નારાયણીય · અધ્યાય 3.10

વૈકુણ્ટ્ઃઅ! વર્ધિતબલોઽથ ભવત્પ્રસાદા-
દમ્ભોજયોનિરસૃજત્ કિલ જીવદેહાન્ ।
સ્થાસ્નૂનિ ભૂરુહમયાનિ તથા તિરશ્ચાં
જાતીર્મનુષ્યનિવહાનપિ દેવભેદાન્ ॥

મિથ્યાગ્રહાસ્મિમતિરાગવિકોપભીતિર્
અજ્ઞાનવૃત્તિમિતિ પઞ્ચવિધાં સ સૃષ્ટ્વા ।
ઉદ્દામતામસપદાર્થવિધાનદૂનસ્
તેને ત્વદીયચરણસ્મરણં વિશુદ્ધ્યૈ ॥

તાવત્ સસર્જ મનસા સનકં સનન્દં
ભૂયં સનાતનમુનિં ચ સનત્કુમારમ્ ।
તે સૃષ્ટિકર્મણિ તુ તેન નિયુજ્યમાનાસ્
ત્વત્પાદભક્તિરસિકા જગૃહુર્ન વાણીમ્ ॥

તાવત્ પ્રકોપમુદિતં પ્રતિરુન્ધતોઽસ્ય
ભ્રૂમધ્યતોઽજનિ મૃડો ભવદેકદેશઃ ।
નામાનિ મે કુરુ પદાનિ ચ હા વિરિઞ્ચેત્
યદૌ રુરોદ્ કિલ તેન સ રુદ્રનામા ॥

એકાદશાહ્વયતયા ચ વિભિન્નરૂપં
રુદ્રં વિધાય દયિતા વનિતાશ્ચ દત્ત્વા ।
તાવન્ત્યદત્ત ચ પદાનિ ભવત્પ્રણુન્નઃ
પ્રાહ પ્રજાવિરચનાય ચ સદારં તમ્ ॥

રુદ્રાભિસૃષ્તભયદાકૃતિરુદ્રસઙ્ઘ-
સંપૂર્યમાણાભુવનત્રયભીતચેતાઃ ।
મા મા પ્રજાઃ સૃજ તપશ્ચર મઙ્ગલાયેત્
યાચષ્ટ તં કમલભૂર્ભવદીરિતાત્મા ॥

તસ્યાથ સર્ગરસિકસ્ય મરીચિરત્રિસ્
તત્રાઙ્ગિરાઃ ક્રતુમિનિઃ પુલહઃ પુલસ્ત્યઃ ।
અઙ્ગાદજયત ભૃગુશ્ચ વસિષ્ઠદક્ષૌ
શ્રીનારદશ્ચ ભગવાન્ ભવદઙ્ઘ્રિદાસઃ ॥

ધર્માદિકાનભ્સૃજન્નથ કર્દમં ચ
વાણીં વિધાય વિધિરઙ્ગજસઙ્કુલોઽભૂત્ ।
ત્વદ્બોધિતૈઃ સનકદક્ષમુખૈસ્તનૂજૈર્
ઉદ્બોધિતશ્ચ વિરરામ તમો વિમુઞ્ચન્ ॥

દેવાન્ પુરાણનિવહાનપિ સર્વવિદ્યાઃ
કુર્વન્ નિજાનનગણાચ્ચતુરાનનોઽસૌ ।
પુત્રેષુ તેષુ વિનિધાય સ સર્ગવૃદ્ધિમ્
અપ્રાપ્નુવંસ્તવ પદામ્બુજમાશ્રિતોઽભૂત્ ॥

જાનન્નુપાયમથ દેહમજો વિભજ્ય
સ્ત્રીપુંસભાવમભજન્મનુતદ્વધૂભ્યામ્ ।
તાભ્યાં ચ માનુષકુલાનિ વિવર્ધયંસ્ત્વં
ગોવિન્દ! મારુતપુરાધિપ! રુન્ધિ રોગાન્ ॥