રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.110
સા ત્વ્ એવમ્ ઉક્તા વૈદેહી અનસૂયાનસૂયયા
પ્રતિપૂજ્ય વચો મન્દં પ્રવક્તુમ્ ઉપચક્રમે ॥
નૈતદ્ આશ્ચર્યમ્ આર્યાયા યન્ માં ત્વમ્ અનુભાષસે
વિદિતં તુ મમાપ્ય્ એતદ્ યથા નાર્યાઃ પતિર્ ગુરુઃ ॥
યદ્ય્ અપ્ય્ એષ ભવેદ્ ભર્તા મમાર્યે વૃત્તવર્જિતઃ
અદ્વૈધમ્ ઉપચર્તવ્યસ્ તથાપ્ય્ એષ મયા ભવેત્ ॥
કિં પુનર્ યો ગુણશ્લાઘ્યઃ સાનુક્રોશો જિતેન્દ્રિયઃ
સ્થિરાનુરાગો ધર્માત્મા માતૃવર્તી પિતૃપ્રિયઃ ॥
યાં વૃત્તિં વર્તતે રામઃ કૌસલ્યાયાં મહાબલઃ
તામ્ એવ નૃપનારીણામ્ અન્યાસામ્ અપિ વર્તતે ॥
સકૃદ્ દૃષ્ટાસ્વ્ અપિ સ્ત્રીષુ નૃપેણ નૃપવત્સલઃ
માતૃવદ્ વર્તતે વીરો માનમ્ ઉત્સૃજ્ય ધર્મવિત્ ॥
આગચ્છન્ત્યાશ્ ચ વિજનં વનમ્ એવં ભયાવહમ્
સમાહિતં હિ મે શ્વશ્ર્વા હૃદયે યત્ સ્થિતં મમ ॥
પાણિપ્રદાનકાલે ચ યત્ પુરા ત્વ્ અગ્નિસંનિધૌ
અનુશિષ્ટા જનન્યાસ્મિ વાક્યં તદ્ અપિ મે ધૃતમ્ ॥
નવીકૃતં તુ તત્ સર્વં વાક્યૈસ્ તે ધર્મચારિણિ
પતિશુશ્રૂષણાન્ નાર્યાસ્ તપો નાન્યદ્ વિધીયતે ॥
સાવિત્રી પતિશુશ્રૂષાં કૃત્વા સ્વર્ગે મહીયતે
તથા વૃત્તિશ્ ચ યાતા ત્વં પતિશુશ્રૂષયા દિવમ્ ॥
વરિષ્ઠા સર્વનારીણામ્ એષા ચ દિવિ દેવતા
રોહિણી ચ વિના ચન્દ્રં મુહૂર્તમ્ અપિ દૃશ્યતે ॥
એવંવિધાશ્ ચ પ્રવરાઃ સ્ત્રિયો ભર્તૃદૃઢવ્રતાઃ
દેવલોકે મહીયન્તે પુણ્યેન સ્વેન કર્મણા ॥
તતો ઽનસૂયા સંહૃષ્ટા શ્રુત્વોક્તં સીતયા વચઃ
શિરસ્ય્ આઘ્રાય ચોવાચ મૈથિલીં હર્ષયન્ત્ય્ ઉત ॥
નિયમૈર્ વિવિધૈર્ આપ્તં તપો હિ મહદ્ અસ્તિ મે
તત્ સંશ્રિત્ય બલં સીતે છન્દયે ત્વાં શુચિવ્રતે ॥
ઉપપન્નં ચ યુક્તં ચ વચનં તવ મૈથિલિ
પ્રીતા ચાસ્મ્ય્ ઉચિતં કિં તે કરવાણિ બ્રવીહિ મે
કૃતમ્ ઇત્ય્ અબ્રવીત્ સીતા તપોબલસમન્વિતામ્ ॥
સા ત્વ્ એવમ્ ઉક્તા ધર્મજ્ઞા તયા પ્રીતતરાભવત્
સફલં ચ પ્રહર્ષં તે હન્ત સીતે કરોમ્ય્ અહમ્ ॥
ઇદં દિવ્યં વરં માલ્યં વસ્ત્રમ્ આભરણાનિ ચ
અઙ્ગરાગં ચ વૈદેહિ મહાર્હમ્ અનુલેપનમ્ ॥
