નારાયણીય · અધ્યાય 2.4
કલ્યતાં મમ કુરુષ્વ તાવતીં કલ્યતે ભવદુપાસનં યયા ।
સ્પષ્ટમષ્ટવિધયોગચર્યયા પુષ્ટયાશુ તવ તુષ્ટિમાપ્નુયામ્ ॥
ભ્રહ્મચર્યદૃઢતાદિભિર્યમૈરાપ્લ્વાદિનિયમૈશ્ચ પાવિતાઃ ।
કુર્મહે દૃઢમમી સુખાસનં પઙ્કજાદ્યમપિ વા ભવત્પરાઃ ॥
તારમન્તરનુચિન્ત્ય સન્તતં પ્રાણવાયુમભિયમ્ય નિર્મલાઃ ।
ઇન્દ્રિયાણિ વિષયાદથાપહૃત્યાસ્મહે ભવદુપાસનોન્મુખાઃ ॥
અસ્ફુટે વપુષિ પ્રયત્નતો ધારયેમ ધિષણાં મુહુર્મુહુઃ ।
તેન ભક્તિરસમન્તરાદ્રતામુદ્વહેમ ભવદઙ્ઘ્રિચિન્તકાઃ ॥
વિસ્ફુટાવયવભેદસુન્દરં ત્વદ્વપુઃ સુચિરશીલનાવશાત્ ।
અશ્રમં મનસિ ચિન્તયામહે ધ્યાનયોગનિરતાસ્ત્વદાશ્રયાઃ ॥
ધ્યાયતાં સકલમૂર્તિમીદૃશીમુન્મિષન્મધુરતાહૃતાત્મનામ્ ।
સાન્દ્રમોદરસરૂપમાન્તરં બ્રહ્મ રૂપમયિ! તેઽવિભાસતે ॥
તત્સમાસ્વદનરૂપિણીં સ્થિતિં ત્વત્સમાધિમયિ વિશ્વનાયક! ।
આશ્રિતાઃ પુનરતઃ પરિચ્યુતાવારભેમહિ ચ ધારણાદિકમ્ ॥
ઇત્થમભ્યસનનિર્ભરોલ્લસત્ત્વત્પરાત્મસુખકલ્પિતોત્સવાઃ ।
મુક્તભક્તકુલમૌલિતાં ગતાઃ સઞ્ચરેમ શુકનારદાદિવત્ ॥
ત્વત્સમાધિવિજયે તુ યઃ પુનર્મઙ્ક્ષુ મોક્ષરસિકઃ ક્રમેણ વા ।ણ્
યોગવશ્યમનિલં ષડાશ્રયૈરુન્નયત્યજ! સુષુમ્ણયા શનૈઃ ॥
લિઙ્ગદેહમપિ સન્ત્યજન્નથો લીયતે ત્વયિ પરે નિરાગ્રહઃ ।
ઊર્ધ્વલોકકુતુકી તુ મૂર્ધતઃ સાર્ધમેવ કરણૈર્નિરીયતે ॥
અગ્નિવાસરવલર્ક્ષપક્ષગૈરુત્તરાયણજુષા ચ દૈવતૈઃ ।
પ્રાપિતો રવિપદં ભવત્પરો મોદવાન્ ધ્રુવપદાન્તમીયતે ॥
આસ્થિતોઽથ મહરાલયે યદા શેષવક્ત્રદહનોષ્મણાર્દ્યતે ।
ઈયતે ભવદુપાશ્રયસ્તદા વેધસઃ પદમતઃ પુરૈવ વા ॥
તત્ર વા તવ પદેઽથવા વસન્ પ્રાકૃતપ્રલય એતિ મુક્તતામ્ ।
સ્વેચ્છયા ખલુ પુરાપિ મુચ્યતે સંચિભિદ્ય જગદણ્ડમોજસા ॥
તસ્ય ચ ક્ષિતિપયોમહોનિલદ્યોમહત્પ્રકૃતિસપ્તકાવૃતી ।
તત્તદાત્મકતયા વિશન્ સુખી યાતિ તે પદમનાવૃતં વિભો! ॥
અર્ચિરાદિગતિમીદૃશીં વ્રજન્ વિચ્યુતિં ન ભજતે જગત્પતે! ।
સચ્ચિદીત્મક! ભવદ્ગુણોદયાનુચ્ચરન્તમનિલેશ! પાહિ મામ્ ॥
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0