પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 19.22

નમો અસ્તુ સર્પેભ્યો
યે કે ચ પૃથિવીમ્ અનુ ।
યે અન્તરિક્ષે યે દિવિ
તેભ્યઃ સર્પેભ્યો નમઃ ॥

યે ચામી રોચને દિવો
યે ચ સૂર્યસ્ય રશ્મિષુ ।
યેષામ્ અપ્સુ સદસ્ કૃતં
તેભ્યઃ સર્પેભ્યો નમઃ ॥

યા ઇષવો યાતુધાનાનાં
યા વા વનસ્પતીનામ્ ।
યે ઽવટેષુ શેરતે
તેભ્યઃ સર્પેભ્યો નમઃ ॥

યવોચ્છિષ્ટં હવિષા વર્ધયેમં
યથા દ્યુમ્ની કૃણવદ્ વીર્યાણી ।
સજૂર્ દેવેભિર્ અભિ ભૂઃ સપત્નાન્
આયુષ્મત્ ક્ષત્રમ્ અજરં તે અસ્તુ ॥

પુંસા યવેન હવિષા પયસ્વતા-
- ઉચ્છિષ્ટસ્યાયૂ રક્ષન્તુ દેવાઃ ।
દેવા હ્ય્ અસ્મિન્ નિ દધુર્ નૃમ્ણં બૃહદ્
અસ્મા ઇન્દ્રો વયો દધાતુ ॥

સમ્ ઉચ્છિષ્ટસ્ય હવિષા સમ્ ઉક્થૈઃ
સમ્ આયુષા વર્ચસા પયો દધાતુ ।
દેવા હ્ય્ અસ્મિન્ નિ દધુર્ નૃમ્ણં બૃહદ્
અસ્મા ઇન્દ્રો વયો દધાતુ ॥

વાયુર્ એનાઃ સમાકરત્
ત્વષ્ટા પોષાય ધ્રિયતામ્ ।
ઇન્દ્ર આભ્યો અધિ બ્રુવદ્
રુદ્રો ભૂમ્ને ચિકિત્સતુ ॥

યથા ચક્રુર્ દેવાસુરા
યથા મનુષ્યા ઉત ।
એવા સહસ્રપોષાય
કૃણુતં લક્ષ્માશ્વિના ॥

લોહિતેન સ્વધિતિના
મિથુનં કર્ણયોઃ કૃધિ ।
અકર્તામ્ અશ્વિના લક્ષ્મ
તદ્ અસ્તુ પ્રજયા બહુ ॥

કૃષ્ણં નિયાનં હરયઃ સુપર્ણા
અપો વસાના દિવમ્ ઉત્ પતન્તિ ।
આ ચ વર્તન્તે સદનાદ્ ઋતસ્ય-
-આદ્ ઇદ્ ઘૃતેન પૃથિવી વ્ય્ ઉદ્યતે ॥

પયસ્વતીઃ કૃણુતાપ ઓષધીર્ ઇમા
યદ્ એજથા મરુતો રુક્મવક્ષસઃ ।
ઊર્જં ચ તત્ર સુમતિં ચ પિન્વથ
યત્રા નરો મરુતઃ સિઞ્ચથા મધુ ॥

ઉદપ્લુતો મરુતસ્ તાઁ ઇયર્ત
વૃષ્ટ્યા યદ્ વિશ્વા નિવતસ્ પૃણાથ ।
એજાતિ ગલ્હા કન્યેવ તુન્નૈરુન્
તુન્દાના પત્યેવ જાયા ॥

ત્વષ્ટેવ પૂષેર્યો દમૂના
મહી સ્વસ્તિર્ વૃષણા ન આગન્ ।
વિશ્વા આશાઃ સૂયવસા સંરરાણો
ઽસ્યા રય્યાઃ પુરએતા ન એધિ ॥

એહ યન્તુ મધુમદ્ દુહાના
અનમીવા ઉશતીર્ વિશ્વરૂપાઃ ।
બહ્વીર્ ભવન્તીર્ ઉપજાયમાના
ઇહેન્દ્રો વો રમયતુ ગાવઃ ॥

પ્રજાપતિર્ જનયતુ પ્રજા ઇમાસ્
ત્વષ્ટા દધાતુ સુમનસ્યમાનઃ ।
સંવત્સર ઋતુભિઃ સંવિદાનો
મયિ પુષ્ટં પુષ્ટપતિર્ દધાતુ ॥