રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 3.20

સ પુનઃ પતિતાં દૃષ્ટ્વા ક્રોધાચ્ છૂર્પણખાં ખરઃ
ઉવાચ વ્યક્તયા વાચા તામ્ અનર્થાર્થમ્ આગતામ્ ॥

મયા ત્વ્ ઇદાનીં શૂરાસ્ તે રાક્ષસા રુધિરાશનાઃ
ત્વત્પ્રિયાર્થં વિનિર્દિષ્ટાઃ કિમર્થં રુદ્યતે પુનઃ ॥

ભક્તાશ્ ચૈવાનુરક્તાશ્ ચ હિતાશ્ ચ મમ નિત્યશઃ
ઘ્નન્તો ઽપિ ન નિહન્તવ્યા ન ન કુર્યુર્ વચો મમ ॥

કિમ્ એતચ્ છ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ કારણં યત્કૃતે પુનઃ
હા નાથેતિ વિનર્દન્તી સર્પવદ્ વેષ્ટસે ક્ષિતૌ ॥

અનાથવદ્ વિલપસિ કિં નુ નાથે મયિ સ્થિતે
ઉત્તિષ્ઠોત્તિષ્ઠ મા ભૈષીર્ વૈક્લવ્યં ત્યજ્યતામ્ ઇહ ॥

ઇત્ય્ એવમ્ ઉક્તા દુર્ધર્ષા ખરેણ પરિસાન્ત્વિતા
વિમૃજ્ય નયને સાસ્રે ખરં ભ્રાતરમ્ અબ્રવીત્ ॥

પ્રેષિતાશ્ ચ ત્વયા શૂરા રાક્ષસાસ્ તે ચતુર્દશ
નિહન્તું રાઘવં ઘોરા મત્પ્રિયાર્થં સલક્ષ્મણમ્ ॥

તે તુ રામેણ સામર્ષાઃ શૂલપટ્ટિશપાણયઃ
સમરે નિહતાઃ સર્વે સાયકૈર્ મર્મભેદિભિઃ ॥

તાન્ ભૂમૌ પતિતાન્ દૃષ્ટ્વા ક્ષણેનૈવ મહાબલાન્
રામસ્ય ચ મહત્ કર્મ મહાંસ્ ત્રાસો ઽભવન્ મમ ॥

સાસ્મિ ભીતા સમુદ્વિગ્ના વિષણ્ણા ચ નિશાચર
શરણં ત્વાં પુનઃ પ્રાપ્તા સર્વતો ભયદર્શિની ॥

વિષાદનક્રાધ્યુષિતે પરિત્રાસોર્મિમાલિનિ
કિં માં ન ત્રાયસે મગ્નાં વિપુલે શોકસાગરે ॥

એતે ચ નિહતા ભૂમૌ રામેણ નિશિતૈઃ શરૈઃ
યે ચ મે પદવીં પ્રાપ્તા રાક્ષસાઃ પિશિતાશનાઃ ॥

મયિ તે યદ્ય્ અનુક્રોશો યદિ રક્ષઃસુ તેષુ ચ
રામેણ યદિ શક્તિસ્ તે તેજો વાસ્તિ નિશાચર
દણ્ડકારણ્યનિલયં જહિ રાક્ષસકણ્ટકમ્ ॥

યદિ રામં મમામિત્રમ્ અદ્ય ત્વં ન વધિષ્યસિ
તવ ચૈવાગ્રતઃ પ્રાણાંસ્ ત્યક્ષ્યામિ નિરપત્રપા ॥

બુદ્ધ્યાહમ્ અનુપશ્યામિ ન ત્વં રામસ્ય સંયુગે
સ્થાતું પ્રતિમુખે શક્તઃ સચાપસ્ય મહારણે ॥

શૂરમાની ન શૂરસ્ ત્વં મિથ્યારોપિતવિક્રમઃ
માનુષૌ યન્ ન શક્નોષિ હન્તું તૌ રામલક્ષ્મણૌ ॥

અપયાહિ જનસ્થાનાત્ ત્વરિતઃ સહબાન્ધવઃ
નિઃસત્ત્વસ્યાલ્પવીર્યસ્ય વાસસ્ તે કીદૃશસ્ ત્વ્ ઇહ ॥

રામતેજોઽભિભૂતો હિ ત્વં ક્ષિપ્રં વિનશિષ્યસિ
સ હિ તેજઃસમાયુક્તો રામો દશરથાત્મજઃ
ભ્રાતા ચાસ્ય મહાવીર્યો યેન ચાસ્મિ વિરૂપિતા ॥