પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 12.1

અગ્નિસ્ તક્માનમ્ અપ બાધતામ્ ઇતઃ
સોમો ગ્રાવા મરુતઃ પૂતદક્ષાઃ ।
વેદિર્ બર્હિઃ સમિધઃ શોશુચાના
અપ રક્ષાંસ્ય્ અમુયા ધમન્તુ ॥

અયં યો રુરો અભિશોચયિષ્ણુર્
વિશ્વા રૂપાણિ હરિતા કૃણોતિ ।
તસ્મૈ તે ઽરુણાય બભ્રવે તપુર્
મઘાય નમો ઽસ્તુ તક્મને ॥

તક્મન્ સાર્થિનમ્ ઇચ્છસ્વ
વશી સન્ મૃડયાસિ નઃ ।
અથેહિ યત્ર તે ગૃહા
અનિનૂર્ત્તેષુ દસ્યુષુ ॥

યઃ પુરુષઃ પારુષેયો
ઽવધ્વંસ ઇવારુણઃ ।
તક્માનં વિશ્વધાવીર્ય-
-અધરાઞ્ચં પરા સુવ ॥

અધરાઞ્ચં પ્ર હિણોમિ
મનસ્ કૃત્વા તક્મને ।
શકમ્ભરસ્ય મુષ્ટિહા
પુનર્ ગચ્છ મહાવૃષાન્ ॥

મહાવૃષાન્ મૂજવત
ઓક એધિ પરેત્ય ।
વ્રતાનિ તક્મને બ્રૂમો
અન્યક્ષેત્રાણિ વા ઇમાઃ ॥

ઓકો અસ્ય મૂજવન્ત
ઓકો અસ્ય મહાવૃષાઃ ।
યાજ્ જાતસ્ તક્મં તાદ્ અસિ
બલિહિકેષુ ન્યોચરઃ ॥

તક્મન્ વ્યાલ વિગદ
વ્યઙ્ગ ભૂરિ યાવય ।
દાસીં નિષ્ટક્વરીમ્ ઇચ્છ
તાં વજ્રેણ સમ્ અર્પય ॥

ગિરિં ગચ્છ ગિરિજાસિ
ગિરૌ તે માહિષો ગૃહઃ ।
દાસીમ્ ઇચ્છ પ્રફર્વ્યં
તાં તક્મન્ વીવ ધૂનુહિ ॥

યસ્ ત્વં શીતો અથો રૂરઃ
સહ કાસાવીવિયઃ ।
ભિમાસ્ તે તક્મન્ હેતયસ્
તાભિ સ્મ પરિ વૃઙ્ધિ નઃ ॥