પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 4.2
સૂત ઉવાચ-
શૃણુ શૌનક વક્ષ્યામિ ચાન્યધર્મ્મં પુરાતનમ્ ।
વ્યાસજૈમિનિસંવાદં શ્રોતૄણાં પાપનાશનમ્
જૈમિનિરુવાચ-
કર્મ્મણા હિ ગુરો કેન મંદિરં જગતીપતેઃ ।
યાતિ તત્કથયસ્વાદ્ય નરઃ પાપી ચ મે પ્રભો
વ્યાસ ઉવાચ-
શ્રીકૃષ્ણમંદિરે યો વૈ લેપનં કુરુતે નરઃ ।
સર્વપાપવિનિર્મુક્તઃ શ્રાંતો યાતિ હરેર્ગૃહમ્
યશ્ચાંબુલેપનં કુર્યાત્સંક્ષેપાચ્છૃણુ જૈમિને ।
તસ્યપુણ્યમહં વચ્મિ મંદિરે જગતીપતેઃ
તત્ર યાવંતિ પશ્યંતિ રજાંસિ ચ દ્વિજોત્તમ ।
તાવત્કલ્પસહસ્રાણિ સ વસેદ્વિષ્ણુમંદિરે
પુરાસીદ્દંડકો નામ્ના ચૌરો લોકભયપ્રદઃ ।
બ્રહ્મસ્વહારી મિત્રઘ્નો યુગે દ્વાપરસંજ્ઞકે
અસત્યભાષી ક્રૂરશ્ચ પરસ્ત્રીગમને રતઃ ।
ગોમાંસાશી સુરાપશ્ચ પાખંડજનસંગભાક્
વૃત્તિચ્છેદી દ્વિજાતીનાં ન્યાસાપહારકસ્તથા ।
શરણાગતહંતા ચ વેશ્યાવિભ્રમલોલુપઃ
એકદા સ દ્વિજશ્રેષ્ઠ કસ્યચિદ્વિષ્ણુમંદિરમ્ ।
જગામ હરણાર્થાય વિષ્ણોર્દ્રવ્યં સ મૂઢધીઃ
અથ દ્વારિ પ્રવિશ્યાસાવંઘ્રિઃ કર્દ્દમસંયુતઃ ।
પ્રોચ્છિતઃ સકલં નિમ્ને ભૂમૌ દેવગૃહસ્ય ચ
તેનૈવ કર્મ્મણા ભૂમિર્નિમ્નરિક્તા બભૂવ હ ।
લોહસ્ય ચ શલાકાભ્યાં મુદ્ઘાટ્યત્વરરંમુદા
પ્રવિવેશ હરેર્ગેહં વિતાનવરશોભિતમ્ ।
રત્નકાંચનદીપાઢ્યં પરિધ્વસ્ત મહત્તમમ્
નાનાપુષ્પસુગંધાઢ્યં નાનાપાત્રસમાકુલમ્ ।
સુવાસિતસ્ય તૈલસ્ય ગંધેન પરિપૂરિતમ્
અનેનહારકેણાથ પર્ય્યંકે સુમનોહરે ।
શાયિતો રાધયા સાર્દ્ધં દૃષ્ટઃ પીતાંબરોઽચ્યુતઃ
પ્રણમ્ય રાધિકાનાથં નિષ્પાપઃ સોઽભવત્તદા ।
નેષ્યામ્યથ ન નેષ્યામિ અનેન કિં ભવેન્મમ
સેવાં કર્ત્તુમશક્તોઽહં યતશ્ચૌરોઽસ્મિ સર્વદા ।
દ્રવ્યેણ કાર્યમસ્તીતિ તન્નેતું કૃતવાન્મનઃ
પાતયિત્વાંશુકં ભૂમૌ કૌશેયં કમલાપતેઃ ।
બબંધ વસ્તુજાતં ચ પાણૌ કૃત્વા સકંપિતઃ
વિષ્ણોર્માયાપતેશ્ચાથ તાનિ સર્વાણિ જૈમિને ।
કૃત્વા શબ્દં સુઘોરં ચ પતિતાન્યથ તાનિ વૈ
પરિત્યજ્ય સુનિદ્રાં ચ ધાવંત ઇતિ કિન્વહો ।
આગતા બહુશો લોકાશ્ચોરો દ્રવ્યં જવેન ચ
ત્યક્ત્વા ધનં ચ ચૌરોઽપિ ત્રસ્તઃ કિંચિજ્જગામ હ ।
