રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.34

મારીચ શ્રૂયતાં તાત વચનં મમ ભાષતઃ
આર્તો ઽસ્મિ મમ ચાર્તસ્ય ભવાન્ હિ પરમા ગતિઃ ॥

જાનીષે ત્વં જનસ્થાનં ભ્રાતા યત્ર ખરો મમ
દૂષણશ્ ચ મહાબાહુઃ સ્વસા શૂર્પણખા ચ મે ॥

ત્રિશિરાશ્ ચ મહાતેજા રાક્ષસઃ પિશિતાશનઃ
અન્યે ચ બહવઃ શૂરા લબ્ધલક્ષા નિશાચરાઃ ॥

વસન્તિ મન્નિયોગેન અધિવાસં ચ રાક્ષસઃ
બાધમાના મહારણ્યે મુનીન્ યે ધર્મચારિણઃ ॥

ચતુર્દશ સહસ્રાણિ રક્ષસાં ભીમકર્મણામ્
શૂરાણાં લબ્ધલક્ષાણાં ખરચિત્તાનુવર્તિનામ્ ॥

તે ત્વ્ ઇદાનીં જનસ્થાને વસમાના મહાબલાઃ
સંગતાઃ પરમ્ આયત્તા રામેણ સહ સંયુગે ॥

તેન સંજાતરોષેણ રામેણ રણમૂર્ધનિ
અનુક્ત્વા પરુષં કિંચિચ્ છરૈર્ વ્યાપારિતં ધનુઃ ॥

ચતુર્દશ સહસ્રાણિ રક્ષસાં ભીમકર્મણામ્
નિહતાનિ શરૈસ્ તીક્ષ્ણૈર્ માનુષેણ પદાતિના ॥

ખરશ્ ચ નિહતઃ સંખ્યે દૂષણશ્ ચ નિપાતિતઃ
હત્વા ત્રિશિરસં ચાપિ નિર્ભયા દણ્ડકાઃ કૃતાઃ ॥

પિત્રા નિરસ્તઃ ક્રુદ્ધેન સભાર્યઃ ક્ષીણજીવિતઃ
સ હન્તા તસ્ય સૈન્યસ્ય રામઃ ક્ષત્રિયપાંસનઃ ॥

અશીલઃ કર્કશસ્ તીક્ષ્ણો મૂર્ખો લુબ્ધો ઽજિતેન્દ્રિયઃ
ત્યક્તધર્મસ્ ત્વ્ અધર્માત્મા ભૂતાનામ્ અહિતે રતઃ ॥

યેન વૈરં વિનારણ્યે સત્ત્વમ્ આશ્રિત્ય કેવલમ્
કર્ણનાસાપહારેણ ભગિની મે વિરૂપિતા ॥

તસ્ય ભાર્યાં જનસ્થાનાત્ સીતાં સુરસુતોપમામ્
આનયિષ્યામિ વિક્રમ્ય સહાયસ્ તત્ર મે ભવ ॥

ત્વયા હ્ય્ અહં સહાયેન પાર્શ્વસ્થેન મહાબલ
ભ્રાતૃભિશ્ ચ સુરાન્ યુદ્ધે સમગ્રાન્ નાભિચિન્તયે ॥

તત્ સહાયો ભવ ત્વં મે સમર્થો હ્ય્ અસિ રાક્ષસ
વીર્યે યુદ્ધે ચ દર્પે ચ ન હ્ય્ અસ્તિ સદૃશસ્ તવ ॥

એતદર્થમ્ અહં પ્રાપ્તસ્ ત્વત્સમીપં નિશાચર
શૃણુ તત્ કર્મ સાહાય્યે યત્ કાર્યં વચનાન્ મમ ॥

સૌવર્ણસ્ ત્વં મૃગો ભૂત્વા ચિત્રો રજતબિન્દુભિઃ
આશ્રમે તસ્ય રામસ્ય સીતાયાઃ પ્રમુખે ચર ॥

ત્વાં તુ નિઃસંશયં સીતા દૃષ્ટ્વા તુ મૃગરૂપિણમ્
ગૃહ્યતામ્ ઇતિ ભર્તારં લક્ષ્મણં ચાભિધાસ્યતિ ॥

તતસ્ તયોર્ અપાયે તુ શૂન્યે સીતાં યથાસુખમ્
નિરાબાધો હરિષ્યામિ રાહુશ્ ચન્દ્રપ્રભામ્ ઇવ ॥

તતઃ પશ્ચાત્ સુખં રામે ભાર્યાહરણકર્શિતે
વિશ્રબ્ધઃ પ્રહરિષ્યામિ કૃતાર્થેનાન્તરાત્મના ॥

તસ્ય રામકથાં શ્રુત્વા મારીચસ્ય મહાત્મનઃ
શુષ્કં સમભવદ્ વક્ત્રં પરિત્રસ્તો બભૂવ ચ ॥

સ રાવણં ત્રસ્તવિષણ્ણચેતા મહાવને રામપરાક્રમજ્ઞઃ
કૃતાઞ્જલિસ્ તત્ત્વમ્ ઉવાચ વાક્યં હિતં ચ તસ્મૈ હિતમ્ આત્મનશ્ ચ ॥