નારાયણીય · અધ્યાય 10.58
ત્વયિ વિહરણલોલે બાલજાલૈઃ પ્રલમ્બ-
પ્રમથનસવિલમ્બે ધેનવઃ સ્વૈરચારાઃ ।
તૃણકુતુકનિવિષ્ટા દૂરદૂરં ચરન્ત્યઃ
કિમપિ વિપિનમૈષીકાખ્યમીષાંબભૂવુઃ ॥
અનધિગતનિદાઘક્રૌર્યબૃન્દાવનાન્તાદ્
બહિરિદમુપયાતાઃ કાનનં ધેનવસ્તાઃ ।
તવ વિરહવિષણ્ણા ઊષ્મલગ્રીષ્મતાપ-
પ્રસરવિસરદમ્ભસ્યાકુલાઃ સ્તમ્ભમાપુઃ ॥
તદનુ સહ સહાયૈર્દૂરમન્વિષ્ય શૌરે!
ગલિતસરણિમુઞ્જારણ્યસઞ્જાતખેદમ્ ।
પશુકુલમભિવીક્ષ્ય ક્ષિપ્રમાનેતુમારાત્
ત્વયિ ગતવતિ હી હી સર્વતોઽગ્નિર્જજૃમ્ભે ॥
સકલહરિતિ દીપ્તે ઘોરભાઙ્કારભીમે
શિખિનિ વિહતમાર્ગા અર્ધદગ્ધા ઇવાર્તાઃ ।
અહહ ભુવનબન્ધો! પાહિ પાહીતિ સર્વે
શરણમુપગતાસ્ત્વાં તાપહર્તારમેકમ્ ॥
અલમલમતિભીત્ય સર્વતો મીલયધ્વં
દૃશમિતિ તવ વાચા મીલિતાક્ષેષુ તેષુ ।
ક્વનુ દવદહનોઽસૌ કુત્ર મુઞ્જાટવી સા
સપદિ વવૃતિરે તે હન્ત ભણ્ડીરદેશે ॥
જય જય તવ માયા કેયમીશેતિ તેષાં
નુતિભિરુદિતહાસો બદ્ધનાનાવિલાસઃ ।
પુનરપિ વિપિનાન્તે પ્રાચરઃ પાટલાદિ-
પ્રસવનિકરમાત્રગ્રાહ્યઘર્માનુભાવે ॥
ત્વયિ વિમુખમિવોચ્ચૈસ્તાપભારં વહન્તં
તવ ભજનવદન્તઃ પઙ્કમુચ્છોષયન્તમ્ ।
તવ ભુજવદુદઞ્ચદ્ભૂરિતેજઃપ્રવાહં
તપસમયમનૈષીર્યામુનેષુ સ્થલેષુ ॥
તદનુ જલદજાલૈસ્ત્વદ્વપુસ્તુલ્યભાભિર્-
વિકસદમલવિદ્યુત્પીતવાસોવિલાસૈઃ ।
સકલભુવનભાજાં હર્ષદાં વર્ષવેલાં
ક્ષિતિધરકુહરેષુ સ્વૈરવાસી વ્યનૈષીઃ ॥
કુહરતલનિવિષ્ટં ત્વાં ગરિષ્ઠં ગિરીન્દ્રઃ
શિખિકુલનવકેકાકાકુભિઃ સ્તોત્રકારી ।
સ્ફુટકુટજકદમ્બસ્તોમપુષ્પાઞ્જલિં ચ
પ્રવિદધદનુભેજે દેવ! ગોવર્ધનોઽસૌ ॥
અથ શરદમુપેતાં તાં ભવદ્ભક્તચેતો-
વિમલસલિલપૂરાં માનયન્ કાનનેષુ ।
તૃણામમલવનાન્તે ચારુ સઞ્ચારયન્ ગાઃ
પવનપુરપતે! ત્વં દેહિ મે દેહસૌખ્યમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0