દંશિતઃ કાલસર્પેણ મૃતોઽસૌ ગતકિલ્બિષઃ
યમાજ્ઞયા તસ્ય દૂતાઃ પાશમુદ્ગરપાણયઃ ।
આગતાસ્તં સમાનેતું દંષ્ટ્રિણશ્ચર્મવાસસઃ
બબંધુશ્ચર્મપાશેન નિન્યુર્દુર્ગમવર્ત્મના ।
દૃષ્ટ્વા તં શમનઃ ક્રુદ્ધઃ પપ્રચ્છ સચિવં પ્રતિ
યમ ઉવાચ-
અનેન કિં કૃતં કર્મ પાપં વા પુણ્યમેવ વા ।
સમૂલં વદ હે પ્રાજ્ઞ ચિત્રગુપ્ત મમાગ્રતઃ
ચિત્રગુપ્ત ઉવાચ-
સૃષ્ટાનિ યાનિ પાપાનિ વિધાત્રા પૃથિવીતલે ।
કૃતાન્યનેન મૂઢેન સત્યમેતન્મયોદિતમ્
કિંત્વાકર્ણય લોકેશ સુકૃતં ચાસ્ય વર્ત્તતે ।
મન્યેઽહં યમુનાભ્રાતઃ સર્વપાપવિલોપિ તત્
ધર્મરાજ ઉવાચ-
કિં પુણ્યં વર્ત્તતેઽમાત્ય વદ સારં મમાંતિકે ।
શ્રુત્વૈવં તદ્વિધાસ્યામિ યત્ર યોગ્યો ભવેદસૌ
યમસ્ય વચનં શ્રુત્વા સભયશ્ચિત્રગુપ્તકઃ ।
કૃત્વા હસ્તાંજલિં પ્રાહ ચાત્મનઃ સ્વામિને દ્વિજ
ચિત્રગુપ્ત ઉવાચ-
હરણાર્થં હરેર્દ્રવ્યં ગતોઽસૌ પાપિનાં વરઃ ।
પ્રોજ્ઝિતઃ કર્દ્દમો રાજન્પાદયોર્દ્વારતો હરેઃ
બભૂવ લિપ્તા સા ભૂમિર્બિલચ્છિદ્ર વિવર્જિતા ।
તેન પુણ્યપ્રભાવેણ નિર્ગતં પાતકં મહત્ ।
વૈકુંઠં પ્રતિયોગ્યોઽસૌ નિર્ગતસ્તવ દંડતઃ
વ્યાસ ઉવાચ-
શ્રુત્વા સ વચનં તસ્ય પીઠં કનકનિર્મિતમ્ ।
દદૌ તસ્મૈ ચોપવિષ્ટસ્તત્ર પૂજ્યોયમેનસઃ
નનામ શિરસા તં વૈ પ્રોવાચ વિનયાન્વિતઃ ।
યમ ઉવાચ-
પવિત્રં મંદિરં મેઽદ્ય પાદયોસ્તદ્ધિ રેણુભિઃ
કૃતાર્થોઽસ્મિ કૃતાર્થોઽસ્મિ કૃતાર્થોઽસ્મિ ન સંશયઃ ।
ઇદાનીં ગચ્છ ભો સાધો હરેર્મંદિરમુત્તમમ્
નાનાભોગસમાયુક્તં જન્મમૃત્યુનિવારણમ્ ।
વ્યાસ ઉવાચ-
ઇત્યુક્ત્વા ધર્મરાજોઽસૌ સ્યંદને સ્વર્ણનિર્મિતે
રાજહંસયુતે દિવ્યે તમારોપ્ય ગતૈનસમ્ ।
સમસ્તસુખદં સ્થાનં પ્રેષયામાસ ચક્રિણઃ
એવં પ્રવિષ્ટો વૈકુંઠે તત્ર તસ્થૌ સુખં ચિરમ્ ।
લેપનં યે પ્રકુર્વંતિ ભક્ત્યા તુ હરિમંદિરમ્
તેષાં કિં વા ભવિષ્યતિ ન જાનેઽહં દ્વિજોત્તમ ।
ય ઇદં શૃણુયાદ્ભક્ત્યા પઠેદ્યો વા સમાહિતઃ
કોટિજન્માર્જિતં પાપં નશ્યત્યેવ ન સંશયઃ
ઇતિ શ્રીપાદ્મેમહાપુરાણે બ્રહ્મખંડે હરિમંદિરલેપનમાહાત્મ્યં।
નામ દ્વિતીયોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0