નારાયણીય · અધ્યાય 10.59

ત્વદ્વપુર્નવકલાયકોમલં પ્રેમદોહનમશેષમોહનમ્ ।
બ્રહ્મા તત્ત્વપરચિન્મુદાત્મકં વીક્ષ્ય સમ્મુમુહુરન્વહં સ્ત્રિયઃ ॥

મન્મથોન્મથિતમાનસાઃ ક્રમાત્ ત્વદ્વિલોકનરતાસ્તતસ્તતઃ ।
ગોપિકાસ્તવ ન સેહિરે હરે! કાનનોપગતિમપ્યહર્મુખે ॥
નિર્ગતે ભવતિ દત્તદૃષ્ટયસ્ત્વદ્ગતેન મનસા મૃગેક્ષણાઃ ।
વેણુનાદમુપકર્ણ્ય દૂરતસ્ત્વદ્વિલાસકથયાભિરેમિરે ॥

કાનનાન્તમિતવાન્ ભવાનપિ સ્નિગ્ધપાદપતલે મનોરમે ।
વ્યત્યયાકલિતપાદમાસ્થિતઃ પ્રત્યપૂરયત વેણુનાલિકામ્ ॥

મારબાણધુતખેચરીકુલં નિર્વિકારપશુપક્ષિમણ્ડલમ્ ।
દ્રાવણં ચ દૃષદામપિ પ્રભો! તાવકં વ્યજનિ વેણુકૂજિતમ્ ॥

વેણુરન્ધ્રતરલાઙ્ગુલીદલં તાલસઞ્ચલિતપાદપલ્લવમ્ ।
તત્ સ્થિતં તવ પરોક્ષમપ્યહો સંવિચિન્ત્યા મુમુહુર્વ્રજાઙ્ગનાઃ ॥

નિર્વિશઙ્કભવદઙ્ગદર્શિનીઃ ખેચરીઃ ખગમૃગાન્ પશૂનપિ ।
ત્વત્પદપ્રણયિ કાનનં ચ તા ધન્યધન્યમિતિ નન્વમાનય ॥

આપિષેયમધરામૃતં કદા વેણુભુક્તરસશેષમેકદા ।
દૂરતો બત કૃતં દુરાશયેત્યાકુલા મુહુરિમાઃ સમામુહન્ ॥

પ્રત્યહં ચ પુનરિત્થમઙ્ગનાશ્ચિત્તયોનિજનિતાદનુગ્રહાત્ ।
બદ્ધરાગવિવશાસ્ત્વયિ પ્રભો! નિત્યમાપુરિહ કૃત્યમૂઢતામ્ ॥

રાગસ્તાવજ્જાયતે હિ સ્વભાવાન્મોક્ષોપાયે યત્નતઃ સ્યાન્ન વા સ્યાત્ ।
તાસાં ત્વેકં તદ્ દ્વયં લબ્ધમાસીદ્ ભાગ્યં ભાગ્યં પાહિ માં માર્ય્તેશ! ॥