રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.15

સ રામો રથમ્ આસ્થાય સમ્પ્રહૃષ્ટસુહૃજ્જનઃ
અપશ્યન્ નગરં શ્રીમાન્ નાનાજનસમાકુલમ્ ॥

સ ગૃહૈર્ અભ્રસંકાશૈઃ પાણ્ડુરૈર્ ઉપશોભિતમ્
રાજમાર્ગં યયૌ રામો મધ્યેનાગરુધૂપિતમ્ ॥

શોભમાનમ્ અસંબાધં તં રાજપથમ્ ઉત્તમમ્
સંવૃતં વિવિધૈઃ પણ્યૈર્ ભક્ષ્યૈર્ ઉચ્ચાવચૈર્ અપિ ॥

આશીર્વાદાન્ બહૂઞ્ શૃણ્વન્ સુહૃદ્ભિઃ સમુદીરિતાન્
યથાર્હં ચાપિ સમ્પૂજ્ય સર્વાન્ એવ નરાન્ યયૌ ॥

પિતામહૈર્ આચરિતં તથૈવ પ્રપિતામહૈઃ
અદ્યોપાદાય તં માર્ગમ્ અભિષિક્તો ઽનુપાલય ॥

યથા સ્મ લાલિતાઃ પિત્રા યથા પૂર્વૈઃ પિતામહૈઃ
તતઃ સુખતરં સર્વે રામે વત્સ્યામ રાજનિ ॥

અલમ્ અદ્ય હિ ભુક્તેન પરમાર્થૈર્ અલં ચ નઃ
યથા પશ્યામ નિર્યાન્તં રામં રાજ્યે પ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥

અતો હિ ન પ્રિયતરં નાન્યત્ કિંચિદ્ ભવિષ્યતિ
યથાભિષેકો રામસ્ય રાજ્યેનામિતતેજસઃ ॥

એતાશ્ ચાન્યાશ્ ચ સુહૃદામ્ ઉદાસીનઃ કથાઃ શુભાઃ
આત્મસંપૂજનીઃ શૃણ્વન્ યયૌ રામો મહાપથમ્ ॥

ન હિ તસ્માન્ મનઃ કશ્ચિચ્ ચક્ષુષી વા નરોત્તમાત્
નરઃ શક્નોત્ય્ અપાક્રષ્ટુમ્ અતિક્રાન્તે ઽપિ રાઘવે ॥

સર્વેષાં સ હિ ધર્માત્મા વર્ણાનાં કુરુતે દયામ્
ચતુર્ણાં હિ વયઃસ્થાનાં તેન તે તમ્ અનુવ્રતાઃ ॥

સ રાજકુલમ્ આસાદ્ય મહેન્દ્રભવનોપમમ્
રાજપુત્રઃ પિતુર્ વેશ્મ પ્રવિવેશ શ્રિયા જ્વલન્ ॥

સ સર્વાઃ સમતિક્રમ્ય કક્ષ્યા દશરથાત્મજઃ
સંનિવર્ત્ય જનં સર્વં શુદ્ધાન્તઃપુરમ્ અભ્યગાત્ ॥

તતઃ પ્રવિષ્ટે પિતુર્ અન્તિકં તદા જનઃ સ સર્વો મુદિતો નૃપાત્મજે
પ્રતીક્ષતે તસ્ય પુનઃ સ્મ નિર્ગમં યથોદયં ચન્દ્રમસઃ સરિત્પતિઃ ॥