નારાયણીય · અધ્યાય 3.14

સમનુસ્મૃતતાવકાઙ્ઘ્રિયુગ્મઃ સ મનુઃ પઙ્કજસમ્ભવાઙ્ગજન્મા ।
નિજમન્તરમન્તરાયહીનં ચરિતં તે કથયન્ સુખં નિનાય ॥

સમયે ખલુ તત્ર કર્દમાખ્યો દ્રુહિણચ્છાયભવસ્તદીયવાચા ।
ઘૃતસર્ગરસો નિસર્ગરમ્યં ભગવંસ્ત્વામયુતં સમાઃ સિષેવે ॥

ગરુડોપરિ કાલમેઘકમ્રં વિલસત્કેલિસરોજપાણિપદ્મમ્ ।
હસિતોલ્લસિતાનનં વિભો! ત્વં વપુરાવિષ્કુરુષે સ્મ કર્દમાય ॥

સ્તુવતે પુલકાવૃતાય તસ્મૈ મનુપુત્રીં દયિતાં નવાપિ પુત્રીઃ ।
કપિલં ચ સુતં સ્વમેવ પશ્ચાત્ સ્વગતિં ચાપ્યનુગૃહ્ય નિર્ગતોઽભૂઃ ॥

સ મનુઃ શતરૂપયા મહિષ્યા ગુણવત્યા સુતયા ચ દેવહૂત્યા ।
ભવદીરિતનારદોપદિષ્ટઃ સમગાત્ કર્દમમાગતિપ્રતીક્ષમ્ ॥

મનુનોપહૃતાં ચ દેવહૂતિં તરુણીરત્નમવાપ્ય કર્દમોઽસૌ ।
ભવદર્ચનનિર્વૃતોઽપિ તસ્યાં દૃઢશુશ્રૂષણયા દધૌ પ્રસાદમ્ ॥

સપુનસ્ત્વદુપાસનપ્રભાવાદ્ દયિતાકામકૃતે કૃતે વિમાને ।
વનિતાકુલસઙ્કુલે નવાત્મા વ્યહરદ્ દેવપથેષુ દેવહૂત્યા ॥

શતવર્ષમથ વ્યતીત્ય સોઽયં નવ કન્યાઃ સમવાપ્ય ધન્યરૂપાઃ ।
વનયાનસમુદ્યતોઽપિ કાન્તાહિતકૃત્ ત્વજ્જનનોત્સુકો ન્યવાત્સીત્ ॥

નિજભર્તૃગિરા ભવન્નિષેવાનિરતાયામથ દેવ! દેવહૂત્યામ્ ।
કપિલસ્ત્વમજાયથા જનાનાં પ્રથયિષ્યન્ પરમાત્મતત્ત્વવિદ્યામ્ ॥

વનમેયુષિ કર્દમે પ્રસન્ને મતસર્વસ્વમુપાદિશઞ્જનન્યૈ ।
કપિલાત્મક! વાયુમદિરેશ્! ત્વરિતં ત્વં પરિપાહિ માં ગદૌઘાત્ ॥