ભાષા

ENहिગુ
ગ્રંથ પાઠ

પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 2.114

2.114.1

કુંજલ ઉવાચ-
અથ તે દાનવાઃ સર્વે હુંડસ્ય પરિચારકાઃ ।
નહુષસ્યાપિ સંવાદં રંભયા તુ યથાશ્રુતમ્

2.114.2

આચચક્ષુશ્ચ દૈત્યેંદ્રં હુંડં સર્વં સુભાષિતમ્ ।
તમાકર્ણ્ય સ ચુક્રોધ દૂતં વાક્યમથાબ્રવીત્

2.114.3

ગચ્છ વીર મમાદેશાજ્જાનીહિ પુરુષં હિ તમ્ ।
સંભાષતે તયા સાર્દ્ધં પુરુષઃ શિવકન્યયા

2.114.4

સ્વામિનિર્દેશમાકર્ણ્ય જગામ લઘુદાનવઃ ।
વિવિક્તે નહુષં વીરમિદં વચનમબ્રવીત્

2.114.5

રથેન સાશ્વસૂતેન દિવ્યેન પરિતિષ્ઠતિ ।
ધનુષા દિવ્યબાણૈસ્તુ સભાયાં હિ ભયંકરઃ

2.114.6

કસ્ય કેન તુ કાર્યેણ પ્રેષિતઃ કેન વૈભવાન્ ।
અનયા રંભયા તેઽદ્ય અન્યયા શિવકન્યયા

2.114.7

કિમુક્તં તત્સ્ફુટં સર્વં કથયસ્વ મમાગ્રતઃ ।
હુંડસ્ય દેવમર્દસ્ય ન બિભેતિ ભવાન્કથમ્

2.114.8

એતન્મે સર્વમાચક્ષ્વ યદિ જીવિતુમિચ્છસિ ।
સત્વરં ગચ્છ મા તિષ્ઠ દુઃસહો દાનવાધિપઃ

2.114.9

નહુષ ઉવાચ-
યોઽસાવાયુર્બલી રાજા સપ્તદ્વીપાધિપઃ પ્રભુઃ ।
તસ્ય માં તનયં વિદ્ધિ સર્વદૈત્યવિનાશનમ્

2.114.10

નહુષં નામ વિખ્યાતં દેવબ્રાહ્મણપૂજકમ્ ।
હુંડેનાપહૃતં બાલ્યે સ્વામિના તવ દાનવ

2.114.11

સેયં કન્યા શિવસ્યાપિ દૈત્યેનાપહૃતા પુરા ।
ઘોરં તપશ્ચરત્યેષા હુંડસ્યાપિ વધાય ચ

2.114.12

યોહમાદૌ હૃતો બાલસ્ત્વયા યઃ સૂતિકાગૃહાત્ ।
દાસ્યા અપિ કરે દત્તઃ સૂદસ્યાપિ દુરાત્મના

2.114.13

વધાર્થં શ્રૂયતાં પાપ સોહમદ્ય સમાગતઃ ।
અસ્યાપિ હુંડદૈત્યસ્ય દુષ્ટસ્ય પાપકર્મણઃ

2.114.14

અન્યાંશ્ચ દાનવાન્ઘોરાન્નયિષ્યે યમસાદનમ્ ।
મામેવં વિદ્ધિ પાપિષ્ઠ એવં કથય દાનવમ્

2.114.15

એવમાકર્ણ્ય તત્સર્વં નહુષસ્ય મહાત્મનઃ ।
ગત્વા હુંડં સ દુષ્ટાત્મા આચચક્ષેઽસ્ય ભાષિતમ્

2.114.16

નિશમ્ય તન્મુખાત્તૂર્ણં ચુક્રોધ દિતિજેશ્વરઃ ।
કસ્માત્સૂદેન પાપેન તયા દાસ્યા ન ઘાતિતઃ

2.114.17

સોયં વૃદ્ધિં સમાયાતો મયા વ્યાધિરુપેક્ષિતઃ ।
અથૈનં ઘાતયિષ્યામિ અનયા શિવકન્યયા

2.114.18

આયોઃ પુત્રં ખલં યુદ્ધે બાણૈરેભિઃ શિલાશિતૈઃ ।
એવં સચિંતયિત્વા તુ સારથિં વાક્યમબ્રવીત્

2.114.19

સ્યંદનં યોજયસ્વ ત્વં તુરગૈઃ સાધુભિઃ શિવૈઃ ।
સેનાધ્યક્ષં સમાહૂય ઇત્યુવાચ સમાતુરઃ

2.114.20

સજ્જતાં મમ સૈન્યં ત્વં શૂરાન્નાગાન્પ્રકલ્પય ।
સારોહૈસ્તુરગાન્યોધાન્પતાકાચ્છત્રચામરૈઃ

2.114.21

ચતુરંગબલં મેઽદ્ય યોજયસ્વ હિ સત્વરમ્ ।
એવમાકર્ણ્ય તત્તસ્ય હુંડસ્યાપિ તતો લઘુઃ

2.114.22

સેનાધ્યક્ષો મહાપ્રાજ્ઞઃ સર્વં ચક્રે યથાવિધિ ।
ચતુરંગેન તેનાસૌ બલેન મહતા વૃતઃ

2.114.23

જગામ નહુષં વીરં ચાપબાણધરં રણે ।
ઇંદ્રસ્ય સ્યંદને યુક્તં સર્વશસ્ત્રભૃતાં વરમ્

2.114.24

ઉદ્યંતં સમરે વીરં દુરાપં દેવદાનવૈઃ ।
પશ્યંતિ ગગને દેવા વિમાનસ્થા મહૌજસઃ

2.114.25

તેજોજ્વાલાસમાકીર્ણં દ્વિતીયમિવ ભાસ્કરમ્ ।
સૂત ઉવાચ-
અથ તે દાનવાઃ સર્વે વવૃષુસ્તં શરોત્તમૈઃ

2.114.26

ખડ્ગૈઃ પાશૈર્મહાશૂલૈઃ શક્તિભિસ્તુ પરશ્વધૈઃ ।
યુયુધુઃ સંયુગે તેન નહુષેણ મહાત્મના

2.114.27

સંરબ્ધા ગર્જમાનાસ્તે યથા મેઘા ગિરૌ તથા ।
તદ્વિક્રમં સમાલોક્ય આયુપુત્રઃ પ્રતાપવાન્

2.114.28

ઇંદ્રાયુધસમં ચાપં વિસ્ફાર્ય સ ગુણસ્વરમ્ ।
વજ્રસ્ફોટસમઃ શબ્દશ્ચાપસ્યાપિ મહાત્મનઃ

2.114.29

નહુષેણ કૃતો વિપ્રા દાનવાનાં ભયપ્રદઃ ।
મહતા તેન ઘોષેણ દાનવાઃ પ્રચકંપિરે

2.114.30

કશ્મલાવિષ્ટહૃદયા ભગ્નસત્વા મહાહવે

2.114.114

ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે ભૂમિખંડે વેનોપાખ્યાને ગુરુતીર્થમાહાત્મ્યે ચ્યવનચરિત્રે નહુષાખ્યાને ચતુર્દશાધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

મૂળ પાઠ: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0

Esc