રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.30

તતઃ શૂર્પણખા દૃષ્ટ્વા સહસ્રાણિ ચતુર્દશ
હતાન્ય્ એકેન રામેણ રક્ષસાં ભીમકર્મણામ્ ॥

દૂષણં ચ ખરં ચૈવ હતં ત્રિશિરસં રણે
દૃષ્ટ્વા પુનર્ મહાનાદં નનાદ જલદોપમા ॥

સા દૃષ્ટ્વા કર્મ રામસ્ય કૃતમ્ અન્યૈઃ સુદુષ્કરમ્
જગામ પરમોદ્વિગ્ના લઙ્કાં રાવણપાલિતામ્ ॥

સા દદર્શ વિમાનાગ્રે રાવણં દીપ્તતેજસમ્
ઉપોપવિષ્ટં સચિવૈર્ મરુદ્ભિર્ ઇવ વાસવમ્ ॥

આસીનં સૂર્યસંકાશે કાઞ્ચને પરમાસને
રુક્મવેદિગતં પ્રાજ્યં જ્વલન્તમ્ ઇવ પાવકમ્ ॥

દેવગન્ધર્વભૂતાનામ્ ઋષીણાં ચ મહાત્મનામ્
અજેયં સમરે શૂરં વ્યાત્તાનનમ્ ઇવાન્તકમ્ ॥

દેવાસુરવિમર્દેષુ વજ્રાશનિકૃતવ્રણમ્
ઐરાવતવિષાણાગ્રૈર્ ઉત્કૃષ્ટકિણવક્ષસમ્ ॥

વિંશદ્ભુજં દશગ્રીવં દર્શનીયપરિચ્છદમ્
વિશાલવક્ષસં વીરં રાજલક્ષ્મણલક્ષિતમ્ ॥

સ્નિગ્ધવૈડૂર્યસંકાશં તપ્તકાઞ્ચનકુણ્ડલમ્
સુભુજં શુક્લદશનં મહાસ્યં પર્વતોપમમ્ ॥

વિષ્ણુચક્રનિપાતૈશ્ ચ શતશો દેવસંયુગે
આહતાઙ્ગં સમસ્તૈશ્ ચ દેવપ્રહરણૈસ્ તથા ॥

અક્ષોભ્યાણાં સમુદ્રાણાં ક્ષોભણં ક્ષિપ્રકારિણમ્
ક્ષેપ્તારં પર્વતાગ્રાણાં સુરાણાં ચ પ્રમર્દનમ્ ॥

ઉચ્છેત્તારં ચ ધર્માણાં પરદારાભિમર્શનમ્
સર્વદિવ્યાસ્ત્રયોક્તારં યજ્ઞવિઘ્નકરં સદા ॥

પુરીં ભોગવતીં ગત્વા પરાજિત્ય ચ વાસુકિમ્
તક્ષકસ્ય પ્રિયાં ભાર્યાં પરાજિત્ય જહાર યઃ ॥

કૈલાસં પર્વતં ગત્વા વિજિત્ય નરવાહનમ્
વિમાનં પુષ્પકં તસ્ય કામગં વૈ જહાર યઃ ॥

વનં ચૈત્રરથં દિવ્યં નલિનીં નન્દનં વનમ્
વિનાશયતિ યઃ ક્રોધાદ્ દેવોદ્યાનાનિ વીર્યવાન્ ॥

ચન્દ્રસૂર્યૌ મહાભાગાવ્ ઉત્તિષ્ઠન્તૌ પરંતપૌ
નિવારયતિ બાહુભ્યાં યઃ શૈલશિખરોપમઃ ॥

દશવર્ષસહસ્રાણિ તપસ્ તપ્ત્વા મહાવને
પુરા સ્વયમ્ભુવે ધીરઃ શિરાંસ્ય્ ઉપજહાર યઃ ॥

દેવદાનવગન્ધર્વ પિશાચપતગોરગૈઃ
અભયં યસ્ય સંગ્રામે મૃત્યુતો માનુષાદ્ ઋતે ॥

મન્ત્રૈર્ અભિષુતં પુણ્યમ્ અધ્વરેષુ દ્વિજાતિભિઃ
હવિર્ધાનેષુ યઃ સોમમ્ ઉપહન્તિ મહાબલઃ ॥

આપ્તયજ્ઞહરં ક્રૂરં બ્રહ્મઘ્નં દુષ્ટચારિણમ્
કર્કશં નિરનુક્રોશં પ્રજાનામ્ અહિતે રતમ્
રાવણં સર્વભૂતાનાં સર્વલોકભયાવહમ્ ॥

રાક્ષસી ભ્રાતરં ક્રૂરં સા દદર્શ મહાબલમ્
તં દિવ્યવસ્ત્રાભરણં દિવ્યમાલ્યોપશોભિતમ્
રાક્ષસેન્દ્રં મહાભાગં પૌલસ્ત્યકુલનન્દનમ્ ॥

તમ્ અબ્રવીદ્ દીપ્તવિશાલલોચનં પ્રદર્શયિત્વા ભયમોહમૂર્છિતા
સુદારુણં વાક્યમ્ અભીતચારિણી મહાત્મના શૂર્પણખા વિરૂપિતા ॥