पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 9.13

आवतस् ते परावतः
परावतस् त आवतः ।
इहैव भव मा नु गा
मा पूर्वान् अनु गा गतान्
असुं बध्नामि ते दृढम् ॥

यत् त्वाभिचेरुः पुरुषः
सो यद् अरुणो जनः ।
उन्मोचन प्रमोचने
उभे वाचा वदामि ते ॥

यद् दुद्रोहिथ शेपिषे
स्त्रियै पुंसे अचित्त्या ।
(…) ॥

यद् एनसो मातृकृताच्
छेषे पितृकृताद् उत ।
उन्मोचन प्रमोचने
उभे वाचा वदामि ते ॥

यत् ते माता यत् ते पिता
जामिर् भ्राता च सर्जतः ।
प्रत्यक् सेवस्य भेषजं
जरदष्टिं कृणोमि त्वा ॥

एह्य् एहि पुनर् एहि
सर्वेण मनसा सह ।
दूतौ यमस्य मानु गा
अधि जीवपुरा इहि ॥

अनुहूतः पुनर् एहि
विद्वान् उदयनं पथः ।
आरोहणम् आक्रमणं
जीवतोजीवतो ऽयनम् ॥

मा बिभेर् न मरिष्यसि
जरदष्टिर् भविष्यसि ।
निर् अवोचम् अहं यक्ष्मम्
अङ्गेभ्यो अङ्गज्वरं तव ॥

शीर्षरोगो अङ्गरोगो
यश् च ते हृदयामयः ।
यक्ष्मः श्येन इव प्रापप्तद्
वाचा नुत्तः परस्तरम् ॥

ऋषी बोधप्रतीबोधाव्
अस्वप्नो यश् च जागृविः ।
ते ते प्राणस्य गोप्तारो
दिवा नक्तं च जाग्रतु ॥