નારાયણીય · અધ્યાય 9.33

વૈવસ્વતાખ્યમનુપુત્રનભાગજાત-
નાભાગનામકનરેન્દ્રસુતોઽમ્બરીષુઃ ।
સપ્તાર્ણવાવૃતમહીદયિતોઽપિ રેમે
ત્વત્સઙ્ગિષુ ત્વયિ ચ મગ્નમનાઃ સદૈવ ॥

ત્વત્પ્રીતયેસકલમેવ વિતન્વતોઽસ્ય
ભક્ત્યૈવ દેવ! નચિરાદભૃથાઃ પ્રસાદમ્ ।
યેનાસ્ય યાચનમૃતેઽપ્યભિરક્ષણાર્થં
ચક્રં ભવાન્ પ્રવિતતાર સહસ્રધારમ્ ॥

સ દ્વાદશીવ્રતમથો ભ્વદર્ચનાર્થં
વર્ષં દધૌ મધુવને યમુનોપકણ્ઠે ।
પત્ન્યા સમં સુમનસા મહતીં વિતન્દન્
પૂજાં દ્વિજેષુ વિસૃજન્ પશુષષ્ટિકોટિમ્ ॥

તત્રાથ પારણદિને ભવદર્ચનાન્તે
દુર્વાસસાસ્ય મુનિના ભવનં પ્રપેદે ।
ભોક્તું વૃતશ્ચ સ નૃપેણ પરાર્તિશીલો
મન્દં જગામ યમુનાં નિયમાન્ વિધાસ્યન્ ॥

રાજ્ઞાથ પારણમુહ્ઙ્ર્તસમાપ્તિખેદાદ્
વારૈવ પારણમકારિ ભવત્પરેણ ।
પ્રાપ્તો મુનિસ્તદથ દિવ્યદૃશા વિજાનન્
ક્ષિપ્યન્ ક્રુધોદ્ધૃતજટો વિતતાન કૃત્યામ્ ॥

કૃત્યાં ચ તામસિધરાં ભુવનં દહન્તી-
મગ્રેઽભિવીક્ષ્ય નૃપતિર્ન પદાચ્ચકમ્પે ।
ત્વદ્ભક્તબાધમભિવીક્ષ્ય સુદર્શનં તે
કૃત્યાનલં શલભયન્મુનિમન્વધાવીત્ ॥

ધાવન્નશેષભુવનેષુ ભિયા સ પશ્યન્
વિશ્વત્ર ચક્રમપિ તે ગતવાન્ વિરિઞ્ચમ્ ।
કઃ કાલચક્રમતિલઙ્ઘયતીત્યપાસ્તઃ
શર્વં યયૌ સ ચ ભવન્તમવન્દતૈવ ॥

ભૂયો ભવન્નિલયમેત્ય મુનિં નમન્તં
પ્રોચે ભવાનહમૃષે! નનુ ભક્તદાસઃ ।
જ્ઞાનં તપશ્ચ વિનયાન્વિતમેવ માન્યં
યાહ્યમ્બરીષપદમેવ ભજેતિ ભૂમન્! ॥

તાવત્ સમેત્ય મુનિના સ ગૃહીતપાદો
રાજાપસૃત્ય ભવદસ્ત્રમસાવ (નૌષી?નાવી) તે ।
ચક્રે ગતે મુનિરદાદખિલાશિષોઽસ્મૈ
ત્વદ્ભક્તિમાગસિ કૃતેઽપિ કૃપાં ચ શંસન્ ॥

રાજા પ્રતીક્ષ્ય મુનિમેકસમામનાશ્વાન્
સમ્ભોજ્ય સાધુ તમૃષિં વિસૃજન્ પ્રસન્નમ્ ।
ભુક્ત્વા સ્વયં ત્વયિ તતોઽપિ દૃઢં રતોઽભૂત્
સાયુજ્યમાપ ચ સ માં પવનેશ! પાયાઃ ॥