નારાયણીય · અધ્યાય 5.20

પ્રિયવ્રતસ્ય પ્રિયપુત્રભૂતાદાગ્નીધ્રરાજાદુદિતો હિ નાભિઃ ।
ત્વાં દૃષ્ટવાનિષ્ટદમિષ્ટમધ્યે તવૈવ તુષ્ટ્યૈ કૃતયજ્ઞકર્મા ॥

અભિષ્ટુતસ્તત્ર મુનીશ્વરૈસ્ત્વં રાજ્ઞા સ્વતુલ્યં સુતમર્થ્યમાનઃ ।
સ્વયં જનિષ્યેઽહમિતિ બ્રુવાણસ્તિરોદધા બર્હિષિ વિશ્વમૂર્તે! ॥

નાભિપ્રિયાયામથ મેરુદેવ્યાં ત્વમંશતોઽભૂરૃષભાભિધાનઃ ।
અલોકસામાન્યગુણપ્રભાવપ્રભાવિતાશેષજનપ્રમોદઃ ॥

ત્વયિ ત્રિલોકીભૃતિ રાજ્ય્ભારં નિધાય નાભિઃ સહ મેરુદેવ્યા ।
તપોવનં પ્રાપ્ય ભવન્નિષેવી ગતઃ કિલાનન્દપદં પદં તે ॥

ઇન્દ્રસ્ત્વદુત્કર્ષકૃતાદમર્ષાદ્ વવર્ષ નાસ્મિન્નજનાભવર્ષે ।
યદા તદા ત્વં નિજયોગશક્ત્યા સ્વવર્ષમેનદ્ વ્યદધાઃ સુવર્ષમ્ ॥

જિતેન્દ્રદત્તાં કમનીં જયન્તીમથોદ્વહન્નાત્મરતાશયોઽપિ ।
અજીજનત્ તત્ર શતં તનૂજાન્ યેષાં ક્ષિતીષો ભરતોઽગ્રજન્મા ॥

નવાભવન્ યોગિવરા નવાન્યે ત્વપાલયન્ ભારતવર્ષખણ્ડાન્ ।
સૈકા ત્વશીતિસ્તવ શેષપુત્રાસ્તપોબલાદ્ ભૂસુરભૂયમીયુઃ ॥

ઉક્ત્વા સુતેભ્યોઽથ મુનીન્દ્રમધ્યે વિરક્તિભક્ત્યન્વિતમુક્તિમાર્ગમ્ ।
સ્વયં ગતઃ પારમહંસ્યવૃત્તિમધા જડોન્મત્તપિશાચચર્યામ્ ॥

પરાત્મભૂતોઽપિ પરોપદેશં કુર્વન્ ભવન્ સર્વનિરસ્યમાનઃ ।
વિકારહીનો વિચચાર કૃત્સ્નાં મહીમહીનાત્મરસાભિલીનઃ ॥

શયુવ્રતં ગોમૃગકાકચર્યાં ચિરં ચરન્નાપ્ય પરં સ્વરૂપમ્ ।
દવાહૃતાઙ્ગઃ કુટકાચલે ત્વં તાપાન્ મમાપાકુરુ વાતનાથ! ॥