મયા દત્તમ્ ઇદં સીતે તવ ગાત્રાણિ શોભયેત્
અનુરૂપમ્ અસંક્લિષ્ટં નિત્યમ્ એવ ભવિષ્યતિ ॥
અઙ્ગરાગેણ દિવ્યેન લિપ્તાઙ્ગી જનકાત્મજે
શોભયિષ્યામિ ભર્તારં યથા શ્રીર્ વિષ્ણુમ્ અવ્યયમ્ ॥
સા વસ્ત્રમ્ અઙ્ગરાગં ચ ભૂષણાનિ સ્રજસ્ તથા
મૈથિલી પ્રતિજગ્રાહ પ્રીતિદાનમ્ અનુત્તમમ્ ॥
પ્રતિગૃહ્ય ચ તત્ સીતા પ્રીતિદાનં યશસ્વિની
શ્લિષ્ટાઞ્જલિપુટા ધીરા સમુપાસ્ત તપોધનામ્ ॥
તથા સીતામ્ ઉપાસીનામ્ અનસૂયા દૃઢવ્રતા
વચનં પ્રષ્ટુમ્ આરેભે કથાં કાંચિદ્ અનુપ્રિયામ્ ॥
સ્વયંવરે કિલ પ્રાપ્તા ત્વમ્ અનેન યશસ્વિના
રાઘવેણેતિ મે સીતે કથા શ્રુતિમ્ ઉપાગતા ॥
તાં કથાં શ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ વિસ્તરેણ ચ મૈથિલિ
યથાનુભૂતં કાર્ત્સ્ન્યેન તન્ મે ત્વં વક્તુમ્ અર્હસિ ॥
એવમ્ ઉક્તા તુ સા સીતા તાં તતો ધર્મચારિણીમ્
શ્રૂયતામ્ ઇતિ ચોક્ત્વા વૈ કથયામાસ તાં કથામ્ ॥
મિથિલાધિપતિર્ વીરો જનકો નામ ધર્મવિત્
ક્ષત્રધર્મણ્ય્ અભિરતો ન્યાયતઃ શાસ્તિ મેદિનીમ્ ॥
તસ્ય લાઙ્ગલહસ્તસ્ય કર્ષતઃ ક્ષેત્રમણ્ડલમ્
અહં કિલોત્થિતા ભિત્ત્વા જગતીં નૃપતેઃ સુતા ॥
સ માં દૃષ્ટ્વા નરપતિર્ મુષ્ટિવિક્ષેપતત્પરઃ
પાંશુગુણ્ઠિતસર્વાઙ્ગીં વિસ્મિતો જનકો ઽભવત્ ॥
અનપત્યેન ચ સ્નેહાદ્ અઙ્કમ્ આરોપ્ય ચ સ્વયમ્
મમેયં તનયેત્ય્ ઉક્ત્વા સ્નેહો મયિ નિપાતિતઃ ॥
અન્તરિક્ષે ચ વાગ્ ઉક્તા પ્રતિમામાનુષી કિલ
એવમ્ એતન્ નરપતે ધર્મેણ તનયા તવ ॥
તતઃ પ્રહૃષ્ટો ધર્માત્મા પિતા મે મિથિલાધિપઃ
અવાપ્તો વિપુલામ્ ઋદ્ધિં મામ્ અવાપ્ય નરાધિપઃ ॥
દત્તા ચાસ્મીષ્ટવદ્ દેવ્યૈ જ્યેષ્ઠાયૈ પુણ્યકર્મણા
તયા સંભાવિતા ચાસ્મિ સ્નિગ્ધયા માતૃસૌહૃદાત્ ॥
પતિસંયોગસુલભં વયો દૃષ્ટ્વા તુ મે પિતા
ચિન્તામ્ અભ્યગમદ્ દીનો વિત્તનાશાદ્ ઇવાધનઃ ॥
સદૃશાચ્ ચાપકૃષ્ટાચ્ ચ લોકે કન્યાપિતા જનાત્
પ્રધર્ષણામ્ અવાપ્નોતિ શક્રેણાપિ સમો ભુવિ ॥
તાં ધર્ષણામ્ અદૂરસ્થાં સંદૃશ્યાત્મનિ પાર્થિવઃ
