રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.63
યામ્ એવ રાત્રિં તે દૂતાઃ પ્રવિશન્તિ સ્મ તાં પુરીમ્
ભરતેનાપિ તાં રાત્રિં સ્વપ્નો દૃષ્ટો ઽયમ્ અપ્રિયઃ ॥
વ્યુષ્ટામ્ એવ તુ તાં રાત્રિં દૃષ્ટ્વા તં સ્વપ્નમ્ અપ્રિયમ્
પુત્રો રાજાધિરાજસ્ય સુભૃશં પર્યતપ્યત ॥
તપ્યમાનં સમાજ્ઞાય વયસ્યાઃ પ્રિયવાદિનઃ
આયાસં હિ વિનેષ્યન્તઃ સભાયાં ચક્રિરે કથાઃ ॥
વાદયન્તિ તથા શાન્તિં લાસયન્ત્ય્ અપિ ચાપરે
નાટકાન્ય્ અપરે પ્રાહુર્ હાસ્યાનિ વિવિધાનિ ચ ॥
સ તૈર્ મહાત્મા ભરતઃ સખિભિઃ પ્રિયવાદિભિઃ
ગોષ્ઠીહાસ્યાનિ કુર્વદ્ભિર્ ન પ્રાહૃષ્યત રાઘવઃ ॥
તમ્ અબ્રવીત્ પ્રિયસખો ભરતં સખિભિર્ વૃતમ્
સુહૃદ્ભિઃ પર્યુપાસીનઃ કિં સખે નાનુમોદસે ॥
એવં બ્રુવાણં સુહૃદં ભરતઃ પ્રત્યુવાચ હ
શૃણુ ત્વં યન્નિમિત્તં મે દૈન્યમ્ એતદ્ ઉપાગતમ્ ॥
સ્વપ્ને પિતરમ્ અદ્રાક્ષં મલિનં મુક્તમૂર્ધજમ્
પતન્તમ્ અદ્રિશિખરાત્ કલુષે ગોમયહ્રદે ॥
પ્લવમાનશ્ ચ મે દૃષ્ટઃ સ તસ્મિન્ ગોમયહ્રદે
પિબન્ન્ અઞ્જલિના તૈલં હસન્ન્ ઇવ મુહુર્ મુહુઃ ॥
તતસ્ તિલોદનં ભુક્ત્વા પુનઃ પુનર્ અધઃશિરાઃ
તૈલેનાભ્યક્તસર્વાઙ્ગસ્ તૈલમ્ એવાવગાહત ॥
સ્વપ્ને ઽપિ સાગરં શુષ્કં ચન્દ્રં ચ પતિતં ભુવિ
સહસા ચાપિ સંશાન્તં જ્વલિતં જાતવેદસમ્ ॥
અવદીર્ણાં ચ પૃથિવીં શુષ્કાંશ્ ચ વિવિધાન્ દ્રુમાન્
અહં પશ્યામિ વિધ્વસ્તાન્ સધૂમાંશ્ ચૈવ પર્વતાન્ ॥
પીઠે કાર્ષ્ણાયસે ચૈનં નિષણ્ણં કૃષ્ણવાસસમ્
પ્રહસન્તિ સ્મ રાજાનં પ્રમદાઃ કૃષ્ણપિઙ્ગલાઃ ॥
ત્વરમાણશ્ ચ ધર્માત્મા રક્તમાલ્યાનુલેપનઃ
રથેન ખરયુક્તેન પ્રયાતો દક્ષિણામુખઃ ॥
એવમ્ એતન્ મયા દૃષ્ટમ્ ઇમાં રાત્રિં ભયાવહામ્
અહં રામો ઽથ વા રાજા લક્ષ્મણો વા મરિષ્યતિ ॥
નરો યાનેન યઃ સ્વપ્ને ખરયુક્તેન યાતિ હિ
અચિરાત્ તસ્ય ધૂમાગ્રં ચિતાયાં સમ્પ્રદૃશ્યતે
એતન્નિમિત્તં દીનો ઽહં તન્ ન વઃ પ્રતિપૂજયે ॥
શુષ્યતીવ ચ મે કણ્ઠો ન સ્વસ્થમ્ ઇવ મે મનઃ
જુગુપ્સન્ન્ ઇવ ચાત્માનં ન ચ પશ્યામિ કારણમ્ ॥
ઇમાં હિ દુઃસ્વપ્નગતિં નિશામ્ય તામ્ અનેકરૂપામ્ અવિતર્કિતાં પુરા
ભયં મહત્ તદ્ધૃદયાન્ ન યાતિ મે વિચિન્ત્ય રાજાનમ્ અચિન્ત્યદર્શનમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0