પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 9.13

આવતસ્ તે પરાવતઃ
પરાવતસ્ ત આવતઃ ।
ઇહૈવ ભવ મા નુ ગા
મા પૂર્વાન્ અનુ ગા ગતાન્
અસું બધ્નામિ તે દૃઢમ્ ॥

યત્ ત્વાભિચેરુઃ પુરુષઃ
સો યદ્ અરુણો જનઃ ।
ઉન્મોચન પ્રમોચને
ઉભે વાચા વદામિ તે ॥

યદ્ દુદ્રોહિથ શેપિષે
સ્ત્રિયૈ પુંસે અચિત્ત્યા ।
(…) ॥

યદ્ એનસો માતૃકૃતાચ્
છેષે પિતૃકૃતાદ્ ઉત ।
ઉન્મોચન પ્રમોચને
ઉભે વાચા વદામિ તે ॥

યત્ તે માતા યત્ તે પિતા
જામિર્ ભ્રાતા ચ સર્જતઃ ।
પ્રત્યક્ સેવસ્ય ભેષજં
જરદષ્ટિં કૃણોમિ ત્વા ॥

એહ્ય્ એહિ પુનર્ એહિ
સર્વેણ મનસા સહ ।
દૂતૌ યમસ્ય માનુ ગા
અધિ જીવપુરા ઇહિ ॥

અનુહૂતઃ પુનર્ એહિ
વિદ્વાન્ ઉદયનં પથઃ ।
આરોહણમ્ આક્રમણં
જીવતોજીવતો ઽયનમ્ ॥

મા બિભેર્ ન મરિષ્યસિ
જરદષ્ટિર્ ભવિષ્યસિ ।
નિર્ અવોચમ્ અહં યક્ષ્મમ્
અઙ્ગેભ્યો અઙ્ગજ્વરં તવ ॥

શીર્ષરોગો અઙ્ગરોગો
યશ્ ચ તે હૃદયામયઃ ।
યક્ષ્મઃ શ્યેન ઇવ પ્રાપપ્તદ્
વાચા નુત્તઃ પરસ્તરમ્ ॥

ઋષી બોધપ્રતીબોધાવ્
અસ્વપ્નો યશ્ ચ જાગૃવિઃ ।
તે તે પ્રાણસ્ય ગોપ્તારો
દિવા નક્તં ચ જાગ્રતુ ॥