પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 18.20

વેદિં ભૂમિં કલ્પયિત્વા
દિવં કૃત્વા દક્ષિણામ્ ।
ઘ્રંસં તદ્ અગ્નિં કૃત્વા
ચકાર વિશ્વમ્ આત્મન્વદ્
વર્ષેણાજ્યેન રોહિતઃ ॥

વર્ષમ્ આજ્યં ઘ્રંસો અગ્નિર્
વેદિર્ ભૂમિર્ અકલ્પત ।
તત્રૈતાન્ પર્વતાઁ અગ્નિર્
ગીર્ભિર્ ઊર્ધ્વાઁ અકલ્પયત્ ॥

ગીર્ભિર્ ઊર્ધ્વાન્ કલ્પયિત્વા
રોહિતો ભૂમિમ્ અબ્રવીત્ ।
ત્વદ્ ઇદં સર્વં જાયતાં
યદ્ ભૂતં યચ્ ચ ભાવ્યમ્ ॥

સ યજ્ઞઃ પ્રથમો ભૂતો
ભવ્યો અજાયત ।
તસ્માદ્ ધ યજ્ઞ ઇદં સર્વં
યત્ કિં ચેદં વિરોચતે
રોહિતેન ર્ષિણાભૃતમ્ ॥

ઉદ્ અસ્ય કેતવો દિવિ
શુક્રા ભ્રાજન્ત ઈરતે ।
આદિત્યસ્ય નૃચક્ષસો
મહિવ્રતસ્ય મીદુષઃ ॥

દિશાં પ્રજ્ઞાનં સ્વરયન્તમ્ અર્ચિષા
સુપક્ષમ્ આશું પતયન્તમ્ અર્ણવે ।
સ્તવામ સૂર્યં ભુવનસ્ય ગોપાં
યો રશ્મિભિર્ દિશ આભાતિ સર્વાઃ ॥

યત્ પ્રાઙ્ પ્રત્યઙ્ સ્વધયા યાસિ શીભં
નાનારૂપે અહની કર્ષિ માયયા ।
તદ્ આદિત્ય મહિ તત્ તે મહિ શ્રવો
યદ્ એકો વિશ્વં પરિ ભૂમ જાયસે ॥

વિપશ્ચિતં તરણિં ભ્રાજમાનં
વહન્તિ યં હરિતઃ સપ્ત બહ્વીઃ ।
સ્તુતાદ્ યમ્ અત્રિર્ દિવમ્ ઉન્નિનાય
તં ત્વા પશ્યેમ પરિયન્તમ્ આજિમ્ ॥

મા ત્વા દભન્ પરિયન્તમ્ આજિં
સુગેન દુર્ગમ્ અતિ યાહિ શીભમ્ ।
દિવં ચ સૂર્ય પૃથિવીં ચ દેવીમ્
અહોરાત્રે વિમિમાનો યદ્ એષિ ॥

સ્વસ્તિ તે સૂર્ય ચરસે રથાય
યેનોભાવ્ અન્તૌ પરિયાસિ સદ્યઃ ।
યં તે વહન્તિ હરિતો વહિષ્ઠાસ્
તમ્ આ રોહ સુખમ્ આશ્વશ્વમ્ ॥