નારાયણીય · અધ્યાય 12.334

શ્રુત્વૈતન્ નારદો વાક્યં નરનારાયણેરિતમ્
અત્યન્તભક્તિમાન્ દેવે એકાન્તિત્વમ્ ઉપેયિવાન્ ॥

પ્રોષ્ય વર્ષસહસ્રં તુ નરનારાયણાશ્રમે
શ્રુત્વા ભગવદાખ્યાનં દૃષ્ટ્વા ચ હરિમ્ અવ્યયમ્
હિમવન્તં જગામાશુ યત્રાસ્ય સ્વક આશ્રમઃ ॥

તાવ્ અપિ ખ્યાતતપસૌ નરનારાયણાવ્ ઋષી
તસ્મિન્ન્ એવાશ્રમે રમ્યે તેપતુસ્ તપ ઉત્તમમ્ ॥

ત્વમ્ અપ્ય્ અમિતવિક્રાન્તઃ પાણ્ડવાનાં કુલોદ્વહઃ
પાવિતાત્માદ્ય સંવૃત્તઃ શ્રુત્વેમામ્ આદિતઃ કથામ્ ॥

નૈવ તસ્ય પરો લોકો નાયં પાર્થિવસત્તમ
કર્મણા મનસા વાચા યો દ્વિષ્યાદ્ વિષ્ણુમ્ અવ્યયમ્ ॥

મજ્જન્તિ પિતરસ્ તસ્ય નરકે શાશ્વતીઃ સમાઃ
યો દ્વિષ્યાદ્ વિબુધશ્રેષ્ઠં દેવં નારાયણં હરિમ્ ॥

કથં નામ ભવેદ્ દ્વેષ્ય આત્મા લોકસ્ય કસ્યચિત્
આત્મા હિ પુરુષવ્યાઘ્ર જ્ઞેયો વિષ્ણુર્ ઇતિ સ્થિતિઃ ॥

ય એષ ગુરુર્ અસ્માકમ્ ઋષિર્ ગન્ધવતીસુતઃ
તેનૈતત્ કથિતં તાત માહાત્મ્યં પરમાત્મનઃ
તસ્માચ્ છ્રુતં મયા ચેદં કથિતં ચ તવાનઘ ॥

કૃષ્ણદ્વૈપાયનં વ્યાસં વિદ્ધિ નારાયણં પ્રભુમ્
કો હ્ય્ અન્યઃ પુરુષવ્યાઘ્ર મહાભારતકૃદ્ ભવેત્
ધર્માન્ નાનાવિધાંશ્ ચૈવ કો બ્રૂયાત્ તમ્ ઋતે પ્રભુમ્ ॥

વર્તતાં તે મહાયજ્ઞો યથા સંકલ્પિતસ્ ત્વયા
સંકલ્પિતાશ્વમેધસ્ ત્વં શ્રુતધર્મશ્ ચ તત્ત્વતઃ ॥

એતત્ તુ મહદ્ આખ્યાનં શ્રુત્વા પારિક્ષિતો નૃપઃ_2
તતો યજ્ઞસમાપ્ત્યર્થં ક્રિયાઃ સર્વાઃ સમારભત્ ॥

નારાયણીયમ્ આખ્યાનમ્ એતત્ તે કથિતં મયા

નારદેન પુરા રાજન્ ગુરવે મે નિવેદિતમ્
ઋષીણાં પાણ્ડવાનાં ચ શૃણ્વતોઃ કૃષ્ણભીષ્મયોઃ ॥

સ હિ પરમગુરુર્ ભુવનપતિર્
ધરણિધરઃ શમનિયમનિધિઃ
શ્રુતિવિનયનિધિર્ દ્વિજપરમહિતસ્
તવ ભવતુ ગતિર્ હરિર્ અમરહિતઃ

તપસાં નિધિઃ સુમહતાં મહતો
યશસશ્ ચ ભાજનમ્ અરિષ્ટકહા
એકાન્તિનાં શરણદો ઽભયદો ગતિદો ઽસ્તુ વઃ સ મખભાગહરસ્ ત્રિગુણાતિગઃ

ચતુષ્પઞ્ચધરઃ પૂર્તેષ્ટયોશ્ ચ ફલભાગહરઃ
વિદધાતિ નિત્યમ્ અજિતો ઽતિબલો
ગતિમ્ આત્મગાં_1 સુકૃતિનામ્ ઋષિણામ્

તં લોકસાક્ષિણમ્ અજં પુરુષં
રવિવર્ણમ્ ઈશ્વરગતિં બહુશઃ
પ્રણમધ્વમ્ એકમતયો યતયઃ
સલિલોદ્ભવો ઽપિ તમ્ ઋષિં પ્રણતઃ

સ હિ લોકયોનિર્ અમૃતસ્ય પદં
સૂક્ષ્મં પુરાણમ્ અચલં પરમમ્
તત્ સાંખ્યયોગિભિર્ ઉદારધૃતં
બુદ્ધ્યા યતાત્મભિર્ વિદિતં સતતમ્