નારાયણીય · અધ્યાય 9.34

ગીર્વાણૈરર્થ્યમાનો દશમુખનિધનં કોસલેષ્વૃશ્યશૃઙ્ગે
પુત્રીયામિષ્ટિમિષ્ટ્વા દદુષિ દશરથક્ષ્માભૃતે પાયસાગ્ર્યમ્ ।
તદ્ભુક્ત્યા તત્પુરન્ધ્રીષ્વપિ તિસૃષુ સમં જાતગર્ભાસુ જાતો
રામસ્ત્વં લક્ષ્મણેન સ્વયમથ ભરતેનાપિ શત્રુઘ્નનામ્ના ॥

કોદણ્ડી કૌશિકસ્ય ક્રતુવરમવિતું લક્ષ્મણેનાનુયાતો
યાતોઽભૂસ્તાતવાચા મુનિકથિતમનુદ્વન્દ્વશાન્તાધ્વખેદઃ ।
ન્ ણાં ત્રાણાય બાણૈર્મુનિવચનબલાત્ તાટકાં પાટયિત્વા
લબ્ધ્વાસ્માદસ્ત્રજાલં મુનિવનમગમો દેવ! સિદ્ધાશ્રમાખ્યમ્ ॥

મારીચં દ્રાવયિત્વા મખશિરસિ શરૈરન્યરક્ષાંસિ નિઘ્નન્
કલ્યાં કુર્વન્નહલ્યાં પથિ પદરજસા પ્રાપ્ય વૈદેહગેહમ્ ।
ભિન્દાનશ્ચાન્દ્રચૂડં ધનુરવનિસુતામિન્દિરામેવ લબ્ધ્વા
રાયં પ્રાતિષ્ઠથાસ્ત્વં ત્રિભિરપિ ચ સમં ભ્રાતૃવીરૈઃ સદારૈઃ ॥

આરુન્ધાને રુષાન્ધે ભૃગુકુલતિલકે સંક્રમય્ય સ્વતેજો
યાતે યાતોઽસ્યયોધ્યાં સુખમિહ નિવસન્ કાન્તયા કાન્તમૂર્તે! ।
શત્રુઘ્નેનૈકદાથો ગતવતિ ભરતે માતુલસ્યાધિવાસં
તાતાત્રબ્ધોઽભિષેકસ્તવ કિલ વિહતઃ કેકયાધીશપુત્ર્યા ॥

તાતોક્યા યાતુકામો વનમનુજવધૂસંયુતશ્ચાપધારઃ
પૌરાનારૂધ્ય માર્ગે ગુહનિલયગતસ્ત્વં જટાચીરધારી ।
નાવા સન્તીર્ય ગઙ્ગામધિપદવિ પુનસ્તં ભરદ્વાજમારા-
ન્નત્વા તદ્વાક્યહેતોરતિસુખમવસશ્ચિત્રકૂટે ગિરીન્દ્રે ॥

શ્રુત્વા પુત્રાર્તિખિન્નં ખલુ ભરતમુખાત્ સ્વર્ગયાતં સ્વતાતં
તપ્તો દત્ત્વામ્બુ તસ્મૈ નિદધિથ ભરતે પાદુકાં મેદિનીં ચ ।
અત્રિં નત્વાથ ગત્વા વનમતિવિપુલાં દણ્ડકાં ચણ્ડકાયં
હત્વા દૈત્યં વિરાધં સુગતિમકલયશ્ચારુ ભોઃ! શારભઙ્ગીમ્ ॥

નત્વાગસ્ત્યં સમસ્તાશરનિકરસપત્રાકૃતિં તાપસેભ્યઃ
પ્રત્યશ્રૌષીઃ પ્રિયૈષી તદનુ ચ મુનિના વૈષ્ણવે દિવ્યચાપે ।
બ્રહ્માસ્ત્રે ચાપિ દત્તે પથિ પિતૃસુહૃદં દીક્ષ્ય જટાયું
મોદાદ્ ગોદાતટાન્તે પરિરમસિ પુરા પઞ્ચવત્યાં વધૂટ્યા ॥

પ્રાપ્તાયાઃ શૂર્પણખ્યા મદનચલધૃતેરર્થનૈર્નિસ્સહાત્મા
તાં સૌમિત્રૌ વિસૃજ્ય પ્રબલતમરુષા તેન નિર્લુનનાસામ્ ।
દૃષ્ટ્વૈનાં રુષ્ટચિત્તં ખરમભિપતિતં દુષણં ચ ત્રિમૂર્ધં
વ્યાહિંસીરાશરાનપ્યયુતસમધિકાંસ્તત્ક્ષણાદક્ષતોષ્મા ॥

સોદર્યાપ્રોક્તવાર્તાવિવશદશમુખાદિષ્ટમારીચમાયા-
સારઙ્ગં સારસાક્ષ્યા સ્પૃહિતમનુગતઃ પ્રાવધીર્બાણઘાતમ્ ।
તન્માયાક્રન્દનિર્યાપિતભવદનુજાં રાવણસ્તામહાર્ષીત્
તેનાર્તોઽપિ ત્વમન્તઃ કિમપિ મુદમધાસ્તદ્વધોપાયાયલાભાત્ ॥

ભૂયસ્તન્વીં વિચિન્વન્નહૃત દશમુખસ્ત્વદ્વધૂં મદ્વધેને-
ત્યુક્ત્વા યાતે જટાયૌ દિવમથ સુહૃદઃ પ્રાતનોઃ પ્રેતકાર્યમ્ ।
ગૃહ્ણાનં તં કબન્ધં જઘનિથ શબરીં પ્રેક્ષ્ય પમ્પાતટે ત્વં
સમ્પ્રાપ્તો વાતસૂનું ભૃશમુદિતમનાઃ પાહિ વાતાલયેશ! ॥