નારાયણીય · અધ્યાય 10.80
સત્રાજિતસ્ત્વમથ લુબ્ધવદર્કલબ્ધં
દિવ્યં સ્પમન્તકમણિં ભગવન્નયાચીઃ ।
તત્કારણં બહુવિધં મમ ભાતિ નૂનં
તસ્યાત્મજાં ત્વયિ રતાં છલતો વિવોઢુમ્ ॥
અદત્તં તં તુભ્યં મણિવરમનેનાલ્પમનસા
પ્રસેનસ્તદ્ભ્રાતા ગલભુવિ વહન્ પ્રાપ્ મૃગયામ્ ।
અહન્નેનં સિંહો મણિમહસિ માંસભ્રમવશાત્
કપીન્દ્રસ્તં હત્વા મણિમપિ ચ બાલાય દદિવાન્ ॥
શશંસુઃ સત્રાજિદ્ગિરમનુ જનાસ્ત્વાં મણિહરં
જનાનાં પીયૂષં ભવતિ ગુણિનાં દોષકણિકા ।
તતઃ સર્વજ્ઞોઽપિ સ્વજનસહિતો માર્ગણપરઃ
પ્રસેનં તં દૃષ્ટ્વા હરિમપિ ગતોઽભૂઃ કપિગુહામ્ ॥
ભવન્તમવિતર્કયન્નતિવયાઃ સ્વયં જામ્બવાન્
મુકુન્દશરનં હિ માં ક ઇહ રોદ્ધુમિત્યાલપન્ ।
વિભો! રઘુપતે! હરે! જય જયેત્યલં મુષ્ટિભિ-
શ્ચરંસ્તવ સમર્ચનં વ્યધિત ભક્તચૂડામણિઃ ॥
બુદ્ધ્વાથ તેન દત્તાં નવરમણીં વરમણીં ચ પરિગૃહ્ણન્ ।
અનુગૃહ્ણન્નમુમાગાઃ સપદિ ચ સત્રાજિતે મણિં પ્રાદાઃ ॥
તદનુ સ ખલુ વ્રીડાલોલો વિલોલવિલોચનાં
દુહિતરમહો ધીમાન્ ભામાં ગિરૈવ પરાર્પિતામ્ ।
અદિત મણિના તુભ્યં લભ્યં સમેત્ય ભવાનપિ
પ્રમુદિતમનાસ્તસ્યૈવાદાન્મણીં ગહનાશયઃ ॥
વ્રીડાકુલાં રમયતિ ત્વયિ સત્યભામાં
કૌન્તેયદાહકથયાથ કુરૂન્ પ્રયાતે ।
હી ગાન્દિનેયકૃતવર્મગિરા નિપાત્ય
સત્રાજિતં શતધનુર્મણિમાજહાર ॥
શોકાત્ કુરૂનુપગતામવલોક્ય કાન્તાં
હત્વા દ્રુતં શતધુનં સમહર્ષયસ્તામ્ ।
રત્ને સશઙ્ક ઇવ મૈથિલગેહમેત્ય
રામો ગદાં સમશિશિક્ષત ધાર્તરાષ્ટ્રમ્ ॥
અક્રૂર એષ ભગવન્! ભવદિચ્છયૈવ
સત્રાજિતઃ કુચરિતસ્ય યુયોજ હિંસામ્ ।
અક્રૂરતો મણિમનાહૃતવાન્ પુનસ્ત્વં
તસ્યૈવ ભૂતિમુપધાતુમિતિ બ્રુવન્તિ ॥
ભક્તસ્ત્વયિ સ્થિરતરઃ સ હિ ગાન્દિનેયસ્-
તસ્યૈવ કાપથમતિઃ કથમીશ! જાતા ।
વિજ્ઞાનવાન્ પ્રશમવાનહમિત્યુદીર્ણં
ગર્વં ધ્રુવં શમયિતું ભવતા કૃતૈવ ॥
યાતં ભયેન કૃતવર્મયુતં પુનસ્ત-
માહૂય તદ્વિનિહિતં ચ મણિં પ્રકાશ્ય ।
તત્રિવ સુવરતધરે વિનિધાય તુષ્યન્
ભામાકુચાન્તરશયઃ પવનેશ! પાયાઃ ॥
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0