નારાયણીય · અધ્યાય 10.68

તવ વિલોકનાદ્ ગોપ્પિકાજનાઃ પ્રમદસંકુલાઃ પઙ્કજેક્ષણ! ।
અમૃતધારય સંપ્લુતા ઇવ સ્તિમિતતાં દધુસ્ત્વત્પુરોગતાઃ ॥

તદનુ કાચન ત્વત્કરામ્બુજં સપદિ ગૃહ્ણતી નિર્વિશઙ્કિતમ્ ।
ઘનપયોધરે સન્નિધાય સા પુલકસંવૃતા તસ્થુષી ચિરમ્ ॥

તવ વિભો! પુરા કોમલં ભુજં નિજગલાન્તરે પર્યવેષ્ટયત્ ।
ગલસમુદ્ગતં પ્રાણમારુતં પ્રતિનિરુન્ધતીવાતિહર્ષુલા ॥

અપગતત્રપા કાપિ કામિની તવ મુખામ્બુજાત્ પૂગચર્વિતમ્ ।
પ્રતિગૃહય્ય તદ્ વક્ત્રપઙ્કજે નિદધતી ગતા પૂર્ણકામતામ્ ॥

વિકરુણો વને સંવિહાય મામપગતોઽસિ કા ત્વામિ સ્પૃશેત્ ।
ઇતિ સરોષયા તવદેકયા સજલલોચનં વીક્ષિતો ભવાન્ ॥

ઇતિ મુદાકુલૈર્વલ્લવીજનૈઃ સમમુપાગતો યામુને તટે ।
મૃદુકુચામ્બરૈઃ કલ્પિતાસને ઘુસૃણભાસુરે પર્યશોભથાઃ ॥

કતિવિધા કૃપા કેઽપિ સર્વતો ધૃતદયોદયાઃ કેચિદાશ્રિતે ।
કતિચિદીદૃશા માદૃશેષ્વત્પીત્યભિહિતો ભવાન્ વલ્લવીજનૈઃ ॥

અયિ કુમારિકા! નૈવ શઙ્ક્યતાં કઠિનતા મયિ પ્રેમકાતરે ।
મયિ યુ ચેતસો વોઽનુવૃત્તયે કૃતમિદં મયેત્યુચિવાન્ ભવાન્ ॥

અયિ નિશમ્યતાં જીવવલ્લભાઃ! પ્રિયતમો જનો નેદૃશો મમ ।
તદિહ રમ્યતાં રમ્યયામિનીષ્વનુપરોધમિત્યાલપો વિભો! ॥

ઇતિ ગિરાધિકં મોદમેદુરૈર્વ્રજવધૂજનૈઃ સાકમારમન્ ।
કલિતકૌતુકો રાસખેલને ગુરુપુરીપતે! પાહિ માં ગદાત્ ॥