પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 1.80

વૈશંપાયન ઉવાચ-
શ્રુતો ગ્રહેશ્વરસ્યૈષ પ્રભાવસ્ત્વત્પ્રસાદતઃ।
રવ્યાદીનાં ગ્રહાણાં ચ સાધનં નો વદ દ્વિજ

કે તે રવ્યાદયસ્તેષાં કથં તોષઃ કથં પ્રિયમ્।
કાલે દેશે તુ સંપ્રાપ્તે દર્શનં તચ્છિવાશિવમ્

વ્યાસ ઉવાચ-।
ગ્રહાદયો યે લોકે તુ ભુંજંતિ પુણ્યપાતકમ્।
શિવાશિવં ચ કુર્વંતિ વિશ્વકર્મક્ષયાય વૈ

સૂરઃ કાલોંતકો જ્ઞેયો જનેષુ ચ ગ્રહેષુ ચ।
તિગ્મસૌમ્યાચ્ચ યોગાત્સ નિગ્રહાનુગ્રહે પ્રભુઃ

ગ્રહભાવાચ્ચ તસ્યૈવ સંતોષં નિગદામ્યહમ્।
ઉદુમ્બરપલાશાભ્યાં પલ્લવાભ્યાં જુહોતિ યઃ

આકૃષ્ણેનેતિ મંત્રેણ મૂલકેનાથ શાંતયે।
જુહુયાદાજ્યયુક્તાભ્યામભીષ્ટફલહેતવે

શાંતયે સર્વરોગાણાં વધબંધવિમોચને।
એકૈકેન તુ મંત્રેણ હોતવ્યં ચ શતંશતમ્

શિતં ચચ્છાગલં દદ્યાત્સૂરાયાદિત્યવાસરે।
ભોજયેદ્બ્રાહ્મણાન્શક્ત્યા હવ્યકવ્યૈર્મનોહરૈઃ

સપ્તમ્યાં ચ સિતે પક્ષે પંચદશ્યાં તથૈવ ચ।
રોગાદ્વિમુચ્યતે રોગી ન રોગાત્કૃચ્છ્રમેષ્યતિ

પરમં ચામરં સત્વમાબ્રહ્મસ્તંબમાત્રકે।
બ્રહ્માંડે ચાણુમાત્રે ચ સૂરઃ સંભાવયિષ્યતે

સંહારાંતં ક્રમાત્સર્વમુત્પત્તિસ્થિતિકારણાત્।
પ્રાણસર્ગે જનાનાં સ પાતા વિશ્વચરસ્તનૌ

મૃત્યુકાલે તનોર્મધ્યાત્પ્રાણેન સહ ગચ્છતિ।
શીર્ષાન્તસ્થઃ સદા ચંદ્રો દ્વિરષ્ટકલયા યુતઃ

અહર્નિશં સુધાવૃષ્ટિં દેહે વર્ષત્યધોમુખઃ।
જંતવસ્તેન જીવંતિ મહાસત્વાનુમાત્રકાઃ

ઉર્વ્યાં સસ્યાનિ પુષ્ણાતિ તથા સ્થાવરજંગમાન્।
એતાભ્યાં પુષ્પવદ્ભ્યાં ચ ધારિતં જનિતં જગત્

તયોરારાધનાત્પુષ્ટિઃ સદા પુણ્યાપરાર્ધિકા।
સાધયેત્સર્વકાર્યાણિ સાધકઃ સર્વદા શુચિઃ

ન પૂજયતિ યો મોહાત્સુધાંશું માનવાધમઃ।
આયુસ્તસ્ય ક્ષયં યાતિ નરકં ચાધિગચ્છતિ

નિષ્કલંક કલાધાર ગંગાધર શિરોમણે।
દ્વિતીયાયાં જગન્નાથ તુભ્યં ચંદ્ર નમોસ્તુ તે

તિથિમન્યામનુપ્રાપ્ય નમસ્કારં વિધોરપિ।
પ્રકરોતિ નરો યસ્તુ સોભીષ્ટં ફલમાપ્નુયાત્

અત્રિનેત્રોદ્ભવ શ્રીમન્ક્ષીરોદ મથનોદ્ભવ।
મહેશમુકટાવાસ તુભ્યં ચંદ્ર નમોસ્તુતે

દિવ્યરૂપ નમસ્તુભ્યં સુધાકર જગત્પતે।
શુક્લપક્ષે તથા કૃષ્ણે ત્રિયામાયાં વિદુર્બુધાઃ

ઊઁ હ્રાં હ્રીં સોમાય નમઃ ઇતિ જપ્યમંત્રઃ।
પ્રભાતે જપનીયઃ-।
એવં યઃ પૂજયેત્સોમં શ્રાવયેચ્ચ શૃણોતિ વા।
સ પીયૂષસમો લોકે ભવેજ્જન્મનિ જન્મનિ

એવં સહસ્રનામ્ના યઃ સ્તૌતિ પૂજયતે ભુવિ।
સોઽક્ષયં લભતે સ્વર્ગં પુનરાવૃત્તિદુર્લભમ્

ઇતિ સોમપૂજા-।
પિત્તલે ભાજને કાંસ્યે દધિપૂર્ણે ઘૃતે શિવે।
ન્યૂનોઽધિકસ્તુ વિભવાચ્છ્રુત્વા કર્મવિમત્સરઃ

સ્વર્ણે વા રાજતે વારે સૌમ્યે કૃષ્ણભવે બુધમ્।
સંસ્થાપ્ય સર્વસંસ્થાને દદ્યાદ્બહુસુતાય ચ

પરં ભવતિ સૌભાગ્યં પીયૂષાદધિકં ભૃશમ્।
સ્ત્રીણાં ચ પુરુષાણાં ચ ન દૌર્ભાગ્યં કદાચન

રૂપસૌભાગ્યકામોહં દધિપૂર્ણં ચ ભાજનમ્।
દદામિ કાંસ્યપાત્રસ્થં દેહિ સૌભાગ્યરૂપકમ્

દ્વિજાય વાક્યપૂર્વેણ દદ્યાદ્વિમત્સરો નરઃ।
શક્તિતો દક્ષિણા દેયા તથા વસ્ત્રાદિકં નવમ્

ભોજ્યાન્નં સર્વસમ્પૂર્ણં તાંબૂલં સુમનોહરમ્।
પુષ્પમાલાદિકં દદ્યાદ્રૂપસૌભાગ્યહેતવે

એવં યઃ કુરુતે દાનં સોમોદ્દિષ્ટં દ્વિજાતયે।
સ્વર્લોકે નરલોકે વા રૂપસૌભાગ્યભુગ્ભવેત્

ઇતિ શ્રીપાદ્મપુરાણે પ્રથમે સૃષ્ટિખંડે સોમાર્ચનં।
નામાશીતિતમોઽધ્યાયઃ