Nārāyaṇīya · Chapter 10.39

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran
dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām /
ahi salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito
jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau //

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-
mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan /
bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadād
vahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ //

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-
bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān /
vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-
ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām //

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-
dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām /
dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-
nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān //

tato bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva
pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā /
adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphuran-
mahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute //

nṛśaṃsatara! kaṃsa! te kimu mayā viniṣpiṣṭayā
babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam /
iti tvadanujā vibho! khalamudīrya taṃ jagmuṣī
marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī //

prage punaragātmajāvacanamīriti bhūbhujā
pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ /
bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ
kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ //

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda! nandapriyā-
prasūtiśayaneśaye ruvati kiñcidañcatpade /
vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite
mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam //

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ
bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā /
punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā
manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ //

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā
pramodabharasaṃkulo dvijakulāya kiṃ nādadāt /
tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire
jagatritayamaṅgala! tvamiha pāhi māmāmayāt //