નારાયણીય · અધ્યાય 1.2

સૂર્યસ્પર્ધિકિરીટમૂર્ધ્વતિલકપ્રોદ્ભાસિફાલાન્તરં
કારુણ્યાકુલનેત્રમાર્દ્રહસિતોલ્લાસં સુનાસાપુટમ્ ।
ગણ્ડોદ્યન્મકરાભકુણ્ડલયુગં કણ્ઠોજ્જ્વલત્કૌસ્તુભં
ત્વદ્રૂપં વનમાલ્યહીરપટલશ્રીવત્સદીપ્રં ભજે ॥

કેયૂરાઙ્ગદકઙ્કણોત્તમમહારત્નાઙ્ગુલીયાઙ્કિતશ્રીમદ્બાહુચતુષ્કસઙ્ગતગદાશઙ્ખારિપઙ્કેરુહામ્ ।
કાઞ્ચિત્ કાઞ્ચિનકાઞ્ચિલાચ્છિતલસત્પીતામ્બરાલમ્બિનીમાલમ્બે વિમલામ્બુજદ્યુતિપદાં મૂર્તિં તવાર્તિચ્છિદમ્ ॥

યત્ ત્રૈલોક્યમહીયસોઽપિ મહિતં સમ્મોહનં મોહનાત્
કાન્તં કાન્તિનિધાનતોઽપિ મધુરં માધુર્યધુર્યાદપિ ।
સૌન્દર્યોત્તરતોઽપિ સુન્દરતરં ત્વદ્રૂપમાશ્ચર્યતોઽપ્યાશ્ચર્યં
ભુવને ન કસ્ય કુતુકં પુષ્ણાતિ વિષ્ણો! વિભો! ॥

તત્તાદૃઙ્મધુરાત્મકં તવ વપુઃ સમ્પ્રાપ્ય સમ્પન્મયી
સા દેવી પરમોત્સુકા ચિરતરં નાસ્તે સ્વભક્તેષ્વપિ ।
તેનાસ્યા બત કષ્ટમચ્યુત્! વિભો! ત્વદ્રૂપમાનોજ્ઞકપ્રેમસ્થૈર્યમયાદચાપલબલાચ્ચાપલ્યવાર્તોદભૂત્ ॥

લક્ષ્મીસ્તાવકરામણીયકહૃતૈવેયં પરેષ્વસ્થિરેત્
યસ્મિન્નન્યદપિ પ્રમાણમધુના વક્ષ્યામિ લક્ષ્મીપતે! ।
યે ત્વદ્ધ્ય્નગુણાનુકીર્તનરસાસક્તા હિ ભક્તા જનાસ્
તેષ્વેષા વસતિ સ્થિરૈવ દયિતપ્રસ્તાવદત્તાદરા ॥

એવમ્ભૂતમનોજ્ઞતાનવસુધાનિષ્યન્દસન્દોહનં
ત્વદ્રૂપં પરચિદ્રસાયનમયં ચેતોહરં શૃણ્વતામ્ ।
સદ્યઃ પ્રેરયતે મતિં મદયતે રોમાઞ્ચયત્ય્ઙ્ગકં
વ્યાસિઞ્ચત્યપિ શીતબાષ્પવિસરૈરાનન્દમૂર્ચ્છોદ્ભવૈઃ ॥

એવમ્ભૂતતયા હિ ભક્ત્યભિહિતો યોગઃ સ યોગદ્વયત્
કર્મજ્ઞાનમયાદ્ ભૃશોત્તમતરો યોગીશ્વરૈર્ગીયતે ।
સૌન્દર્યૈકરસાત્મકે ત્વયિ ખલુ પ્રેમપ્રકર્ષાત્મિકા
ભક્તિર્નિઃશ્રમમેવ વિશ્વપુરુષૈર્લભ્યા રમાવલ્લમ્! ॥

નિષ્કામં નિયતસ્વધર્મચરણં યત્ કર્મયોગાભિધં
તદ્ દૂરેત્યફલં યદૌપનિષદજ્ઞાનોપલભ્યં પુનઃ ।
તત્ ત્વવ્યક્તતયા સુદુર્ગમતરં ચિત્તસ્ય તસ્માદ્ વિભો!
ત્વત્પ્રેમાત્મકભક્તિરેવ સતતં સ્વદીયસી શ્રેયસી ॥

અત્યાયાસકરાણિ કર્મપટલાન્યાચર્ય નિર્યન્મલા
બોધે ભક્તિપથેઽથવાપ્યુવિતતામાયાન્તિ કિં તાવતા ।
ક્લિષ્ટ્વા તર્કપથે પરં તવ વપુર્બ્રહ્માખ્યમન્યે પુનશ્
ચિત્તાર્દ્રત્વમૃતે વિચિન્ત્ય બહુભિઃ સિધ્યન્તિ જન્માન્તરૈઃ ॥

ત્વદ્ભક્તિસ્તુ કથારસામૃતજ્ઞરીનિર્મજ્જનેન સ્વયં
સિધ્યન્તિ વિમલપ્રષોધપદવીમક્લેશતસ્તન્વતી ।
સદ્યઃ સિદ્ધિકરી જયત્યયિ વિભો! સૈવાસ્તુ મે ત્વત્પદ-
પ્રેમપ્રૌઢિરસાર્દ્રતા દ્રુતતરં વાતાલયાધીશ્વર! ॥