નારાયણીય · અધ્યાય 10.39

ભવન્તમયમુદ્વહન્ યદુકુલોદ્વહો નિસ્સરન્
દદર્શ ગગનોચ્ચલજ્જલભરાં કલિન્દાત્મજામ્ ।
અહિ સલિલસઞ્ચયઃ સ પુનરૈન્દ્રજાલોદિતો
જલૌઘ ઇવ તત્ક્ષણાત્ પ્રપદમેયતામાયયૌ ॥

પ્રસુપ્તપશુપાલિકાં નિભૃતમારુદદ્બાલિકા-
મપાવૃતકવાટિકાં પશુપવાટિકામાવિશન્ ।
ભવન્તમયમર્પયન્ પ્રસવતલ્પકે તત્પદાદ્
વહન્ કપટકન્યકાં સ્વપુરમાગતો વેગતઃ ॥

તતસ્ત્વદનુજારવક્ષપિતનિદ્રવેગદ્રવદ્-
ભટોત્કરનિવેદિતપ્રસવવાર્તયૈવાર્તિમાન્ ।
વિમુક્તચિકુરોત્કરસ્ત્વરિતમાપતન્ ભોજરા-
ડતુષ્ટ ઇવ દૃષ્ટવાન્ ભગિનિકાકરે કન્યકામ્ ॥

ધ્રુવં કપટશાલિનો મધુહરસ્ય માયા ભવે-
દસાવિતિ કિશોરિકાં ભગિનિકાકરાલિઙ્ગિતામ્ ।
દ્વિપો નલિનિકાન્તરાદિવ મૃણાલિકામાક્ષિપ-
ન્નયં ત્વદનુજામજામુપલપટ્ટકે પિષ્ટવાન્ ॥

તતો ભવદુપાસકો ઝટિતિ મૃત્યુપાશાદિવ
પ્રમુચ્ય તરસૈવ સા સમધિરૂઢરૂપાન્તરા ।
અધસ્તલમજગ્મુષી વિકસદષ્ટબાહુસ્ફુરન્-
મહાયુધમહો ગતા કિલ વિહાયસા દિદ્યુતે ॥

નૃશંસતર! કંસ! તે કિમુ મયા વિનિષ્પિષ્ટયા
બભૂવ ભવદન્તકઃ ક્વચન ચિન્ત્યતાં તે હિતમ્ ।
ઇતિ ત્વદનુજા વિભો! ખલમુદીર્ય તં જગ્મુષી
મરુદ્ગણપણાયિતા ભુવિ ચ મન્દિરાણ્યેયુષી ॥

પ્રગે પુનરગાત્મજાવચનમીરિતિ ભૂભુજા
પ્રલમ્બબકપૂતનાપ્રમુખદાનવા માનિનઃ ।
ભવન્નિધનકામ્યયા જગતિ બભ્રમુર્નિર્ભયાઃ
કુમારકવિમારકાઃ કિમિવ દુષ્કરં નિષ્કૃપૈઃ ॥

તતઃ પશુપમન્દિરે ત્વયિ મુકુન્દ! નન્દપ્રિયા-
પ્રસૂતિશયનેશયે રુવતિ કિઞ્ચિદઞ્ચત્પદે ।
વિબુધ્ય વનિતાજનૈસ્તનયસમ્ભવે ઘોષિતે
મુદા કિમુ વદામ્યહો સકલમાકુલં ગોકુલમ્ ॥

અહો ખલુ યશોદયા નવકલાયચેતોહરં
ભવન્તમલમન્તિકે પ્રથમમાપિબન્ત્યા દૃશા ।
પુનઃ સ્તનભરં નિજં સપદિ પાયયન્ત્યા મુદા
મનોહરતનુસ્પૃશા જગતિ પુણ્યવન્તો જિતાઃ ॥

ભવત્કુશલકામ્યયા સ ખલુ નન્દગોપસ્તદા
પ્રમોદભરસંકુલો દ્વિજકુલાય કિં નાદદાત્ ।
તથૈવ પશુપાલકાઃ કિમુ ન મઙ્ગલં તેનિરે
જગત્રિતયમઙ્ગલ! ત્વમિહ પાહિ મામામયાત્ ॥