રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.111

અનસૂયા તુ ધર્મજ્ઞા શ્રુત્વા તાં મહતીં કથામ્
પર્યષ્વજત બાહુભ્યાં શિરસ્ય્ આઘ્રાય મૈથિલીમ્ ॥

વ્યક્તાક્ષરપદં ચિત્રં ભાષિતં મધુરં ત્વયા
યથા સ્વયંવરં વૃત્તં તત્ સર્વં હિ શ્રુતં મયા ॥

રમે ઽહં કથયા તે તુ દૃઢં મધુરભાષિણિ
રવિર્ અસ્તં ગતઃ શ્રીમાન્ ઉપોહ્ય રજનીં શિવામ્ ॥

દિવસં પ્રતિકીર્ણાનામ્ આહારાર્થં પતત્રિણામ્
સંધ્યાકાલે નિલીનાનાં નિદ્રાર્થં શ્રૂયતે ધ્વનિઃ ॥

એતે ચાપ્ય્ અભિષેકાર્દ્રા મુનયઃ ફલશોધનાઃ
સહિતા ઉપવર્તન્તે સલિલાપ્લુતવલ્કલાઃ ॥

ઋષીણામ્ અગ્નિહોત્રેષુ હુતેષુ વિધિપુર્વકમ્
કપોતાઙ્ગારુણો ધૂમો દૃશ્યતે પવનોદ્ધતઃ ॥

અલ્પપર્ણા હિ તરવો ઘનીભૂતાઃ સમન્તતઃ
વિપ્રકૃષ્ટે ઽપિ યે દેશે ન પ્રકાશન્તિ વૈ દિશઃ ॥

રજનીચરસત્ત્વાનિ પ્રચરન્તિ સમન્તતઃ
તપોવનમૃગા હ્ય્ એતે વેદિતીર્થેષુ શેરતે ॥

સમ્પ્રવૃત્તા નિશા સીતે નક્ષત્રસમલંકૃતા
જ્યોત્સ્નાપ્રાવરણશ્ ચન્દ્રો દૃશ્યતે ઽભ્યુદિતો ઽમ્બરે ॥

ગમ્યતામ્ અનુજાનામિ રામસ્યાનુચરી ભવ
કથયન્ત્યા હિ મધુરં ત્વયાહં પરિતોષિતા ॥

અલંકુરુ ચ તાવત્ ત્વં પ્રત્યક્ષં મમ મૈથિલિ
પ્રીતિં જનય મે વત્સ દિવ્યાલંકારશોભિની ॥

સા તદા સમલંકૃત્ય સીતા સુરસુતોપમા
પ્રણમ્ય શિરસા તસ્યૈ રામં ત્વ્ અભિમુખી યયૌ ॥

તથા તુ ભૂષિતાં સીતાં દદર્શ વદતાં વરઃ
રાઘવઃ પ્રીતિદાનેન તપસ્વિન્યા જહર્ષ ચ ॥

ન્યવેદયત્ તતઃ સર્વં સીતા રામાય મૈથિલી
પ્રીતિદાનં તપસ્વિન્યા વસનાભરણસ્રજામ્ ॥

પ્રહૃષ્ટસ્ ત્વ્ અભવદ્ રામો લક્ષ્મણશ્ ચ મહારથઃ
મૈથિલ્યાઃ સત્ક્રિયાં દૃષ્ટ્વા માનુષેષુ સુદુર્લભામ્ ॥

તતસ્ તાં શર્વરીં પ્રીતઃ પુણ્યાં શશિનિભાનનઃ
અર્ચિતસ્ તાપસૈઃ સિદ્ધૈર્ ઉવાસ રઘુનન્દનઃ ॥

તસ્યાં રાત્ર્યાં વ્યતીતાયામ્ અભિષિચ્ય હુતાગ્નિકાન્
આપૃચ્છેતાં નરવ્યાઘ્રૌ તાપસાન્ વનગોચરાન્ ॥

તાવ્ ઊચુસ્ તે વનચરાસ્ તાપસા ધર્મચારિણઃ
વનસ્ય તસ્ય સંચારં રાક્ષસૈઃ સમભિપ્લુતમ્ ॥

એષ પન્થા મહર્ષીણાં ફલાન્ય્ આહરતાં વને
અનેન તુ વનં દુર્ગં ગન્તું રાઘવ તે ક્ષમમ્ ॥

ઇતીવ તૈઃ પ્રાઞ્જલિભિસ્ તપસ્વિભિર્ દ્વિજૈઃ કૃતસ્વસ્ત્યયનઃ પરંતપઃ
વનં સભાર્યઃ પ્રવિવેશ રાઘવઃ સલક્ષ્મણઃ સૂર્ય ઇવાભ્રમણ્ડલમ્ ॥