ચિન્તાર્ણવગતઃ પારં નાસસાદાપ્લવો યથા ॥
અયોનિજાં હિ માં જ્ઞાત્વા નાધ્યગચ્છત્ સ ચિન્તયન્
સદૃશં ચાનુરૂપં ચ મહીપાલઃ પતિં મમ ॥
તસ્ય બુદ્ધિર્ ઇયં જાતા ચિન્તયાનસ્ય સંતતમ્
સ્વયં વરં તનૂજાયાઃ કરિષ્યામીતિ ધીમતઃ ॥
મહાયજ્ઞે તદા તસ્ય વરુણેન મહાત્મના
દત્તં ધનુર્વરં પ્રીત્યા તૂણી ચાક્ષયસાયકૌ ॥
અસંચાલ્યં મનુષ્યૈશ્ ચ યત્નેનાપિ ચ ગૌરવાત્
તન્ ન શક્તા નમયિતું સ્વપ્નેષ્વ્ અપિ નરાધિપાઃ ॥
તદ્ ધનુઃ પ્રાપ્ય મે પિત્રા વ્યાહૃતં સત્યવાદિના
સમવાયે નરેન્દ્રાણાં પૂર્વમ્ આમન્ત્ર્ય પાર્થિવાન્ ॥
ઇદં ચ ધનુર્ ઉદ્યમ્ય સજ્યં યઃ કુરુતે નરઃ
તસ્ય મે દુહિતા ભાર્યા ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ॥
તચ્ ચ દૃષ્ટ્વા ધનુઃશ્રેષ્ઠં ગૌરવાદ્ ગિરિસંનિભમ્
અભિવાદ્ય નૃપા જગ્મુર્ અશક્તાસ્ તસ્ય તોલને ॥
સુદીર્ઘસ્ય તુ કાલસ્ય રાઘવો ઽયં મહાદ્યુતિઃ
વિશ્વામિત્રેણ સહિતો યજ્ઞં દ્રષ્ટું સમાગતઃ ॥
લક્ષ્મણેન સહ ભ્રાત્રા રામઃ સત્યપરાક્રમઃ
વિશ્વામિત્રસ્ તુ ધર્માત્મા મમ પિત્રા સુપૂજિતઃ ॥
પ્રોવાચ પિતરં તત્ર ભ્રાતરૌ રામલક્ષ્મણૌ
સુતૌ દશરથસ્યેમૌ ધનુર્દર્શનકાઙ્ક્ષિણૌ
ઇત્ય્ ઉક્તસ્ તેન વિપ્રેણ તદ્ ધનુઃ સમુપાનયત્ ॥
નિમેષાન્તરમાત્રેણ તદ્ આનમ્ય સ વીર્યવાન્
જ્યાં સમારોપ્ય ઝટિતિ પૂરયામાસ વીર્યવાન્ ॥
તેન પૂરયતા વેગાન્ મધ્યે ભગ્નં દ્વિધા ધનુઃ
તસ્ય શબ્દો ઽભવદ્ ભીમઃ પતિતસ્યાશનેર્ ઇવ ॥
તતો ઽહં તત્ર રામાય પિત્રા સત્યાભિસંધિના
ઉદ્યતા દાતુમ્ ઉદ્યમ્ય જલભાજનમ્ ઉત્તમમ્ ॥
દીયમાનાં ન તુ તદા પ્રતિજગ્રાહ રાઘવઃ
અવિજ્ઞાય પિતુશ્ છન્દમ્ અયોધ્યાધિપતેઃ પ્રભોઃ ॥
તતઃ શ્વશુરમ્ આમન્ત્ર્ય વૃદ્ધં દશરથં નૃપમ્
મમ પિત્રા અહં દત્તા રામાય વિદિતાત્મને ॥
મમ ચૈવાનુજા સાધ્વી ઊર્મિલા પ્રિયદર્શના
ભાર્યાર્થે લક્ષ્મણસ્યાપિ દત્તા પિત્રા મમ સ્વયમ્ ॥
એવં દત્તાસ્મિ રામાય તદા તસ્મિન્ સ્વયંવરે
અનુરક્તા ચ ધર્મેણ પતિં વીર્યવતાં વરમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0