિ ત્વાં વિનશ્યન્તમ્ ઉપરુદ્ધં બલીયસા ॥

કેનેદમ્ ઉપદિષ્ટં તે ક્ષુદ્રેણાહિતવાદિના
યસ્ ત્વામ્ ઇચ્છતિ નશ્યન્તં સ્વકૃતેન નિશાચર ॥

વધ્યાઃ ખલુ ન હન્યન્તે સચિવાસ્ તવ રાવણ
યે ત્વામ્ ઉત્પથમ્ આરૂઢં ન નિગૃહ્ણન્તિ સર્વશઃ ॥

અમાત્યૈઃ કામવૃત્તો હિ રાજા કાપથમ્ આશ્રિતઃ
નિગ્રાહ્યઃ સર્વથા સદ્ભિર્ ન નિગ્રાહ્યો નિગૃહ્યસે ॥

ધર્મમ્ અર્થં ચ કામં ચ યશશ્ ચ જયતાં વર
સ્વામિપ્રસાદાત્ સચિવાઃ પ્રાપ્નુવન્તિ નિશાચર ॥

વિપર્યયે તુ તત્ સર્વં વ્યર્થં ભવતિ રાવણ
વ્યસનં સ્વામિવૈગુણ્યાત્ પ્રાપ્નુવન્તીતરે જનાઃ ॥

રાજમૂલો હિ ધર્મશ્ ચ જયશ્ ચ જયતાં વર
તસ્માત્ સર્વાસ્વ્ અવસ્થાસુ રક્ષિતવ્યો નરાધિપઃ ॥

રાજ્યં પાલયિતું શક્યં ન તીક્ષ્ણેન નિશાચર
ન ચાપિ પ્રતિકૂલેન નાવિનીતેન રાક્ષસ ॥

યે તીક્ષ્ણમન્ત્રાઃ સચિવા ભજ્યન્તે સહ તેન વૈ
વિષમેષુ રથાઃ શીઘ્રં મન્દસારથયો યથા ॥

બહવઃ સાધવો લોકે યુક્તધર્મમ્ અનુષ્ઠિતાઃ
પરેષામ્ અપરાધેન વિનષ્ટાઃ સપરિચ્છદાઃ ॥

સ્વામિના પ્રતિકૂલેન પ્રજાસ્ તીક્ષ્ણેન રાવણ
રક્ષ્યમાણા ન વર્ધન્તે મેષા ગોમાયુના યથા ॥

અવશ્યં વિનશિષ્યન્તિ સર્વે રાવણ રાક્ષસાઃ
યેષાં ત્વં કર્કશો રાજા દુર્બુદ્ધિર્ અજિતેન્દ્રિયઃ ॥

તદ્ ઇદં કાકતાલીયં ઘોરમ્ આસાદિતં ત્વયા
અત્ર કિં શોભનં યત્ ત્વં સસૈન્યો વિનશિષ્યસિ ॥

માં નિહત્ય તુ રામો ઽસૌ નચિરાત્ ત્વાં વધિષ્યતિ
અનેન કૃતકૃત્યો ઽસ્મિ મ્રિયે યદ્ અરિણા હતઃ ॥

દર્શનાદ્ એવ રામસ્ય હતં મામ્ ઉપધારય
આત્માનં ચ હતં વિદ્ધિ હૃત્વા સીતાં સબાન્ધવમ્ ॥

આનયિષ્યામિ ચેત્ સીતામ્ આશ્રમાત્ સહિતો મયા
નૈવ ત્વમ્ અસિ નૈવાહં નૈવ લઙ્કા ન રાક્ષસાઃ ॥

નિવાર્યમાણસ્ તુ મયા હિતૈષિણા ન મૃષ્યસે વાક્યમ્ ઇદં નિશાચર
પરેતકલ્પા હિ ગતાયુષો નરા હિતં ન ગૃહ્ણન્તિ સુહૃદ્ભિર્ ઈરિતમ્ ॥