ભાષા

ENहिગુ
ગ્રંથ પાઠ

નારાયણીય · અધ્યાય 1.3

1.3.1

પઠન્તો નામાનિ પ્રમદભરસિન્ધૌ નિપતિતાઃ
સ્મરન્તો રૂપં તે વરદ! કઠયન્તો ગુણકઠાઃ ।
ચરન્તો યે ભક્તાસ્ત્વપિ ખલુ રમન્તે પરમમુ-
નહં ધન્યાન્ મન્યે સમધિગતસર્વાભિલષિતાન્ ॥

1.3.2

ગદક્લિષ્ટં કષ્ટં તવ ચરણસેવારસભરે-
ઽપ્યનાસક્તં ચિત્તં ભવતિ બત વિષ્ણો! કુરુ દયામ્ ।
ભવત્પાદામ્ભોજસ્મરણરસિકો નામનિવહા-
નહં ગાયંગાયં કુહચન વિવત્સ્યામિ વિજને ॥

1.3.3

કૃપા તે જાતા ચેત્ કિમિવ ન હિ લભ્યં તનુભૃતાં
મદીયક્લેશૌઘપ્રશમનદશા નામ કિયતી ।
ન કે કે લોકેઽસ્મિન્નનિશમયિ શોકાભિરહિતા
ભવદ્ભક્તા મુક્તાઃ સુખગતિમસક્તા વિદધતે ॥

1.3.4

મુનિપ્રૌઢા રૂઢા જગતિ ખલુ ગૂઢાત્મગતયો
ભવત્પાદામ્ભોજસ્મરણવિરુજો નારદ્મુખાઃ ।
ચરન્તીશ્! સ્વૈરં સતતપરિનિર્ભાતપરચિત્-
સદાનન્દાદ્વૈતપ્રસરપરિમગ્નાઃ કિમપરમ્ ॥

1.3.5

ભવદ્ભક્તિઃ સ્ફીતા ભવતુ મમ સૈવ પ્રશમયે-
દશેષક્લેશૌઘં ન ખલુ હૃદિ સન્દેહકણિકા ।
ન ચેદ્ વ્યાસસ્યોક્તિસ્તવ ચ વચનં નૈગમવચો
ભવેન્મિથ્યા રથ્યાપુરુષવચનપ્રાયમખિલમ્ ॥

1.3.6

ભવદ્ભક્તિસ્તાવત્ પ્રમુખમધુરા ત્વાદ્ગુણરસાત્
મિમપ્યારૂઢા ચેદખિલપરિતાપપ્રશમની ।
પૂનશ્ચાન્તે સ્વાન્તે વિમલપરિ બોધોદયમિલન્
મહાનન્દાદ્વૈતં દિશતિ કિમતઃ પ્રાર્થ્યમપરમ્ ॥

1.3.7

વિધૂય ક્લેશાન્ મે કુરુ ચરણયુગ્મં ધૃતરસં
ભવત્ક્ષેત્રપ્રાપ્તૌ કરમપિ ચ તે પૂજનવિધૌ ।
ભવન્મૂર્ત્યાલોકે નયનમથ તે પાદતુલસી-
પરિઘ્રાણે ઘ્રાણં શ્રવણમપિ તે ચારુચરિતે ॥

1.3.8

પ્રભૂતાધિવ્યાધિપ્રસભવલિતે મામકહૃદિ
ત્વદીયં તદ્ રૂપં પરમરસચિદ્રૂપમુદિયાત્ ।
ઉદઞ્ચદ્રોમાઞ્ચો ગલિતબહુહર્ષાશ્રૂનિવહો
યથા વિસ્મર્યાસં દુરુપશમપીડાપરિભવન્ ॥

1.3.9

મરુદ્ગેહાધીશ્! ત્વયિ ખલુ પરાઞ્ચોઽપિ સુખિનો
ભવત્સ્નેહી સોઽહં સુબહુ પરિતપ્યે ચ કિમિદમ્ ।
અકીર્તિસ્તે મા ભૂદ્ વરદ! ગદભારં પ્રશમયન્
ભવત્ભક્તોત્તંસં ઝટિતિ કુરુ માં કંસદમન! ॥

1.3.10

કિમુક્તૈર્ભૂયોભિસ્તવ હિ કરુણા યાવદુદિયાદહં
તાવદ્ દેવ! પ્રહિતવિવિધાર્તપ્રલપિતઃ ।
પુરઃ ક્લૃપ્તે પાદે વરદ! તવ નેષ્યામિ દિવસાન્
યથાશક્તિ વ્યક્તં નતિનુતિનિષેવા વિરચયન્ ॥

મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc