પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 3.20

ઇહૈવ ધ્રુવાં નિ મિનોમિ શાલાં
ક્ષેમે તિષ્ઠાતિ ઘૃતમ્ ઉક્ષમાણા ।
તાં ત્વા શાલે સર્વવીરાઃ સુવીરા
અરિષ્ટવીરા અભિ સં ચરેમ ॥

ઇહૈવ ધ્રુવા પ્રતિ તિષ્ઠ શાલે
અશ્વાવતી ગોમતી સૂનૃતાવતી ।
ઊર્જસ્વતી ઘૃતવતી પયસ્વત્ય્
ઉચ્ છ્રયસ્વ મહતે સૌભગાય ॥

ધરુણ્ય્ અસિ શાલે
બૃહચ્છન્દાઃ પૂતિધાન્યા ।
આ ત્વા વત્સો મીમયદ્ આ કુમાર
આ ધેનવઃ સાયમ્ આ સ્યન્દમાનાઃ ॥

ઇમાં શાલાં સવિતા વાયુર્ અગ્નિસ્
ત્વષ્ટા હોતા નિ મિનોતુ પ્રજાનન્ ।
ઉક્ષન્તૂધ્ના મરુતો ઘૃતેન
ભગો નો રાજા નિ કૃષિં તનોતુ ॥

માનસ્ય પત્ની શરણા સ્યોના
દેવી દેવેભિર્ નિમિતાસ્ય્ અગ્રે ।
તૃણં વસાના સુમના અસસ્ ત્વં
રયિં નો ધેહિ સુભગે સુવીરમ્ ॥

આ ત્વા કુમારસ્ તરુણ
આ વત્સો જગતા સહ ।
આ ત્વા પરિશ્રુતઃ કુમ્ભ
આ દધ્નઃ કલશ્ય્ અયત્ ॥