નારાયણીય · અધ્યાય 10.38

આનન્દરૂપ! ભગવન્નયિ! તેઽવતારે
પ્રાપ્તે પ્રદીપ્તભવદઙ્ગ નિરીયમાણૈઃ ।
કાન્તિવ્રજૈરિવ ઘનાઘનમણ્ડલૈર્દ્યા-
માવૃણ્વતી વિરુરુચે કિલ વર્ષવેલા ॥

આશાસુ શીતલતરાસુ પયોદતોયૈ-
રાશાસિતાપ્તિવિવશેષુ ચ સજ્જનેષુ ।
નૈશાકરોદયવિધૌ નિશિ મધ્યમાયાં
ક્લેશાપહસ્ત્રિજગતાં ત્વમિહાવિરાસીઃ ॥

બાલ્યસૃશાપિ વપુષા દધુષા વુભૂતી-
રુદ્યત્કિરીટકટકાઙ્ગદહારભાસા ।
શઙ્ખારિવારિજગદાપરિભાસિતેન
મેઘાસિતેન પરિલેસિથ સૂતિગેહે ॥

વક્ષઃસ્થલીસુખનિલાનવિલાસિલક્ષ્મી-
મન્દાક્ષલક્ષિતકટાક્ષવિમોક્ષભેદૈઃ ।
તન્મન્દિરસ્ય ખલકંસકૃતામલક્ષ્મી-
મુન્માર્જયન્નિવ વિરેજિથ વાસુદેવ! ॥

શૌરિસ્તુ ધીરમુનિમણ્ડલચેતસોઽપિ
દૂરસ્થિતં વપુરુદીક્ષ્ય નિજેક્ષણાભ્યામ્ ।
આનન્દબષ્પપુલકોદ્ગમગદ્ગદાર્દ્ર-
સ્તુષ્ટાવ દૃષ્તિમકરન્દરસં ભવન્તમ્ ॥

દેવ! પ્રસીદ પરપૂરુષ! તાપવલ્લી-
નિર્લૂનિદાત્ર! સમનેત્ર! કલાવિલાસિન્! ।
ખેદાનપાકુરુ કૃપાગુરુભિઃ કટાક્ષૈર્-
ઇત્યાદિ તેન મુદિતેન ચિરં નુતોઽભૂઃ ॥

માત્રા ચ નેત્રસલિલાસ્તૃતગાત્રવલ્લ્યા
સ્તોત્રૈરભિષ્ટુતગુણઃ કરુણાલયસ્ત્વમ્ ।
પ્રાચીનજન્મયુગલં પ્રતિબોધ્ય તાભ્યાં
માતુર્ગિરા દધિથ માનુષબાલવેષમ્ ॥

ત્વત્પ્રેરિસ્તતદનુ નન્દતનૂજયા તે
વ્યત્યાસમારચયિતું સ હિ શૂરસૂનુઃ ।
ત્વાં હસ્તયોરધિત ચિત્તાવિધાર્યમાર્યૈ-
રમ્ભોરુહસ્થકલહંસકિશોરરમ્યમ્ ॥

જાતા તદા પુશુપસદ્મનિ યોગનિદ્રા
નિદ્રાવિમુદ્રિતમથાકૃત પૌરલોકમ્ ।
ત્વત્પ્રેરણાત્ કિમિહ ચિત્રમચેતનૈર્યદ્
દ્વારૈઃ સ્વયં વ્યઘટિ સઙ્ગટિતૈઃ સુગાઢમ્ ॥

શેષેણ ભૂરિફણવારિતવારિણાથ
સ્વૈરં પ્રદર્શિતપથો મણિદીપિતેન ।
ત્વાં ધારયન્ સ ખલુ ધન્યતમઃ પ્રતસ્થે
સોઽયં ત્વમીશ! મમ નાશય રોગવેગાન્ ॥