રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.62

તેષાં તદ્વચનં શ્રુત્વા વસિષ્ઠઃ પ્રત્યુવાચ હ
મિત્રામાત્યગણાન્ સર્વાન્ બ્રાહ્મણાંસ્ તાન્ ઇદં વચઃ ॥

યદ્ અસૌ માતુલકુલે પુરે રાજગૃહે સુખી
ભરતો વસતિ ભ્રાત્રા શત્રુઘ્નેન સમન્વિતઃ ॥

તચ્ છીઘ્રં જવના દૂતા ગચ્છન્તુ ત્વરિતૈર્ હયૈઃ
આનેતું ભ્રાતરૌ વીરૌ કિં સમીક્ષામહે વયમ્ ॥

ગચ્છન્ત્વ્ ઇતિ તતઃ સર્વે વસિષ્ઠં વાક્યમ્ અબ્રુવન્
તેષાં તદ્વચનં શ્રુત્વા વસિષ્ઠો વાક્યમ્ અબ્રવીત્ ॥

એહિ સિદ્ધાર્થ વિજય જયન્તાશોકનન્દન
શ્રૂયતામ્ ઇતિકર્તવ્યં સર્વાન્ એવ બ્રવીમિ વઃ ॥

પુરં રાજગૃહં ગત્વા શીઘ્રં શીઘ્રજવૈર્ હયૈઃ
ત્યક્તશોકૈર્ ઇદં વાચ્યઃ શાસનાદ્ ભરતો મમ ॥

પુરોહિતસ્ ત્વાં કુશલં પ્રાહ સર્વે ચ મન્ત્રિણઃ
ત્વરમાણશ્ ચ નિર્યાહિ કૃત્યમ્ આત્યયિકં ત્વયા ॥

મા ચાસ્મૈ પ્રોષિતં રામં મા ચાસ્મૈ પિતરં મૃતમ્
ભવન્તઃ શંસિષુર્ ગત્વા રાઘવાણામ્ ઇમં ક્ષયમ્ ॥

કૌશેયાનિ ચ વસ્ત્રાણિ ભૂષણાનિ વરાણિ ચ
ક્ષિપ્રમ્ આદાય રાજ્ઞશ્ ચ ભરતસ્ય ચ ગચ્છત
વસિષ્ઠેનાભ્યનુજ્ઞાતા દૂતાઃ સંત્વરિતા યયુઃ ॥

તે હસ્તિનપુરે ગઙ્ગાં તીર્ત્વા પ્રત્યઙ્મુખા યયુઃ
પાઞ્ચાલદેશમ્ આસાદ્ય મધ્યેન કુરુજાઙ્ગલમ્ ॥

તે પ્રસન્નોદકાં દિવ્યાં નાનાવિહગસેવિતામ્
ઉપાતિજગ્મુર્ વેગેન શરદણ્ડાં જનાકુલામ્ ॥

નિકૂલવૃક્ષમ્ આસાદ્ય દિવ્યં સત્યોપયાચનમ્
અભિગમ્યાભિવાદ્યં તં કુલિઙ્ગાં પ્રાવિશન્ પુરીમ્ ॥

અભિકાલં તતઃ પ્રાપ્ય તેજોઽભિભવનાચ્ ચ્યુતાઃ
યયુર્ મધ્યેન વાહ્લીકાન્ સુદામાનં ચ પર્વતમ્
વિષ્ણોઃ પદં પ્રેક્ષમાણા વિપાશાં ચાપિ શાલ્મલીમ્ ॥

તે શ્રાન્તવાહના દૂતા વિકૃષ્ટેન સતા પથા
ગિરિવ્રજં પુરવરં શીઘ્રમ્ આસેદુર્ અઞ્જસા ॥

ભર્તુઃ પ્રિયાર્થં કુલરક્ષણાર્થં ભર્તુશ્ ચ વંશસ્ય પરિગ્રહાર્થમ્
અહેડમાનાસ્ ત્વરયા સ્મ દૂતા રાત્ર્યાં તુ તે તત્ પુરમ્ એવ યાતાઃ ॥