નારાયણીય · અધ્યાય 10.78
ત્રિદિવવર્ધકિવર્ધિતકૌશલં ત્રિદશ્દત્તસમસ્તવિભૂતિમત્ ।
જલધિમધ્યગતઃ ત્વમભૂષયો નવપુરં વપુરઞ્ચિતરોચિષા ॥
દદુષિ રેવતભુભૃતિ રેવતીં હલભૃતે તનયાં વિધિશાસનાત્ ।
મહિતમુત્સવઘોષમપૂપુષઃ સમુદિતૈર્મુદિતૈઃ સહ યાદવૈઃ ॥
અથ વિદર્ભસુતાં ખલુ રુક્મિણીં પ્રણયિણીં ત્વયિ દેવ! સહોદરઃ ।
સ્વયમદિત્સત ચેદિમહીભુજે સ્વતમસા તમસાધુમુપાશ્રયન્ ॥
ચિરધૃતપ્રણયા ત્વયિ બાલિકા સપદિ કાઙ્ક્ષિતભઙ્ગસમાકુલા ।
તવ નિવેદયિતું દ્વિજમાદિશત્ સ્વકદનં કદનઙ્ગવિનિર્મિતમ્ ॥
દ્વિજસુતોઽપિ ચ તૂર્ણમુપાયયૌ તવ પુરં હિ દુરાશદુરાસદમ્ ।
મુદમવાપ ચ સાદરપૂજિતઃ સ ભવતા ભવતાપહૃતા સ્વયમ્ ॥
સ ચ ભવન્તમવોચત કુણ્ડિને નૃપસુતા ખલુ રાજતિ રુક્મિણી ।
ત્વયિ સમુત્સુકયા નિજધીરતારહિતયા હિ તયા પ્રહિતોઽસ્મ્યહમ્ ॥
તવ હૃતાસ્મિ પુરૈવ ગુણૈરહં હરતિ માં કિલ ચેદિનૃપોઽધુના ।
અયિ કૃપાલય! પાલય મામિતિ પ્રજગદે જગદેકપતે! તયા ॥
અશરણાં યદિ માં ત્વમુપેક્ષસે સપદિ જીવિતમેવ જાહામ્યહમ્ ।
ઇતિ ગિરા સુતનોરતનોદ્ ભૃશં સુહૃદયં હૃદયં તવ કાતરમ્ ॥
અકથયસ્ત્વમથૈનમયે સખે! તદધિકા મમ મન્મથવેદના ।
નૃપસમક્ષમુપેત્ય હરામ્યહં તદયિ તાં દયિતામસિતેક્ષણામ્ ॥
પ્રમુદિતેન ચ તેન સમં તદા રથગતો લઘુ કુણ્ડિનમેયિવાન્ ।
ગુરુમરુત્પુરનાયક! મે ભવાન્ વિતનુતાં તનુતાં નિખિલાપદામ્ ॥
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0